Blog
Blog

Jan Hennes: een camping opbouwen en runnen met langdurig werklozen... op TV

Hoe werk je samen met anderen, hoe kan je initiatief nemen en hoe hou je een job vol? In een TV-programma!

Jan Hennes

Korte Bio

Ik ben televisiemaker, producer van TV-programma’s bij productiehuis De Chinezen. Met De Chinezen maken we sociaal-geëngageerde televisie. Programma’s als Radio Gaga en Terug naar Rwanda vertellen sterke menselijke verhalen. Voor het programma De Kemping gingen we een stapje verder en richtten we een eigen vzw op. Die vzw wil langdurig werkzoekende jongeren helpen om ervaring op te bouwen en wil hen opnieuw aan het werk krijgen. De Kemping vzw blijft ook na het programma bestaan en zal blijven inzetten op de activering van langdurig werkloze jongeren. Daarmee ben ik dus eigenlijk ook sociaal ondernemer en vormingswerker geworden.

My EPALE

EPALE is nieuw voor mij. Ons project kreeg onderstuening van het European Solidarity Corps als onderdeel van Erasmus+. Op die manier had De Kemping een Europese dimensie. De deelnemers kunnen Youthpass op hun CV zetten, een erkenningscertificaat voor Europese jongerenprojecten. Voor hen zelf maakt dat misschien niet zo veel uit of was het niet de motivatie om deel te nemen, maar het geeft wel gewicht aan het project. 

Mijn Story

De Kemping is een reality-programma op TV. Het speelt zich af in de zomer van 2020. Negen jongeren die moeilijk werk vinden, stappen een weide op ergens in De Kempen. Zij gaan er de komende twee maanden een camping bouwen én uitbaten, onder leiding van creatieve duizendpoot en jongerenbegeleider Tijs Vanneste. Twee maanden lang trotseren ze hittegolven, stortbuien én COVID-19. Ze poetsen douches en toiletten, baten het campingcafé uit en organiseren bingowedstrijden. En ze leren met elkaar samenwerken en verantwoordelijkheid opnemen, om zo een betere kans op de arbeidsmarkt te krijgen...

Het idee van De Kemping komt van Tijs Vanneste, creatieve duizendpoot en muzikant. Hij wilde een camping opstarten en runnen met langdurig werklozen. Tijs gaf tien jaar lang les in het buitengewoon onderwijs. Hij coacht hen en reikt hen de broodnodige bagage en werkervaring aan om zich op de arbeidsmarkt te kunnen smijten.

Jan Hennes

Werk in overleg verdeeld

Op een camping is immers heel wat werk te verrichten en er valt veel te leren. De jongeren krijgen de verantwoordelijkheid over de camping zelf in handen en beslissen alles mee, met Tijs als motiverende en coachende kracht. Tijdens het project werken de jongeren samen en wordt het werk in overleg verdeeld. Ze krijgen en nemen zelf de verantwoordelijkheid en kunnen zo werkervaring opbouwen. Om het project realistisch te kunnen maken hebben we er een vereniging voor opgericht. Enkel daardoor kon het programma echt fond krijgen. Via de vzw konden we de deelnemers degelijke begeleiding geven en ook een loon betalen. We wilden geen mensen gebruiken of gratis inzetten ten dienste van het TV-programma, zoals vaak gebeurt. De gezichten van het programma hebben we 7 weken betaald met een volwaardige begeleiding en met als doel werk vinden. Dat is ondertussen ook voor bijna iedereen gelukt, nog voor ze op TV kwamen. We hebben ook iemand van de ploeg bij ons productiehuis in dienst genomen.

Meer dan reality-TV

Het idee om een project op te zetten voor deze doelgroep was er voor het idee om er ook een TV-programma over te maken. In heel onze aanpak zijn we  a-typisch als TV-productiehuis. Het hele project was meer dan een documentaire maken, het was niet voyeuristisch of geregisseerd. We hebben geregistreerd. Het is een echte camping, met echte begeleiding. Er waren een psycholoog en nog twee coaches aanwezig op het terrein. In het programma zie je ook goed wat de ervaring van het werk op de camping voor de deelnemers betekend heeft.

Degelijke rekrutering, geen uitlachtelevisie. 

Voor de rekrutering contacteerden we een 50-tal organisaties in de regio: VDAB, OCMW, JAC, CAW, straathoekwerkers, organisaties die bezig zijn met begeleiding naar werk, werkloosheid, jongerenwerk enzovoort. We vroegen ook advies van hen over de aanpak. Aanvankelijk was er wel wantrouwen tegenover het televisieformat en de vrees voor uitlachtelevisie. Maar het vertrouwen is gegroeid en toen het programma uiteindelijk op televisie kwam kregen we heel veel complimenten. We moesten natuurlijk kandidaten selecteren, sommigen haakten zelf af omdat het TV was. De selectie is niet in de eerste plaats gemaakt om interessante televisie te maken, maar vooral vanuit de motivatie van de kandidaten en met het oog op een goede groepsdynamiek. Alle niet-geselecteerde kandidaten en hun begeleiders hebben daar ook eerlijke feedback over gekregen. Met de groep deelnemers zijn we ook in contact gebleven na de opnames. Voor de begeleiding naar werk en ook om hen ook te beschermen tegen de buitenwereld, zeker toen het programma op televisie kwam.

