chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE - Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

Blog

Wstań, pokaż, poczuj… o doświadczeniu Teatru Obrazu

30/11/2019
przez Daria Sowińska-...
Język: PL

Jak zaangażować w proces edukacyjny całą osobę? Jak połączyć intelekt i emocje podczas szkolenia? Szukam rozwiązań.

Chciałabym patrzeć bardziej holistycznie na uczestniczki i uczestników szkoleń. Zaangażować ich emocje nie tylko poprzez gry i zabawy intelektualne, lecz także poprzez ruch, dźwięki i takie ćwiczenia, w których znaczenie mają dźwięki, ruch, przestrzeń, wyobraźnia. Bardzo doceniłam ostatnio nośność metafor i analogii, a równocześnie nadal eksploruję nurt związany z dramą, Teatrem Forum i Teatrem Uciśnionych. Aby samej nie poprzestać na podejściu rozumowym, tylko dotknąć tego, co w tych metodach najważniejsze, wzięłam udział w kolejnym, dłuższym już szkoleniu dotyczącym tego tematu, pod tytułem: „Teatr Obrazu Formą Wyrazu”. Zajęcia prowadziła Marta Sykut, trenerka i członkini Stowarzyszenia Trenerów Organizacji Pozarządowych, która w ramach projektu „Kompetentni trenerzy NGO na europejskim rynku" (realizowanego ze środków Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój na zasadach Programu Erasmus+ sektor Edukacja dorosłych) podczas szkoelnia w Hiszpanii poznawała metody teatralne stworzone przez Augusto Boala. Relacja Marty ze szkolenia Hiszpanii dostępna jest na Epale pod adresem: https://epale.ec.europa.eu/pl/blog/teatr-ucisnionych-w-wydaniu-ulex-project-i-reboot-roots.

W dniu szkolenia, w siedzibie STOP przy ul. Nowolipki, stawiły się osoby z gotowością do przeznaczenia czasu na własny rozwój i, co ważne, do eksperymentowania. Już od początku czułam, że to właściwe miejsce i właściwi ludzie. Pierwsze kwadranse szkolenia zostały poświęcone na dzielenie się emocjami, z którymi zjawiłyśmy się na warsztacie, potem - także oczekiwaniami. Stopniowo przechodziłyśmy od ćwiczeń rozgrzewkowych aż do elementów Teatru Obrazu i Teatru Uciśnionych.   

Dla mnie szczególnie ważne było uporządkowanie pojęć związanych z działaniami teatralnymi i pracą z ciałem według Augusto Boala. Od ćwiczeń rozgrzewających i otwierających na używanie różnych zmysłów aż po teatr, w którym każdy może być zarówno aktorem, jak i widzem.

Dotknięcie, choć tylko w skróconej formie, doświadczenia udziału w ćwiczeniu wykorzystującym Teatr Uciśnionych było dla mnie bardzo ważnym i silnym emocjonalnie doświadczeniem. Identyfikacja osobistych „opresorów”, pokazanie ich poprzez gesty, wymagała namysłu i stanięcia naprzecim istotnym, życiowym zdarzeniom i nierozwiązanym problemom. Ustawienie obrazu związanego z opresją, w której byłam lub nadal jestem, reakcje innych osób, ich komentarze, możliwość odsłuchania monologu wewnętrznego postaci czy sama dynamika zmiany obrazu poprzez włączanie się innych - to wszystko było szalenie poruszające i skłaniające do głębszej refleksji. Te zajęcia uzmysłowiły mi sens takich przedstawień. Sens w odczuwaniu, współodczuwaniu, refleksji nad tym, kim jestem w różnych sytuacjach, zadaniu sobie pytania, czy odnajduję siebie w osobach opresjonowanych czy w opresorach. Dlaczego? Co mogę z tym zrobić?

***

Poniżej opisuję ćwiczenia, w których uczestniczyłam. Uważam, że mogą być ciekawą inspiracją do angażowania osób uczestniczących na różnego typu szkoleniach. Pochodzą z początkowej części szkolenia.

Ćwiczenie POCZTÓWKA

Ćwiczenie dramowe wprowadzające w aktywności związane z Teatrem Obrazu – oswajające z działaniami angażującym ciało.

