chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

Warsztaty i spotkania otwarte – jak dobrze przygotować warsztaty, na których są osoby z różnymi niepełnosprawnościami słuchu i pełnosprawne

23/07/2018
by Aleksandra Szorc
Język: PL

Przygotowując warsztaty, w których wezmą udział zarówno osoby pełnosprawne jak i osoby z niepełnosprawnością słuchową należy wziąć pod uwagę komfort pracy wszystkich uczestników. Jednak to osoby z wadą słuchu stanowią wyzwanie dla szkoleniowców ze względu na swoje ograniczenia komunikacyjne.

Należy wziąć pod uwagę kilka ważnych elementów składowych wpływających na warunki pracy uczestników warsztatów:

  • Miejsce prowadzonych warsztatów

Podstawą jest dobre oświetlenie osoby prowadzącej, a także dobra widoczność innych uczestników. Warto wziąć pod uwagę możliwość wyposażenia w środki techniczne, tj. pętlę indukcyjną lub systemy FM, które mogą znacznie ułatwić odbiór treści osobom słabosłyszącym, korzystającym z aparatów słuchowych lub implantów ślimakowych. Dobierając salę do warsztatów, należy także uwzględnić, gdzie będzie stał prowadzący z ewentualnym tłumaczem języka migowego, który powinien stać obok niego. Miejsce powinno być także w miarę możliwości spokojne i ciche.

  • Rozmieszczenie uczestników

Na warsztatach/spotkaniach, gdzie są osoby z niepełnosprawnością słuchu, wskazane jest, by wszyscy uczestnicy widzieli siebie nawzajem. Najbardziej komfortowym ustawieniem jest ustawienie krzeseł w kole lub stołów w kształcie litery ’U’ (podkowa).

Przy wypowiedziach innych uczestników, warto wskazywać, kto w danym momencie mówi. Należy także dać chwilę osobie z niepełnosprawnością słuchu na odnalezienie osoby mówiącej, zanim zacznie ona się wypowiadać; unikamy wielu wypowiedzi w jednym czasie.

  • Odpowiedni prowadzący i jego miejsce

Ważna jest jego postawa, rozumienie grupy oraz gotowość do rozumienia problemów niesłyszących; prowadzący powinien mówić wyraźnym, naturalnym głosem, bez przesadnego zwalniania, przyspieszania tempa mowy czy przesadnie głośnego mówienia.

W sytuacji, gdy na zajęciach obecny jest tłumacz języka migowego - prowadzący powinien pamiętać, by stać zawsze razem z tłumaczem. Należy zwracać uwagę na czas migania, czasami zwolnić tempo mówienia, by tłumacz mógł spokojnie nadążyć z przekazywaniem wszystkich informacji.

Prowadzący powinien zawsze stać przodem do uczestników z niepełnosprawnością słuchu, by mogli mieć dobrą widoczność twarzy i ust.

Prowadzący powinien zachęcać osoby z niepełnosprawnością słuchu do aktywności, zadawania pytań czy proszenia o powtórzenie, ale nie wywierać presji.

  • Metodyka prowadzenia warsztatów

Najważniejsza jest świadomość, że środowisko osób z niepełnosprawnością słuchu jest bardzo zróżnicowane. Są osoby, które posługują się wyłącznie polskim językiem migowym, dla niektórych formą komunikacji jest mowa werbalna. Aparaty słuchowe czy implanty ślimakowe są tylko środkami technicznymi wspomagającymi słyszenie. Nie możemy uznać, że osoba, która korzysta z protezy słuchowej wszystko rozumie. Słyszeć bowiem nie znaczy rozumieć.

/pl/file/shutterstock477340192jpgshutterstock_477340192.jpg

W przypadku komunikacji z osobą korzystającą ze wsparcia tłumacza języka migowego - trzeba pamiętać, żeby to z nią utrzymywać kontakt wzrokowy, patrzeć na nią. Tłumacz jest tylko tłumaczem, cieniem.

Należy unikać pojedynczych słów, a stosować krótkie zdania lub frazy.

Nie można zapominać, że osoby z niepełnosprawnością słuchu mają trudności z wykonywaniem kilku czynności w tym samym czasie - nie są w stanie słuchać prowadzącego - co wymaga obserwacji jego twarzy - jednocześnie pisać, oglądać ilustracji czy wykonywać zadania. Należy się więc upewnić, że cała instrukcja do zadania czy treść zostały w pełni zrozumiane, a dopiero potem pozwolić uczestnikom przejść do wykonywania zadań.

Przy omawianiu tematu należy zapisać na tablicy słowa kluczowe oraz używać pomocy wizualnych.

Bardzo ważne jest, by pamiętać, że osoby z niepełnosprawnością słuchu odbierają świat wzrokiem. Warto więc zadbać o atrakcyjne, ale nie przeładowane treścią, grafiki, plakaty itp. Proponując jakiekolwiek warsztaty, przygotujmy dla uczestników zadania praktyczne i manualne. Osoby z niepełnosprawnością najwięcej odbierają i zapamiętują poprzez doświadczanie.

  • Atmosfera

Warto budować poczucie szacunku, bezpieczeństwa. Dać możliwość dopytywania, szansę na doprecyzowanie, ewentualny kontakt po warsztatach.

Dobre przygotowanie do warsztatów ułatwia prowadzenie zajęć. Przewidywanie ewentualnych przeszkód i zapobieganie im, to szansa na efektywniejszą pracę warsztatową. Rozwiązywanie niedogodności w trakcie zajęć może przełożyć się na ograniczenia czasowe, zniechęcenie uczestników do pracy i zastrzeżenia do organizatorów.

Bibliografia:

https://pedagogika-specjalna.edu.pl/surdopedagogika/uczen-wada-sluchu-sz... (link is external)

Mój uczeń nie słyszy: poradnik dla nauczycieli szkół ogólnodostępnych, Urszula Buryn, Warszawa: Ministerstwo Edukacji Narodowej, 2001.

Współautorka: PAULINA GUL.
Aleksandra Szorc i Paulina Gul są związane z Fundacją Kultury bez Barier.

Interesujesz się edukacją osób ze specjalnymi potrzebami?
Szukasz inspiracji, sprawdzonych metod i niestandardowych form?

Tutaj zebraliśmy dla Ciebie wszystkie artykuły na ten temat dostępne na polskim EPALE! 

  

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Wyświetla 1 - 1 z 1
  • Obrazek użytkownika Żaneta Trzpis
    Na wstępie chciałam zaznaczyć, iż ogromnie się cieszę, że poruszyła Pani tak znaczący temat. Wpis przedstawia wiele przydatnych wskazówek dotyczących edukacji osób z ubytkiem słuchu, którzy mogą bez dyskryminacji i na zasadach równych szans uczestniczyć w różnego rodzaju zajęciach. Myślę, że warto bardzo mocno zwrócić uwagę, prowadząc zajęcia z osobami z niepełnosprawnością słuchową na tę możliwość zadawania pytań, gdy uczestnik czegoś nie usłyszał lub nie zrozumiał. Otwartość na czyjeś niezrozumienie bądź odwrotnie - możliwość zadawania pytań bez obawy, będzie kluczową furtką do efektywnych warsztatów. Pokazuje Pani, że możliwość integracji tych osób jest jak najbardziej możliwa, przy uwzględnieniu kilku ważnych kwestii. Nie są one wygórowane i ciężkie do zrealizowania. Dlatego też myślę, że Pani artykuł może stanowić świetną motywację do prowadzenia zajęć dla WSZYSTKICH.