Jan Hennes

Professionele talenten boven laten komen

De jongvolwassenen die we tonen in het programma raakten om uiteenlopende redenen moeilijk aan werk of konden dat moeilijk houden. Vaak was de oorzaak de rugzak die ze meedragen uit hun verleden, een familiale of verslavingsproblematiek. We konden niet aan alles werken of alles oplossen. Doel was vooral om hen minstens professioneel een doorstart geven. Hun beroepservaring is vaak een aaneenknopen van kleine en korte contractjes. Ze hebben hun sterktes meestal nergens echt kunnen tonen. Ze stapten met veel twijfels over zichzelf en hun kunnen in het project. We boden hen een plek waar ze hun talent boven konden laten komen. Ze ontdekten allemaal een rust of lijn bij zichzelf. Dat zorgde voor een sterker zelfvertrouwen en de overtuiging dat ze wel degelijk iets kunnen. Dat was heel uiteenlopend, creatief, promotioneel, plannend, als teamleader...

Kracht vinden in samenwerken

Samen aan het project werken, het van nul opstarten, heeft de drive gegeven aan de mensen en daardoor hebben ze hun kracht gevonden. Ze kregen, buiten een EHBO-cursus, geen gerichte trainingen of cursussen. De belangrijkste lessen die ze hebben geleerd zijn: hoe werk je samen met anderen, hoe kan je initiatief nemen en hoe hou je een job vol? Elke dag naar het werk komen was al een eerste belangrijke doelstelling. De ochtenden startten telkens met een klein groepsgesprek en de dagplanning. Gedurende de dag waren er coachende gesprekken.

Jan Hennes

Tools voor ondernemerschap

Onze belangrijkste concepten en tools waren de concreetheid van het project, de creatieve kant ervan, het duidelijke tijdsperspectief, ruimte en waardering geven, druk weghouden en kans geven hun sterktes te gebruiken. Dat is ook ondernemerschap. Dat is niet anders bij iemand die een broodjeszaak start, al hebben deze mensen wat meer ‘meststof’ nodig. Dat er wat amusement bij was, heeft ook geholpen en dat vind je natuurlijk niet altijd in je job. Daar kunnen wij voor deze deelnemers in de toekomst ook niet zorgen.

Openheid en vrijheid als stimulans

Verder was de grote openheid en vrijheid een sterke stimulans. Dat zorgde voor een andere sfeer dan in een klassieke werk- of leeromgeving. Er waren ook wel ruzies en teleurstellingen, persoonlijke problemen en slechte dagen. Maar iedereen heeft wel iets gevonden in de veelheid aan jobs die er op een camping te doen zijn. Initiatief nemen en taken afmaken waren in het begin wel een probleem. Maar het gevoel voor verantwoordelijkheid groeide. De laatste 2 weken was duidelijk dat ze die camping zelfstandig konden runnen.


Share your Story!

Was dit verhaal inspirerend? Laat het ons weten, geef hieronder je reactie. Je maakt kans om een uniek Epale-geschenk te ontvangen. 

Elke maand (van mei tot november 2021) worden er 5 geschenkjes verloot onder de EPALE-leden die een reactie gaven op een Community Story. Alle relevante reacties komen in aanmerking. 

Login (9)

Wil je een andere taal?

Dit document is beschikbaar in meerdere talen. Kies de taal hieronder.
Switch Language

Want to write a blog post ?

Don't hesitate to do so! Click the link below and start posting a new article!

Laatste discussies

Wat staat er in de jobomschrijving van de centrumcoördinator?

'It's lonely at the top' voor de directeur van een centrum voor volwasseneducatie. Dat gevoel staat nergens beschreven in vacatures.
Dit is een oproep van om jobomschrijvingen te delen én een uitnodiging om het over het gevoel van eenzaamheid, of andere gevoelens, aan de top van een organisatie te hebben.

Meer

EPALE Discussie: Wat kunnen we doen om de volwasseneneducatie beter te maken voor mensen met een beperking?

In juni richt EPALE de schijnwerpers op hoe mensen met een beperking kunnen bijleren. We horen graag van jou hoe we volwasseneneducatie voor mensen met een beperking kunnen verbeteren. De schriftelijke discussie (in het Engels) zal plaatsvinden op 8 juni om 14 uur (CEST).
Meer