Przebieg: osoby uczestniczące dzielimy na kilkuosobowe grupy (podczas naszego szkolenia były po 4 osoby w zespole pocztówkowym). Wspólnym zadaniem grup jest przygotowywanie tytułowych pocztówek. Chodzi o statyczny obraz, utworzony przez wszystkie osoby z grupy. Elementy widoczne na takiej widokówce budujemy poprzez informację wypowiadaną np. jestem psem oraz przyjmowaną pozycję. Zaczyna osoba, która pierwsza wpadnie na pomysł, kolejne dołączają, „odgrywając” elementy pocztówki. Kolejną rundę zaczyna osoba, która jako ostatnia dołączyła do obrazka.

Krótki komentarz okiem uczestniczki: początkowo czułam głównie pustkę w głowie, a właściwie jedną tylko myśl: być drzewem. Po prostu nic innego nie przychodziło mi do głowy. Zainspirowały mnie pozostałe osoby przedstawiając ławkę, kwiat czy bramkę.

  

/pl/file/teatrobrazuformawyrazujpgteatr_obrazu_forma_wyrazu.jpg

/pl/file/teatrobrazuformawyrazu02jpgteatr_obrazu_forma_wyrazu02.jpg

Zdjęcia z zajęć: źródło: materiały STOP.

  

Ćwiczenie JA a ZMIANA – mój stosunek do zmiany

Ćwiczenie może posłużyć jako początek rozmów o naszym stosunku do zmiany - w różnych aspektach.

Przebieg: osoba prowadząca wyznacza linię, która symbolizuje zmianę. Zadaniem osób uczestniczących jest przyjęcie takiej pozycji i postawy ciała, która pokaże ich stosunek do zmiany. Ćwiczenie jest wykonywane przez wszystkie osoby w tym samym czasie. W efekcie otrzymujemy statyczny obraz, podobnie jak opisywanej wcześniej „Pocztówce”. Kluczowe na tym etapie jest dobranie pytań do osób uczestniczących.

Co chciałamchciałem pokazać? Jak to widzą inne osoby? Jaki jest układ i pozycje innych uczestników a jaka jest moja? To tylko niektóre z pytań.

  

***

Daria Sowińska-Milewska - trenerka, menedżerka projektów edukacyjnych, doradczyni. Absolwentka 1. edycji Szkoły Trenerskiej Stowarzyszenia Trenerów Organizacji Pozarządowych. Menedżerka ds. projektów w organizacjach pozarządowych, członkini władz Stowarzyszenia Trenerów Organizacji Pozarządowych. Od 1997 r. związana z sektorem pozarządowym. Od 1998 r. prowadzi szkolenia dla dorosłych (ponad 3000 godzin w sali szkoleniowej), seniorów, wspiera zespoły w 3. sektorze. Przygotowuje i prowadzi projekty edukacyjne. Mieszka w Warszawie.

  

Być może zainteresują Cię także:

5 prostych sposobów, by Twój flipczart wyglądał lepiej

Co wybierasz: rzutnik czy flipczart?

Szkoleniowy rollercoaster

Lubię, kiedy szkolenie…

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Wyświetla 1 - 3 z 3
  • Obrazek użytkownika Daria Sowińska-Milewska
    Moniko,
    Dzięki! pomyślałam, po przeczytaniu Twojego wpisu, że w czasach studenckich kompletnie nie byłam gotowa na takie działania. Zresztą na nowatorskie zajęcia dramy w ogóle ekstremalnie trudno było się dostać....
    Aby faktycznie wejść w ten proces, w moim przypadku konieczne było oswojenie i akceptacja własnego ciała. W tym także zdjęcie filtru -  nie myślę cały czas jak wygląd, czy ta pozycja nie jest dziwna etc. Paradoksalnie z wiekiem coraz mi to łatwiej przychodzi. A przecież nie pięknieję :)
  • Obrazek użytkownika Barbara Kandzia
    To świetne zajęcia na przełamanie lodów, otwierające na rozmowę, integrujące, prowokujące do pytań i analiz, otwierające na emocje innych uczestników. Takie zajęcia, chciał nie chciał muszą uaktywnić każdego z uczestników i zapewne stają się świetną bazą do dalszej pracy.:)
  • Obrazek użytkownika Monika Sulik
    Dario brzmi niesamowicie! Ale też przypomniałaś mi o zajęciach jeszcze na studiach i pamiętam jak trudne dla mnie początkowo było przełamanie się i wyzwolenie z "granic" ciała. Po kilku razach było już lepiej ale było to specyficzne zadanie :) Myślę, że o fantastyczna forma wyrazu i dziękuję Ci pięknie za tę inspirację <3
    Moc serdeczności :)