Blog
Blog

Digitalna transformacija obrazovanja: dostupnije učenje u svim fazama života

Uticaj i posljedice digitalne transformacije na povećanje dostupnosti prilika za informalno i neformalno učenje.

Prevod teksta: Digital transformation of education: increasing ‘life-wide’ learning accessibility

Autor: Altheo VALENTINI

 

Digitalna transformacija obrazovanja: dostupnije učenje u svim fazama života

Uticaj i posljedice digitalne transformacije na povećanje dostupnosti prilika za informalno i neformalno učenje.

 

Digitalizacija je promijenila način na koji radimo, živimo i učimo zahtijevajući stalno ažuriranje naših vještina, prekvalifikaciju, usavršavanje, te podstičući nas da stičemo nove vještine. Učenje nikada ne prestaje.  To je ,,učenje kroz cijeli život”. Međutim, da li su svi građani EU jednaki kada je u pitanju učenje tokom cijelog života? Postoje li rodne, tehnološke ili starosne razlike? Kako građani mogu postati cjeloživotni učenici?  

Ovo su neka od pitanja koja sam dobio u pripremi za podcast, koji će uskoro biti objavljen na DigiEduHack platformi. To mi je dalo priliku da razmislim o uticaju i posljedicama digitalne transformacije na povećanje dostupnosti prilika za neformalno učenje za odraslu populaciju.

DigiEduHack je inicijativa EIT-a u okviru Akcionog plana za digitalno obrazovanje Evropske komisije, koju vodi EIT Climate-KIC i koordinira Univerzitet Aalto. Ovogodišnje izdanje će se održati u periodu od 9. do 10. novembra 2021. Kroz seriju onlajn, kombinovanih događaja i događaja uživo. Glavnim događajem predsjedava slovenački Savjet Evropske unije u saradnji sa Međunarodnim istraživačkim centrom za vještačku inteligenciju (IRCAI) pod pokroviteljstvom Uneska.

Mnoge inicijative su već sprovedene u cilju promocije inovacija programa i okruženja formalnog obrazovanja odraslih zahvaljujući usvajanju digitalnih tehnologija i praksi. Međutim, još uvijek nam nedostaje puna i jasna vizija o tome kako i u kojoj mjeri digitalna transformacija našeg društva utiče na kognitivne i emocionalne dimenzije doživotnog i cjeloživotnog učenja.

Ono što je sigurno je da sve veća izloženost i interakcija sa digitalnim sadržajima uveliko proširuje spektar obrazovnih scenarija koji se mogu iskusiti u našem svakodnevnom životu. Ali to ne znači nužno da će pojedinac zadržati znanje stečeno kroz ove sadržaje.

U ovom okviru, samosvijest i samoprocjena su ključni elementi za potpuno prepoznavanje sebe kao ,,cjeloživotnog učenika”, uključujući sve vrste učenja i ličnog razvoja. To podrazumijeva učenje i razvoj u formalnom obrazovnom okruženju koje je usmjereno ili samostalno i učenje i razvoj u neformalnim (ne-obrazovnim) situacijama.  U stvari, iako nisam upoznat sa studijama koje su do sada kategorisale ili profilisale ličnost ,,cjeloživotnog učenika”, postoje određene kompetencije koje treba praktikovati i razvijati ako se učenje želi maksimalno iskoristiti:

  • sposobnost da se prepoznaju i iskoriste prilike i volja i sposobnost da se u tim prilikama učestvuje;
  • samosvijest koja proizilazi iz svjesnog razmišljanja i izvlačenja značenja i značaja iz iskustava koja su sastavni dio naših života.

Savršen primjer je stariji građanin koji bi trebalo da nauči kako da koristi računar kako bi pristupio onlajn bankarstvu. Šanse da će se to desiti su veoma male i najverovatnije će njemu ili njoj trebati pomoć (druge osobe ili pismeno uputstvo), a isto će važiti i za slične aktivnosti u budućnosti. Zaista, ,,učenje kroz cijeli život” se dešava samo ako i kada postoji svih šest pretpostavki Knovels-a o učenju odraslih, a potreba za učenjem je samo jedna od njih!

