chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

Przez dwa dni byłam na psycho-tropach … Filmowych :)

19/04/2018
przez Monika Gromadzka
Język: PL

Od jakiegoś czasu coraz częściej mówi się o wykorzystaniu filmu w szeroko rozumianym wsparciu społecznym. Zarówno na poziomie tzw. rozwoju osobistego, jak działań psychologicznych i terapeutycznych film zyskuje coraz większa rzeszę zwolenników. Użytkownicy EPALE również zauważyli ten wzrost zainteresowania (np.: Film jako narzędzie szkoleniowe), ale też zalety pracy z filmem. Ponieważ sama często czerpię garściami z dorobku filmowego, bardzo cieszą mnie sytuacje, w których mogę dowiedzieć się o nowych badaniach, nurtach czy autorskich metodach wykorzystania filmu we własnej pracy. Dlatego od lat czytam na ten temat, ślę poczynania Filmoterapii.pl, Kinoterapii, a od dwóch lat także Filmowymi Psycho-tropami. Oczywiście różnią się one od dwóch wcześniej wymienionych projektów, ale dla mnie stanowią ważny punkt w kalendarzu konferencyjnym. Po pierwsze dlatego, że jest to NAPRAWDĘ interdyscyplinarne spotkanie. Po drugie, atmosfera jest niebywale przyjazna i ułatwiająca wymianę refleksji czy wskazówek. A po trzecie, bo jest o FILMIE czyli mojej pasji! Cały czas pod ogromnym wrażeniem konferencji postanowiłam napisać z niej sprawozdanie. Niestety, suche fakty nie oddadzą całej wartości tego eventu, ale chciałam Państwu pokazać główne wątki, nad którymi pracowaliśmy w tym roku oraz zaprezentować krótki opis warsztatów (Byłam na trzech, wszystkie były inspirujące, ale  dziewiąty był … Chapeau bas, Prowadzący! Było REWELACYJNIE!).

/pl/file/lekijpgleki.jpg

No to zaczynamy:

   W dniach 12–13 kwietnia 2018 r. w Katowicach odbyła się II Ogólnopolska Konferencja Naukowa „Filmowe Psycho-Tropy”: Bohater i twórca filmowy. Wydarzenie to zorganizowały wspólnie Uniwersytet Śląski i Wydział Zamiejscowy SWPS Uniwersytetu Humanistycznospołecznego. Konferencja skierowana była do szerokiego grona zainteresowanych: nauczycieli, pedagogów, psychologów, terapeutów oraz przedstawicieli środowiska akademickiego. Organizatorom – jak sami podkreślali w zaproszeniu – zależało na interdyscyplinarności działań naukowych i aplikacyjnym wymiarze rozważań. Obrady i warsztaty odbywały się w siedzibie Wydziału Zamiejscowego SWPS w Katowicach, a towarzyszący konferencji pokaz filmu The Square i związana z tym wydarzeniem prelekcja miały miejsce w Centrum Sztuki Filmowej – Kino Kosmos.

   Z uwagi na liczne zgłoszenia, a co za tym idzie – bardzo bogaty program, zarówno pierwszego, jak i drugiego dnia obrady rozpoczynały się już o 8.45. W czwartek 12 kwietnia nastąpiło uroczyste otwarcie konferencji przez dr hab. Annę Brytek-Materę, prof. SWPS, prof. dr. hab. Katarzynę Krasoń i dr. hab. Krystynę Doktorowicz, prof. UŚ. Tuż po krótkim powitaniu uczestników jako pierwsza wykład wygłosiła prof. dr. hab. Katarzyna Krasoń. W wystąpieniu Rozważni i romantyczni – w konfiguracjach nie tylko międzygalaktycznych prelegentka przedstawiła na przykładach, w jaki sposób konstruowana jest emocjonalność bohaterów filmowych, tak aby poruszyć widza i umożliwić mu doświadczanie emocji. Następną prelegentką była dr hab. Barbara Mróz, prof. Uniwersytetu Opolskiego – w wystąpieniu Dlaczego warto być twórczym? Badania psychologiczne wybitnych aktorów polskich omówiła ona wyniki swoich wieloletnich badań, w których grupę badawczą stanowili wybitni polscy aktorzy. Jeszcze przed przerwą wykład wygłosili przedstawiciele komitetu organizacyjnego i naukowego: dr Agnieszka Skorupa i mgr Michał Brol. W wystąpieniu Nadmierny optymizm czy realne szanse – o filmie w działaniach profilaktycznych skoncentrowali się na włączaniu filmów do działań profilaktycznych. Podjęli kwestię efektywności takiego postępowania, jak również przywołali kilka projektów, w których właśnie do działań profilaktycznych wykorzystywano film.

