chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

Sz(t)uka Przez Życie - Otwarcie w zamknięciu

15/10/2018
przez Izabela Rychlicka
Język: PL

Biorę, co zaoferuje mi diabeł,
Nie mam nic do stracenia…

Lalka zrobiona ze szkła.
Wszyscy jej przyjaciele myślą, że jest z nią dobrze,
Ale ja potrafię to wszystko zobaczyć,
To, że ona jest bliska rozłamu.

Teraz zgubiła swoją ścieżkę,
I zapomniała jak się uśmiechać.
Nigdy nie ma przerwy
Od tego życia w zakłamaniu. 

Czasami chcecie nam coś powiedzieć a my nie słuchamy…
W ogóle nie potrafimy słuchać siebie nawzajem.

17 marca 2018 roku miałam przyjemność poprowadzić warsztat: ,,Co w nas drzemie” dla dzieci z rodzin zastępczych w jednym z budynków Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach.

Link do wydarzenia: http://bit.ly/2QPtpvz

To niezwykłe doświadczenie dało mi wiele do myślenia. Przekonałam się, jak wiele może powiedzieć o nas muzyka, której słuchamy albo sposób malowania. Warsztat, który prowadziłam, nie miał wyznaczonego celu. Chciałam po prostu trochę poznać uczestników.

Każdy pracował indywidualnie w zamknięciu (w specjalnie przygotowanych przeze  mnie boksach), słuchając przez słuchawki najważniejszego dla siebie utworu.

/en/file/img5908jpgimg_5908.jpg

Zdjęcie: Wygląd boksów z zewnątrz

W każdej zamkniętej przestrzeni znajdowała się sztaluga i różne przybory plastyczne do wyboru. Żadne z wnętrz nie różniło się pod względem wyposażenia. Uczestnicy warsztatu musieli napisać na kartce, do jakiego utworu tworzyli. Uznałam, że  czas pracy będzie nieokreślony. Każdy był w środku tyle czasu, ile potrzebował.

/en/file/img5909jpgimg_5909.jpg

Zdjęcie: Wygląd boksów wewnątrz

Wszystkie powstałe rysunki są dla mnie wyjątkowe. Wiem, jak trudno czasami przychodzą człowiekowi opowieści o samym sobie, dlatego byłam wdzięczna za każdą pracę.

Przykładowe zdjęcia wytworów:

/en/file/img5939jpg-0img_5939.jpg

          

/en/file/img5945jpg-0img_5945.jpg


Przekonałam się po raz kolejny, że łatwiej ,,otworzyć się nam w zamknięciu”. Bez zbędnych spojrzeń, komentarzy czy uwag.

Boksy spełniły dobrze funkcję azylu – uczestnicy szybko się w nich chowali i momentalnie przystępowali do działania. Kilka osób bardzo głośno słuchało najważniejszego dla siebie utworu – dźwięk wyraźnie przebijał się przez słuchawki (co może świadczyć o biskim utożsamianiu się z nim). Jedna z dziewczyn siedziała w boksie ponad dwie godziny. Rysowała niesamowicie ekspresyjnie. Co chwilę spod jej węgla wydobywał się charakterystyczny pisk.

Kiedy warsztat dobiegł końca – w mojej głowie szalało mnóstwo myśli. Pragnęłam jak najszybciej wrócić do domu, żeby posłuchać wszystkich utworów wymienionych przez uczestników i zapoznać się z ich tekstami, by głębiej pojąć to, co narysowali.


***

Następnego dnia odbyła się wystawa. Obok każdego rysunku przymocowałam tekst piosenki, przy której powstała praca. Każdy zwiedzający mógł wejść do wnętrza, by zobaczyć prace i przeczytać słowa.

/en/file/img5993jpgimg_5993.jpg

 

/en/file/img5987jpgimg_5987.jpg


Zdjęcia: Dzień wystawy

Przytoczone przeze mnie początkowo słowa, to przykładowe fragmenty tekstów piosenek, których słuchali uczestnicy.

Ten warsztat był kierowany do nastolatków, ale myślę, że każdy dorosły powinien znać odpowiedzi na poniższe pytania:
- jakie utwory muzyczne są dla mnie najważniejsze i dlaczego?
- jaka praca powstałaby na mojej kartce, gdybym sam brał udział w podobnych warsztatach?

Czy dzisiejszy dorosły człowiek ma czas, by zadawać sobie tego typu pytania? Czy potrafi sobie na nie w pełni szczerze odpowiedzieć? Czy jest w stanie refleksyjnie ,,przyjrzeć się” samemu sobie?  

Drogi dorosły Kolego,
Droga dorosła Koleżanko:

...co w Tobie drzemie?

Inicjatorką warsztatów dla dzieci z rodzin zastępczych była  dr Joanna Zdzienicka, której jestem bardzo wdzięczna za pomoc przy przygotowaniach do tego wydarzenia.

Interesujesz się edukacją kulturową? Szukasz inspiracji, sprawdzonych metod i niestandardowych form?

Tutaj zebraliśmy dla Ciebie wszystkie artykuły na ten temat dostępne na polskim EPALE! 

  

Pracujesz z osobami zagrożonymi wykluczeniem? Szukasz inspiracji, sprawdzonych metod i niestandardowych form?

Tutaj zebraliśmy dla Ciebie wszystkie artykuły na ten temat dostępne na polskim EPALE! 

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Wyświetla 1 - 2 z 2
  • Obrazek użytkownika Monika Sulik
    Jestem pod wrażeniem projektu i z całego serca gratuluję. Myślę, że wspaniale projekt sprawdzilby sie w pracy z dorosłymi. Dziękuję za tę inspirację. 
  • Obrazek użytkownika Anna Rucka
    Pomysł na warsztat bardzo ciekawy. 
    Myślę, że dla wielu ludzi mógł być formą "pomocy", ponieważ w ciszy mogli przelać na kartkę to, o czym (być może) nie chcieli mówić głośno. 
    Przykre jest to, iż wiele ludzi kryje w sobie smutek i złość. 
    Pytania postawione na koniec wpisu, są intrygujące i zmuszają do refleksji. Uważam, że każdy człowiek młody jak i dorosły powinien je sobie zadać i na nie odpowiedzieć.