chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE - En digital mötesplats för vuxenutbildare i Europa

Blogg

Εκπαίδευση Ενηλίκων - Daniel Baril

19/02/2020
av Geormary Fragko...
Språk: EL
Το κείμενο αποτελεί μετάφραση. Το πρωτότυπο κείμενο βρίσκεται στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Διά Βίου Μάθησης της UNESCO.

Kαθώς ξεκινούν οι ετοιμασίες για την έβδομη Διεθνή Διάσκεψη της Εκπαίδευσης Ενηλίκων (CONFINTEA VII) το 2022, ο Daniel Baril, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Διά Βίου Μάθησης της UNESCO, υποστηρίζει ότι χρειαζόμαστε μια νέα γενιά πολιτικών που σχετίζονται με τη μάθηση και την εκπαίδευση ενηλίκων.

Όταν πρόκειται για θέματα μάθησης και εκπαίδευσης ενηλίκων ζούμε σε παράδοξους καιρούς. Από τη μία πλευρά, οι μαθησιακές ανάγκες διαφοροποιούνται και οι πόροι της εκπαίδευσης ενηλίκων καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα με δυνατότητες τυπικής, μη-τυπικής και άτυπης μάθησης. Από την άλλη πλευρά, οι πολιτικές της εκπαίδευσης ενηλίκων καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια για να κινητοποιήσουν όλες τις διαθέσιμες πηγές της εκπαίδευσης ώστε να ικανοποιήσουν διαφορετικές ανάγκες. Αυτός είναι ο λόγος που υποστηρίζω ότι είναι απαραίτητη μια νέα γενιά εκπαίδευσης ενηλίκων και εκπαιδευτικών πολιτικών οι οποίες θα έχουν ως στόχο να οδηγήσουν όλους τους εκπαιδευτικούς πόρους στην ικανοποίηση ενός μεγάλου αριθμού εκπαιδευτικών αναγκών.

/el/file/bookshelf-790392960720webpbookshelf-790392_960_720.webp

Κατά τη γνώμη μου, τον νέο αιώνα που διανύουμε, δύο φαινόμενα διαμορφώνουν την εκπαίδευση ενηλίκων. Αρχικά, διαπιστώνουμε μια νέα κοινωνική απαίτηση που αφορά τη γνώση και τις δεξιότητες. Σε όλες τις χώρες, ο γραμματισμός και οι βασικές ανάγκες παραμένουν μια βασική εκπαιδευτική ανάγκη και συνολικά δίνεται προτεραιότητα στην κατάρτιση που σχετίζεται με την εργασία. Όμως, εκτός από αυτούς τους δύο βασικούς τομείς που αφορούν τη μάθηση, μπορούμε να παρατηρήσουμε μια ευρύτερη απαίτηση που πηγάζει από τις διαφορετικές πλευρές της καθημερινής ζωής. Η UNESCO μέσω της έρευνας και της κανονιστικής της δράσης έχει αναφερθεί σε αυτές τις αναπτυσσόμενες μαθησιακές ανάγκες: εκπαίδευση για την υγεία και την ευζωία, εκπαίδευση για τη βιώσιμη ανάπτυξη, ψηφιακές δεξιότητες και εκπαίδευση για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι αποκαλούμενες δεξιότητες του εικοστού πρώτου αιώνα είναι, επίσης, ένα παράδειγμα μιας αυξανόμενης κοινωνικής ζήτησης για μάθηση.

Τα κράτη μέλη έχουν αναγνωρίσει αυτές τις μαθησιακές ανάγκες. Μέσω του Στόχου (SDG) 4.7 της Βιώσιμης Ανάπτυξης, έχουν δεσμευτεί να διασφαλίσουν ότι όλοι οι εκπαιδευόμενοι θα αποκτούν τη γνώση και τις δεξιότητες, που είναι απαραίτητες, ώστε να προωθήσουν τη βιώσιμη ανάπτυξη, συμπεριλαμβάνοντας, ανάμεσα σε άλλα και μέσω της εκπαίδευσης για τη βιώσιμη ανάπτυξη και τον τρόπο ζωής που συνάδει με αυτή, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ισότητα των φύλων, την προώθηση μιας κουλτούρας που υπερασπίζεται την αξία της ειρήνης και της μη βίας, την αντίληψη του ενεργού πολίτη του κόσμου, και την εκτίμηση της πολιτιστικής ποικιλομορφίας και της συνεισφοράς της κουλτούρας στην αειφορία.