   Po przerwie wznowiono obrady, a pierwszy wykład wygłosił przedstawiciel warszawskiego oddziału SWPS – prof. dr hab. Wiesław Godzic, który mówił o problemie nadmiaru celebrytów oraz zanikania w kulturze i filmach postaci bohatera. W wystąpieniu Bohater jako celebryta, celebryta jako bohater skupił się na omówieniu interesujących mechanizmów uheroicznienia celebryty i celebrytyzacji bohatera. Autorką następnego wystąpienia, zatytułowanego Terapia w filmie i terapia poprzez film: twórca – bohaterowie – widz, była prof. dr hab. Agnieszka Ogonowska (UP im. KEN w Krakowie), która omówiła kwestię reprezentacji terapii (jako procesu) w działach filmowych. Przedstawiła szanse i zagrożenia (element edukacji psychologicznej albo „pop-psychologia”) związane z obecnością tematu terapii w filmie.

Po podsumowaniu sesji plenarnej i krótkiej przerwie wznowiono obrady, które przeniosły się do mniejszych sekcji. Równocześnie odbywały się spotkania w trzech sekcjach, a uczestnicy konferencji już pierwszego dnia mogli wybierać między dziewięcioma sekcjami:

  • Sesja 1 - Psychologiczne tropy w twórczości filmowej
  • Sesja 2 - Bohater filmowy w działaniach terapeutycznych,
  • Sesja 3 - Wzorce i antywzorce (1),
  • Sesja 4 - Psychologiczne tropy w twórczości filmowej (2),
  • Sesja 5 - Bohater filmowy w działaniach edukacyjnych,
  • Sesja 6 - Wzorce i antywzorce (2),
  • Sesja 7 - Psychologiczne tropy w twórczości filmowej (3),
  • Sesja 8 - Bohater filmowy w działaniach profilaktycznych
  • Sesja 9 - Wzorce i antywzorce (3).

Obrady w sekcjach zakończyły się ok. 18.30, a już o 20.00 w Centrum Sztuki Filmowej – Kino Kosmos rozpoczął się pokaz filmu The Square w reżyserii Rubena Östlunda, połączony z dyskusją i wystąpieniem eksperta, dra Mariusza Makowskiego (Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie).

Drugiego dnia konferencji o poranku odbywały się równolegle obrady w trzech sekcjach oraz trzy pierwsze warsztaty. Tego dnia w sekcjach można było wysłuchać następujących referatów:

  • Sesja 10. Psychologiczne tropy w twórczości filmowej,
  • Sesja 11. Bohater filmowy w działaniach edukacyjnych, profilaktycznych i terapeutycznych,
  • Sesja 12. Wzorce i antywzorce (4).

Jak już wcześniej wspomniałam, równocześnie do wspomnianych sesji odbywały się trzy pierwsze warsztaty:

Warsztat 1 – Odkryj w sobie antybohatera. O znajdywaniu wzorców w antywzorcach – prowadziła mgr Sylwia Wojtysiak (Poznański Ośrodek Psychoterapii Integratywnej), która przedstawiła autorską metodę pracy terapeutycznej.

Warsztat 2 – Filmowa lekcja empatii. Jak kształtować postawę empatyczną wśród dzieci i młodzieży poprzez kontakt z dziełem filmowym? – prowadziła dr Joanna Zabłocka-Skorek (projekt „KinoSzkoła”). Spotkanie było przeznaczone w szczególności dla osób, które pracują z dziećmi i młodzieżą, zwłaszcza w szkole. W czasie warsztatu uczestnicy mogli się dowiedzieć, jak dzięki mechanizmom projekcji i identyfikacji młody widz utożsamia się z bohaterem filmowym, a także jak można wykorzystać te mechanizmy (np. w celu uwrażliwienia wychowanków).

