chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

Zapobiegać wypaleniu zawodowemu

23/03/2017
przez Renata Wrona
Język: PL

Rynek oferuje wiele szkoleń i kursów dla pracowników zarówno z kompetencji twardych jak i miękkich, jednak często zapominamy o tak istotnej kwestii jak nauka zapobiegania wypaleniu zawodowemu mimo, że grozi ono osobom na różnych stanowiskach i w różnych firmach, bez względu na branżę, wiek czy płeć. Szczególnie dotyka on ludzi pracujących intensywnie dla innych ludzi, edukatorów, którzy z racji swojego zawodu często powtarzają i przekazują wiedzę z tego samego zakresu materiału, osoby które wykonują pracę o charakterze powtarzalności oraz tych którzy nie widzą głębszego sensu swojej pracy i perfekcjonistów.

 

/pl/file/stresjpg-2stres.jpg

 

Czym jest wypalenie i jak powstaje

Pierwszy raz terminu „wypalenie zawodowe” użył  w 1974 roku, amerykański psychiatra, Herbert J. Freudenberger w czasopiśmie Jurnal of Social Issue”. Proces wypalenia zaczyna się powoli i niemal niezauważalnie, by ujawnić się nagle i z dużą intensywnością. Na początku czujemy się zmęczeni pracą i czasem mamy jej dość, ale jest to stan często spotykany u pracownika. Jednak gdy czujemy, że zaczynamy się spalać, wykonując swoje codzienne zadania, a zmęczenie nie mija mimo odpoczynku i przechodzi w stan chroniczny, możemy się spodziewać, że są to symptomy wypalenia zawodowego.

Pierwsze sygnały wypalenia:

  • chroniczne zmęczenie,
  • bezsenność,
  • utrata apetytu,
  • objawy fizyczne takie jak zawroty i bóle głowy, pieczenie w klatce piersiowej, mdłości,
  • zaburzenia lękowe,
  • ogólny pesymizm,
  • irytacja i gniew,
  • obniżona produktywność i wydajność pracy.
  • depresja.

W książce „Stres i wypalenie zawodowe” prof. Marta Anczewska pisze „Praca jest niewątpliwie jedną z wartości nadającą sens życia człowieka, dającą poczucie satysfakcji i spełnienia. Nie powinna jednak stać się wyłącznie drogą do sukcesu (…) uzależnieniem, które nie pozwala na odpoczynek i na zainteresowanie się sprawami innych ludzi, odbiera sposobność do korzystania z uroków życia…”.

Uczmy dorosłych jak zapobiegać wypaleniu zawodowemu

Naukowcy są zgodni, że wypalenie zawodowe to coraz częstszy problem, jednak dobra wiadomość jest taka, że można się przed nim uchronić. Można nauczyć się jak się przed nim ustrzec i, warto więc edukować dorosłych jak mogą zapobiegać wypaleniu zawodowemu lub jak powinni reagować, gdy zaczynają odczuwać jego pierwsze symptomy.

Jak można zapobiegać wypaleniu:

  • Zachować równowagę między pracą a życiem prywatnym.
  • Nauczyć się dystansu do pracy.
  • Nie brać na siebie zadań, których nie jesteśmy w stanie wykonać.
  • Nauczyć się wypoczywać.
  • Pielęgnować swoje pasje.
  • Ustalać własne możliwości i granice.
  • Nauczyć się mówić „nie” oraz prosić o pomoc.
  • Wsłuchać się w sygnały jakie wysyła nasze ciało.
  • Nauczyć się rozpoznawać własne potrzeby.
  • Dbać o samorozwój.
  • Nauczyć się odcinać od bodźców zewnętrznych.
  • Pielęgnować przyjaźnie.
  • W ostateczności - zmienić pracę.

Czasem wystarczy zatrzymanie się i zastanowienie nad wyznawanymi przez nas wartościami i priorytetami w pracy, podjęcie próby zmiany zadań lub godzin pracy. Zorganizowanie rozmowy z przełożonym w celu weryfikacji realiów wykonywanej pracy, celów firmy i naszych możliwości. Czasem jednak warto świadomie rozpocząć szukanie innej pracy gdy czujemy, że aktualne miejsce jest dla nas nie do zniesienia.