/el/file/ural-owl-4808774960720webp-0ural-owl-4808774_960_720.webp

/el/file/ural-owl-4808774960720webp-1ural-owl-4808774_960_720.webp

/el/file/ural-owl-4808774960720webp-2ural-owl-4808774_960_720.webp

Δεύτερον, αυξάνεται η προσφορά της εκπαίδευσης ενηλίκων. Οι πολιτικές της μπορούν να στηρίζονται σε ένα δίκτυο δημόσιων αρχών και τοπικών φορέων. Επίσης, οι μαθησιακές δραστηριότητες παρουσιάζονται μέσα στους κοινωνικούς φορείς, τις επιχειρήσεις, τα πολιτιστικά ιδρύματα κ.λπ. Επιπλέον, η αυτόνομη μάθηση και η μάθηση από ομότιμους (peer to peer)  επεκτείνονται κυρίως με τη χρήση του διαδικτύου. Οι εργασίες της UNESCO για τη χρήση της Τεχνολογίας Επικοινωνιών στην εκπαίδευση, και πιο συγκεκριμένα, για τη μάθηση με τη χρήση φορητών συσκευών και την ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στην εκπαίδευση, καταγράφουν μερικές από τις νέες δυνατότητες που προστίθενται στην προσφορά της εκπαίδευσης ενηλίκων.

Έτσι, η αυξανόμενη και η διαφοροποιημένη ζήτηση για μάθηση και η διεύρυνση της προσφοράς της εκπαίδευσης βάζουν σε δοκιμασία την εκπαίδευση ενηλίκων και τις εκπαιδευτικές πολιτικές. Το 2000, οι Paul Bélanger και Paolo Federighi περιέγραψαν τη «φυγόκεντρη ανάπτυξη στις ευκαιρίες μάθησης» και με ποιους τρόπους οι πολιτικές για την εκπαίδευση ενηλίκων, από το 1990, ανταποκρίνονταν στον «κατακερματισμένο κόσμο της».

Τα τελευταία χρόνια, έχει προωθηθεί το ζήτημα μιας δομημένης προσέγγισης. Η Σύσταση για τη Μάθηση και την Εκπαίδευση Ενηλίκων αλλά και το Πλαίσιο Δράσης της Belém καλούν για ολοκληρωμένες πολιτικές εκπαίδευσης ενηλίκων που βασίζονται σε τομεακές και ενδοτομεακές προσεγγίσεις οι οποίες θα ενσωματώσουν τη μάθηση και την εκπαίδευση ενηλίκων στις διάφορες μορφές τους.

Σε δύο χρόνια η UNESCO θα διοργανώσει την επόμενη Διεθνή Διάσκεψη της Εκπαίδευσης Ενηλίκων των Ηνωμένων Εθνών (CONFINTEA). Η προπαρασκευαστική διαδικασία για αυτή τη διάσκεψη θα αποτελέσει την ευκαιρία να προβληματιστούμε για την ανάγκη μιας νέας γενιάς πολιτικών που σχετίζονται με τη μάθηση και την εκπαίδευση ενηλίκων και οι οποίες θα συμβαδίζουν με την επιταχυνόμενη επέκταση των μαθησιακών αναγκών των ενηλίκων και των εκπαιδευτικών πόρων που θα ανταποκρίνονται σε αυτές. Το 1997, στην τελική της δήλωση η πέμπτη CONFINTEA επιβεβαίωσε ότι η εκπαίδευση ενηλίκων είναι το κλειδί για τον εικοστό πρώτο αιώνα. Έχοντας διανύσει είκοσι χρόνια στον αιώνα αυτό, και προλαμβάνοντας τις προκλήσεις των επόμενων δεκαετιών, η εκπαίδευση ενηλίκων είναι μια απολύτως απαραίτητη ανάγκη στην εποχή μας.

Ο Daniel Baril είναι Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Διά Βίου Μάθησης της UNESCO και Γενικός Διευθυντής του Καναδικού Ινστιτούτου Συνεργασίας για την Εκπαίδευση Ενηλίκων.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn