chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE - Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

Blog

Projekty międzynarodowe – wyzwanie dla odkrywców i odkrywczyń

10/06/2016
przez Anna Pokrzywnicka
Język: PL

Pierwsze projekty międzynarodowe zapamiętałam z procesu pisania i przesyłania aplikacji emailem po łączeniu się poprzez „pipipi” modemu (kto zgadnie który to był rok?). Przez pewien czas byłam nieco z boku tego nurtu. Kilka lat temu projekty międzynarodowe powróciły do mnie – z nową jakością techniczną, nowymi tematami i … bardzo podobnymi wyzwaniami.

W internecie i na półkach księgarni jest wiele poradników, instrukcji i przewodników wspierających realizatorów projektów. Począwszy od tematów jak zbudować partnerstwo międzynarodowe, nawiązać współpracę, po wskazówki jak wypełnić wniosek o dofinansowanie. Rekomendacje, które przedstawiam poniżej dotyczą kilku kwestii, którym moim zdaniem, często poświęca się za mało uwagi w projektach. Przy czym mam na myśli projekty, które nie są z założenia skoncentrowane na edukacji międzykulturowej czy językowej. Chciałabym zachęcić wszystkie osoby realizujące projekty międzynarodowe do refleksji nad tymi zagadnieniami w codziennej pracy.

Pierwszy obszar, którego dotyczą rekomendacje to kwestia języka. Często w ramach zespołu projektowego (przedstawicieli Partnerów) porozumiewamy się „trzecim” językiem, obcym dla obu stron. Ważne, abyśmy nie bali się dopytywać, klaryfikować, parafrazować i stosować wszelkie inne metody wspomagające zrozumienie się nawzajem. Niezbędne jest też wyjaśnianie pojęć, którymi się posługujemy w ramach partnerstwa. Szczególnie, jeśli dotyczą rezultatów, jakie mamy osiągnąć wspólnie w ramach projektu. Co rozumiemy pod pojęciem „trener dorosłych”, „e-learning” czy „manual”? (to przykłady z projektu, w którym pracuję). Im bardziej skomplikowany czy nawet abstrakcyjny temat naszego projektu, tym ważniejsze staje się omówienie i uzgodnienie zestawu pojęć. Nawet, jeśli było to ustalane na etapie pisania wniosku, koniecznie trzeba o tym porozmawiać. Temu powinny służyć spotkania koordynatorów i osób realizujących zadania w projekcie.

Rekomendacja: zawsze upewniaj się, czy Partnerzy tak samo rozumieją kluczowe pojęcia (w opisie projektu, działań czy szkoleń)

Inna kwestia, z którą w kontekście języka często się stykam to problem niewystarczającej znajomości języka obcego. Wiele osób, z którymi rozmawiałam o możliwości zaangażowania w projekty  międzynarodowe zasłaniało się frazą: za mało znam język, nie mówię płynnie, nie mam certyfikatu językowego. W praktyce projektowej ważniejsza od certyfikatu okazuje się chęć porozumienia, zdolność do podjęcia wysiłku uczenia się. Pomaga samokrytycyzm, umiejętność podchodzenia do siebie z dystansem, otwartość na nowe sytuacje. Projekty uczą praktycznego zastosowania języka bardziej niż jakikolwiek kurs. Z drugiej strony, w ciągu ostatnich 2 lat miałam okazję spotkać podczas szkoleń w ramach międzynarodowych projektów osoby mówiące zbyt słabo, by np. aktywnie uczestniczyć w pracy w grupach. 

Rekomendacja: Warto tak skonstruować zespół projektowy, aby wszyscy jego członkowie i członkinie znali język uznany za projektowy na poziomie co najmniej średniozaawansowanym. Należy zadbać o znajomość języka wśród uczestników działań edukacyjnych.

Projekty międzynarodowe to nie tylko po prostu projekty realizowane po angielsku, niemiecku czy francusku z mobilnościami. To spotkania ludzi  z różnych kultur, reprezentujących inne style życia, pracy, posiadających odmienne przyzwyczajenia czy nawet inne poczucie humoru. Uczestnictwo w spotkaniach międzynarodowych stawia przed osobami biorącymi w nich udział wiele wyzwań, zwielokrotnionych często barierą językową (o której pisałam wcześniej). W grupie wielokulturowej warto odrzucić bezrefleksyjne przyjmowanie opinii i interpretacji, wykraczać poza własny punkt widzenia, słuchać i pytać. Na ile osoby uczestniczące w projekcie podniosą swoje kompetencje w tej dziedzinie, zależy także od ich podejścia i przygotowania.

Rekomendacja: warto wykorzystywać możliwość przygotowania kulturowego (np. w projektach związanych z mobilnościami zagranicznymi) i zaplanować refleksję w tym zakresie w ramach zespołu projektowego.

Najbardziej uniwersalną zasadą, którą chciałabym dedykować wszystkim realizującym projekty międzynarodowe jest ta przypominająca nieco Prawa Murphiego: Choćbyś bardzo długo wszystko planował, zawsze coś Cię zaskoczy.

 

Daria Sowińska-Milewska związana jest z sektorem pozarządowym i edukacją, działa w Stowarzyszeniu Trenerów Organizacji Pozarządowych www.stowarzyszeniestop.pl, trenerka z certyfikatem jakości Stowarzyszenia, przeprowadziła ponad 3000 h szkoleniowych, doradczyni, asesorka i realizatorka projektów edukacyjnych współfinansowanych ze źródeł polskich i zagranicznych. Mieszka i pracuje w Warszawie, pochodzi z Tomaszowa Mazowieckiego, ukończyła Uniwersytet Jagielloński. Zainteresowania: nowe technologie w uczeniu, public relations w ngo, trendy w edukacji.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn Share on email