Wiedzę na temat zapobiegania wypaleniu zawodowemu polecam wszystkim edukatorom do stosowania w stosunku do siebie. Namawiam także do  przekazywania tej wiedzy, jako wartości dodanej, podczas innych tematycznych warsztatów i szkoleń, gdyż często doskonali pracownicy, którzy mają wspaniałe predyspozycje i kwalifikacje do wykonywania danego zawodu, odchodzą z pracy tylko dlatego, że powtarzalność wykonywanych zadań i brak poczucia decyzyjności, doprowadza ich do stanu wypalenia zawodowego. Ja wprowadzam informacje na temat wypalenia zawodowego podczas różnych warsztatów, między innymi dotyczących radzeniu sobie ze stresem, zarządzania czasem oraz komunikacji interpersonalnej i zarządzania zespołem.

 

Renata Wrona - Trenerka rozwoju osobistego i Trenerka biznesu, Akredytowana Coach ICF, PR managerka, właścicielka Firmy Prime Image,  Autorka książki z zakresu sukcesu, rozwoju i relacji w życiu kobiety „Szczęśliwa kobieta – rozwój, kariera, miłość” oraz wielu artykułów z zakresu budowania marki, savoir vivre w biznesie, wystąpień publicznych, komunikacji interpersonalnej i motywacji. Ambasadorka EPALE.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Wyświetla 1 - 3 z 3
  • Obrazek użytkownika Weronika Sztrajt

    Wypalenie zawodowe doprowadza do wyczerpania fizycznego , psychicznego i emocjonalnego. Mimo iz jestem młodą osobą i nie mam jeszcze dużego doświadczenia zawodowego patrząc na przykłady osób z mojej rodziny mogę śmiało stwierdzić , że kiedys nie było takiego problemu. Obecnie można zauważyć , że pracowadcy wymagają od nas więcej niż my sami możemy dać. Niestety wszelkie formy " dogadania" się nie wchodzą w grę, ponieważ jedyne co możemy usłyszeć to " jeśli coś Ci nie odpowiada znajdziemy kogoś na Twoje miejsce". Pamiętajmy, że praca jest dla nas i nie bójmy się zmian.

  • Obrazek użytkownika Dorota Szczepan-Jakubowska

    Wypalenie to nadal temat tabu, choć dotyka nas coraz częściej - szczególnie doświadczonych specjalistów. Do tematyki o której pisała Renata Wrona dodałabym dbanie o spójność wewnętrzną. Wiąże się to ze świadomością swoich potrzeb i emocji, a zatem – również uważnością na sygnały z ciała: spięcie, bóle, częste choroby. W zapobieganiu wypaleniu ważne jest odpowiedź na pytanie czy ludzie, z którymi spędzamy 8-10 godzin dziennie są dla nas ważni, czy ich szanujemy i lubimy? Jesteśmy istotami stadnymi, nie możemy żyć w próżni. A zatem: czy jesteśmy w dobrej społeczności? Jeśli odpowiedź brzmi: NIE, wypalenie jest bardzo prawdopodobne.

  • Obrazek użytkownika Edyta Długoń

    Kilka lat temu, w regionie warmińsko-mazurskim realizowany był projekt (inicjatywa pn „WaMaBoss”), w ramach którego oferowano przedsiębiorstwom możliwość skorzystania z doradztwa oraz udział w warsztatach związanych z budowaniem i wdrożeniem strategii CSR. Ważnym elementem tej strategii był „model przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu”. Warto zapoznać się z materiałami wypracowanymi w ramach tego projektu, podczas szukania inspiracji w tym temacie (materiały są dostępne na stronie Krajowej Instytucji Wspomagającej: http://www.kiw-pokl.org.pl/index.php?option=com_sobipro&pid=286&sid=716:...;