Warsztat 3 – Wytrwałość psychiczna – mistrzowskie strategie polskich twórców filmowych jako pozytywny przykład dla uczniów – prowadziły Aleksandra Zienowicz - Wielebska i Ewa Serwotka (Fundacja Sportu Pozytywnego). Prowadzące, autorki książki Psychologia osiągnięć dla twórców filmowych, przedstawiły kilka wyłaniających się z materiału badawczego strategii mistrzowskich wypracowanych przez wybranych polskich twórców filmowych, które posłużyć mogą jako inspiracja dla młodych ludzi w poszukiwaniu drogi efektywnego działania.

        Po obradach w sekcjach, warsztatach i krótkiej przerwie uczestnicy konferencji przeszli do auli na prowadzony przez Magdalenę Miśkę-Jackowską (Radio RMF Classic) panel dyskusyjny, w którym wzięli udział: dr hab. Barbara Mróz (UO), reżyserka i członkini Polskiej Akademii Filmowej Anna Jadowska, reżyser, scenarzysta i operator filmowy Mariusz Palej oraz wspomniane wcześniej autorki książki Psychologia osiągnięć dla twórców filmowych – Ewa Serwotka i Aleksandra Zienowicz-Wielebska. Rozmawiano o związkach psychologii i twórczości filmowej oraz dzielono się doświadczeniami ze świata filmowego i naukowego. Później przyszedł czas na pytania uczestników konferencji, dotyczące m.in. sposobów na efektywną pracę pisarską czy problemów, z którymi na co dzień borykają się osoby ze świata filmu.

       Po panelu dyskusyjnym rozpoczęła się część oficjalnie zamykająca konferencję. Przewodnicząca komitetu organizacyjnego – Patrycja Paczyńska-Jasińska podziękowała wolontariuszom za pomoc w organizacji wydarzenia, a na kolejną, trzecią już konferencję „Filmowe Psycho-Tropy” zaprosiła przewodnicząca komitetu naukowego – dr Agnieszka Skorupa. Bardzo miłymi niespodziankami były nagrody przyznawane autorom najlepszych wystąpień w poszczególnych sesjach oraz losowanie nagród „dla publiczności”. W trakcie konferencji uczestnicy (zarówno bierni, jak i czynni) mogli umieścić kartkę ze swoimi danymi w szklanym słoju, ustawionym w holu przez salą obrad plenarnych. Drugiego dnia, podczas ostatniej wspólnej sesji, organizatorzy wylosowali kilku szczęśliwców, którzy otrzymali nagrody (książki, kwartalniki filmowe czy przewodniki po Śląsku). Ja co prawda nic nie wygrałam losowaniu, ale jeden ze zwycięzców otrzymał przewodnik po Śląsku, który miał już w domu. W ten oto sposób też zostałam nagrodę J Tym miłym akcentem oficjalnie zakończyły się obrady w ramach ostatniej sesji plenarnej, ale wcześniej zapisani uczestnicy mogli jeszcze wziąć udział w wybranych przez siebie dwóch warsztatach.

         Po krótkiej przerwie obiadowej rozpoczęły się spotkania warsztatowe w dwóch turach:

Warsztat 4 – Twórca i tworzywo, czyli analiza wybranych autotematycznych filmów dokumentalnych zrealizowanych przez studentów reżyserii PWSFTviT w Łodzi – prowadził Sławomir Kalwinek (Szkoła Filmowa w Łodzi, Stowarzyszenie Edukacyjno-Kulturalne „Venae Artis”). Prowadzący pokazał metody pracy ze studentami PWSFTviT, które mają „otworzyć” młodych twórców i pomóc im w pracy nad etiudami.

Warsztat 5 – Nowe Horyzonty pracy z filmem. Identyfikacja, empatia, narracja – prowadził Krzysztof Kasprzyk (Stowarzyszenie Nowe Horyzonty). Spotkanie poświęcone było omówieniu założeń projektu Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej i jego potencjału w pracy z młodzieżą gimnazjalną i ponadgimnazjalną.

