chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

„Odwrócone role ucznia i nauczyciela” - artykuł konkursowy

08/11/2018
przez Paulina Woźniak
Język: PL

/pl/file/stronawwwepale26jpg-3strona_www_epale26.jpg

Jestem początkującym trenerem, „świeżynką” w tej dziedzinie. Studiuje psychologię, obecnie już 5 rok. Przez większą część swoich studiów przygotowywałam warsztaty, które przeprowadzałam ze swoimi rówieśnikami, również studentami. Ponad rok temu rozpoczęłam pracę w organizacji pozarządowej. Razem z nowymi wyzwaniami i szkoleniami, pojawiła się dla mnie możliwość współprowadzenia warsztatów z poznanych metod. To były moje pierwsze kroki w pracy z osobami dorosłymi, starszymi ode mnie. Z czasem, na mojej drodze pojawiła się sytuacja o wiele trudniejsza.

Pierwsze, poważne doświadczenie.

Jako fundacja zorganizowaliśmy konferencję przeznaczą dla trenerów, edukatorów i nauczycieli pracujących z młodzieżą i młodymi dorosłymi. Moim zadaniem było współprowadzenie dwóch sesji warsztatowych dla grup 10-osobowych. Moje odczucia? Stres na 100%. Będę szkolić osoby, które mają ogromne doświadczenie w pracy w zawodzie. Największa trudność spotkana dotychczas- bycie ekspertem w metodzie, pośród ekspertów znających niezliczoną ilość metod pracy z grupą. Obawiałam się, że moje niewielkie doświadczenie będzie widziane przez innych, co odbije się na wizerunku naszej organizacji.

Wpadłam jak śliwka w kompot, czyli trudność sytuacyjna

Rozpoczęła się pierwsza sesja warsztatowa. W sali zgromadzili się uczestnicy. Rozpoznałam jedną znajomą twarz. Pani Profesor z mojej uczelni, z którą miałam przyjemność pracować w odwróconych rolach. W tej sytuacji to ja miałam być w roli nauczyciela. Pierwsza myśl w mojej głowie: czy podołam? W jaki sposób porzucić bariery związane z mniejszym doświadczeniem? Próbowałam przegonić swój niepokój i skupić się na tym co dzieje się tu i teraz. Wspólnie z drugą trenerką rozpoczęłyśmy rundę początkową, w której każdy miał powiedzieć kilka słów o sobie. Nadeszła kolej na znajomą Panią Profesor. Przedstawiła się dodając na jakiej uczelni pracuje. Wtrąciła żart o grupie studentów, a ja zaniemówiłam. Nie wiedziałam którą strategię przyjąć.

1.  Podczas przedstawiania siebie pominąć fakt, bycia studentem, co nie byłoby szczere wobec osób uczestniczących w warsztacie.

2. Powiedzieć prawdę i w humorystyczny sposób przejść do dalszej części szkolenia.

Na jakie rozwiązanie sytuacji się zdecydowałam?

Czułabym się źle nie mówiąc prawdy o sobie uczestnikom. Szczerość jest dla mnie ważna w pracy z drugim człowiekiem. Powiedziałam, iż jestem studentką oraz na jakiej uczelni studiuje. Dodałam, że to niezwykle cenne doświadczenie kiedy role mogą się odwrócić, tak jak w tej sytuacji i będę mogła nauczyć czegoś nowego swoją Panią Profesor. Rozwinęłam żart przytoczony wcześniej. Grupa, włącznie z Panią Profesor, roześmiała się. Powiedziałam, że jest to dla mnie stresująca sytuacja, ale trzeba pokonywać swoje bariery. Dostałam słowa otuchy od Pani Profesor oraz całej grupy. Napięcie sytuacyjne udało się obniżyć do zera. Kryzys zażegnany. Podczas przerwy udało mi się zamienić kilka słów na osobności z Panią Profesor, na temat zaistniałej sytuacji.

Warsztat okazał się udany. Uczestnicy mogli czerpać ode mnie wiedzę dotyczącą metody a ja od nich cenne doświadczenie pracy w zawodzie. I chyba o to chodzi w pracy trenera, uczyć się przez całe życie, wymieniać doświadczeniem.

Są sytuacje, w których nie trzeba używać skomplikowanych narzędzi. Wystarczą te najprostsze jakimi są szczerość i otwartość wobec grupy. 

Przemyślenia i wnioski

Jak mówią praktyka czyni mistrza, więc przełamuje swoje bariery i pomimo młodego wieku buduje swoje doświadczenie dalej. Z każdym kolejnym warsztatem uczę się nowych rzeczy i wyciągam wnioski na przyszłość. Myślę, że to duża trudność wśród początkujących osób w środowisku trenerskim. Powszechnie pojawia się przekonanie, że dopiero kiedy masz duże doświadczenie, jesteś dobry w tym co robisz. Tylko trzeba jakoś zacząć, mieć odwagę by to doświadczenie zdobyć. W młodości siła!

Artykuł bierze udział w konkursie "Kulisy pracy trenera"

 

Jesteś trenerem, szkoleniowcem? Szukasz inspiracji, sprawdzonych metod i niestandardowych form?

Tutaj zebraliśmy dla Ciebie wszystkie artykuły na temat pracy trenera dostępne na polskim EPALE

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Wyświetla 1 - 2 z 2
  • Obrazek użytkownika Małgorzata Mazurek
    w kontekście uczenia, szkolenia osób dorosłych. Nie tylko różnica wieku, ale również "poziom eksperckości" czy zajmowane stanowiska czy właśnie tytułowe odwrócenie ról to codzienność trenera dorosłych. Warto o tym pomyśleć w kontekście edukowania trenerów osób dorosłych, zadbać o ich kompetencje nie tylko merytoryczne, ale również przygotowanie psychologiczne czy coachingowe, umiejętność nawiązywania relacji ze szkolonymi, żeby przygotowani byli do takich sytuacji choćby teoretycznie.
  • Obrazek użytkownika Magdalena Błażejczyk
    Ten artykuł bardzo mnie zainspirował! Pokazał, że jednak warto pokonywać swoje bariery.
    Życzę powodzenia w dalszej pracy i jak najwięcej sukcesów.