Razvoj kompetencija počinje na dubljem nivou od ponavljanja pojmova ili radnji. On obuhvata važne aspekte kao što su zadržavanje znanja, autonomija i samousmjeravanje.

Takav stav je još važniji kada proces učenja ima specifičan cilj za lični i profesionalni razvoj pojedinca. Razvoj koji više nije usmjeren samo ka bržem ekonomskom rastu, već je od presudnog značaja za održivo blagostanje i ljudi i društva.

Učiniti obrazovanje pristupačnim i dostupnim svim građanima oduvijek je bio jedan od ključnih prioriteta Evropske unije. Ali još mnogo toga treba da se uradi da bi se postigli zadovoljavajući rezultati, takođe u vezi sa obrazovanjem kroz cijeli život. Zaista, mnogi različiti aspekti doprinose da građani budu isključeni iz mogućnosti učenja, ne samo na nivou formalnog obrazovnog sistema, već i iz svakodnevnog neformalnog i informalnog učenja. Politike socijalnog uključivanja godinama (uključujući one o digitalnoj inkluziji) pokušavaju da identifikuju i rangiraju uzroke nedostatka pristupa doživotnom i cjeloživotnom učenju.

U većini slučajeva, ponuđena rješenja su bila zasnovana na pružanju jednakih mogućnosti. Po mom mišljenju, politike zasnovane na jednakosti su neuspješne (barem u oblasti obrazovanja) i postoji hitna potreba da se pređe na pristup koji se više zasniva na jednakosti koja cijeni razliku i inkluziju kao glavnu strategiju. Ovo je neophodno kako bi se što više proširio pristup obrazovanju, kao i da bi se osmislile i isporučile fleksibilne, modularne i personalizovane ponude za obuku.

Relevantne vlasti i zainteresovane strane treba da preduzmu hitnu akciju kako bi povećali i poboljšali nivo informisanosti među odraslom populacijom o mogućnostima učenja koje se nude kroz mnoge inicijative koje podržavaju lokalni i EU fondovi širom Evrope.

U tom cilju, All Digital, panevropska mreža centara digitalnih kompetencija, nedavno je objavila revidiranu verziju Manifesta za unapređenje digitalnih kompetencija širom Evrope.

Digitalne vještine i poslovi su ključna akciona oblast u digitalnoj strategiji EU (2019-2024.) i Digitalnom kompasu za 2030. uz podršku niza inicijativa najavljenih kao dio Evropske agende vještina, Evropskog obrazovnog prostora i Akcionog plana za digitalno obrazovanje. Manifest nastoji da doprinese dijalogu, implementaciji i saradnji na ovim i drugim akcijama kako bi se obezbijedila evropska digitalna budućnost, uključujući ključne principe i preporuke u 5 glavnih oblasti:

  • Ponuda obrazovanja i obuke
  • Pristup obrazovanju i obuci
  • Kvalitet obrazovanja i obuke
  • Evropski pristup digitalnoj kompetenciji
  • Održivost i razvoj

Gdje početi? Jedna od prvih stvari koju treba uzeti u obzir je da treba da predvidimo potrebe budućnosti. Vještine koje će biti potrebne u budućnosti nisu iste kao one koje su bile potrebne prije samo dvije godine i sigurno će biti drugačije za sljedeće dvije godine. Moraćemo da budemo u stanju da se prilagodimo potrebama i zahtjevima javnog sektora i svijeta rada. Čak i oni koji su uključeni u obuku moraće da budu u stanju da iskoriste inovacije koje su sada u embrionalnoj fazi razvoja kako bi prikupili korisne podatke za nove scenarije. Na primjer, vještačka inteligencija ili nove integrisane metodologije nastave.

Iako postoje mnoga iskustva koja donose odlične rezultate, ne smije se zaboraviti da još uvijek nedostaje sposobnost integracije različitih sektora i nivoa obrazovanja..

Login (0)

Want to write a blog post ?

Don't hesitate to do so! Click the link below and start posting a new article!

Најновије дискусије

ЕПАЛЕ дискусија: Вештачка интелигенција и образовање одраслих

Улога вештачке интелигенције у образовању одраслих: да ли може бити помоћ или препрека одраслим ученицима?

Више