Warsztat 6 – Jak wykorzystać kino do budowania szczęścia? – prowadziła mgr Martyna Harland (Filmoterapia.pl). W dyskusji podczas warsztatu pojawiło się wiele wątków, dotyczących przede wszystkim projektu realizowanego przez prowadzącą. W jaki sposób film działa na ludzi? Jaki jest jego potencjał? Jak można go połączyć z procesem pracy na emocjach? – to tylko kilka pytań, z którymi zmierzyli się uczestnicy.

Warsztat 7 – Od bohatera do lidera – film a kształtowanie postaw – prowadziły Karolina Giedrys-Majkut i Anna Kawalska (Fundacja Generator, Centrum Edukacji Obywatelskiej). Podczas spotkania wspólnie zastanawiano się nad problematyką identyfikacji widza z bohaterem filmowym oraz nad sposobami wykorzystania tej więzi.

Warsztat 8 – Być albo nie być Szekspirem – prowadziła mgr Anna Ratkiewicz-Syrek (Uniwersytet Gdański, Gdański Teatr Szekspirowski), która zaproponowała analizę i interpretację filmu Zakochany Szekspir. Wykorzystując elementy dramy, prowadząca starała się ukazać osobowość Szekspira jako bardziej zrozumiałą.

Warsztat 9 – Podróż bohatera – czyli jak napisać scenariusz filmowy w 12 krokach – prowadzili Kamila Ogrodowiak i Paweł Miąsek (SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny w Katowicach). Podczas warsztatu uczestnicy, bazując na teorii monomitu Josepha Campbella, mogli stworzyć zarys scenariusza własnego filmu oraz przenalizować znane już historie filmowe.

Zarówno warsztaty, jak i wystąpienia prelegentów umożliwiły uczestnikom konferencji poznanie najnowszych kierunków badań oraz środowiska ludzi zajmujących się analizą i wykorzystaniem filmu w szeroko rozumianym obszarze wsparcia społecznego.

Chciałabym serdecznie pogratulować organizatorom. Tak wspaniałe, inspirujące spotkanie w interdyscyplinarnym gronie nie mogłoby się odbyć bez ich ciężkiej pracy i zaangażowania. Dziękuję!

Strona wydarzenia, na której znajduje się program i znaleźć można książkę abstraktów: https://www.swps.pl/nauka-i-badania/konferencje/16760-ii-ogolnopolska-ko...

dr Monika Gromadzka – andragog, wykładowca i tutor akademicki, trener, konsultant w zakresie efektywności osobistej. Pracownik Katedry Edukacji Ustawicznej i Andragogiki Uniwersytetu Warszawskiego, Członkini ATA i ESREA oraz Rady Redakcyjnej czasopisma naukowego „Studia Dydaktyczne”. Ambasadorka EPALE.

Zobacz także:

Kilka przydatnych porad, jak wybrać szkołę trenerów i nie tylko… Mój proces decyzyjny

Kilka przydatnych porad, jak wybrać szkołę trenerów i nie tylko… Zasady, którymi się kieruję

Podejmowanie aktywności edukacyjnej oczami andragoga. Część 1.

WeLearning, czyli o wirtualnych społecznościach uczących się

O edukacji formalnej. Student dojrzały - kategoria (nie)obecna

Powrót do edukacji formalnej. Szansa na zmianę?

Andragog, czyli: co pani robi?

Andragog, czyli: co pani robi? cz.II

Gadżety trenera. Must have czy zbędny dodatek?

Bealtaine- prawdziwe święto lata

Jak wspierać tranzycję na rynek pracy? Projekt EMPLOY

Interesujesz się edukacją kulturową? Szukasz inspiracji, sprawdzonych metod i niestandardowych form?

Tutaj zebraliśmy dla Ciebie wszystkie artykuły na ten temat dostępne na polskim EPALE! 

  

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Wyświetla 1 - 1 z 1
  • Obrazek użytkownika Monika Sulik
    Moniś ale Ci zazdroszczę tych psychotropów! Ja niestety nie mogłam uczestniczyć w tym fantastycznym wydarzeniu, ale dzięki Tobie mogę choć trochę poczuć klimat tego spotkania. Ja też uwielbiam wykorzystywać pokazy filmowe w edukacji i widzę w tym ogromny potencjał. W najnowszym wpisie na blogu nawiązuję do "Janosika" :) Ciekawe co TY na to ? :)