chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

Ocena umiejętności: Klucz do zapewnienia możliwości skutecznego i zindywidualizowanego kształcenia w zakładzie karnym

23/10/2018
przez Rumen HALACHEV
Język: PL
Document available also in: EN BG HR DE SK HU LV EL NL FR IT ES

/pl/file/prison-education-skills-assessmentPrison education Skills Assessment

Prison education Skills Assessment

 

Asystent ds. Projektów w EAEA, Georgios Karaiskos, o wadze oceny umiejętności i potrzeb osadzonych na rzecz podniesienia skuteczności edukacji więziennej.

 

Decydujący krok w stronę rozwoju osobistego i zawodowego

W ramach inicjatywy ścieżki poprawy umiejętności: nowe możliwości dla dorosłych, działania ujętego w Nowym europejskim programie na rzecz umiejętności, ocena umiejętności jest pierwszym decydującym krokiem, który muszą postawić dorośli o niskich kwalifikacjach, aby móc wkroczyć na ścieżkę poprawy umiejętności i uzyskać dostęp do szerszego wachlarza możliwości edukacyjnych.

/pl/file/prison-ed-upskilling-pathwaysPrison ed Upskilling Pathways

Prison ed Upskilling Pathways

Procedura oceny zapewnia osobom dorosłym o niskich kwalifikacjach możliwość zidentyfikowania posiadanych umiejętności oraz potrzeb w zakresie ich poprawy. Proces identyfikacji jest cennym narzędziem do udostępniania zindywidualizowanych możliwości edukacyjnych oraz wspierania uczącego się w przechodzeniu na drugi etap tego trzyetapowego podejścia, zilustrowanego powyżej. Należy pamiętać, że umiejętności uznaje się za niezbędny atut w rozwoju osobistym i zawodowym każdego, a zwłaszcza osób, które muszą poprawić swoje umiejętności. Dlatego ocena umiejętności stanowi punkt wyjścia dla osób dorosłych o niskich kwalifikacjach w ich dążeniu do lepszej przyszłości.

Osadzeni to grupa docelowa wpisująca się w powyższą charakterystykę, która pilnie potrzebuje oceny umiejętności i oferty skuteczniejszej edukacji.

 

Wartość dodana oceny umiejętności w kontekście edukacji więziennej

Wyniki projektu PIAAC poświęconego osadzonym w USA, który jak dotąd jest jedynym badaniem porównawczym na ten temat, potwierdzają tezę, że populacja osadzonych cechuje się niższymi umiejętnościami czytania i pisania oraz umiejętnościami rozumowania matematycznego w porównaniu z ogółem populacji. Jest to kolejny dowód na poparcie wspomnianego wcześniej argumentu o pilności zapotrzebowania na możliwości edukacyjne i ocenę umiejętności w zakładach karnych.

W zaleceniach Rady Europy w sprawie edukacji więziennej z 1989 roku czytamy o tym, jak ważne jest zapewnienie szerokiego spektrum możliwości edukacyjnych w zakładach karnych, ze szczególnym uwzględnieniem alfabetyzacji. Zgodnie z tymi zaleceniami edukacja więzienna powinna dążyć do rozwoju całej osoby, mając na uwadze jej kontekst społeczny, ekonomiczny i kulturowy. Ocena umiejętności to skuteczne narzędzie, które może pomóc w zapewnieniu wydajnych i szytych na miarę programów dla osadzonych.

Wedle raportu GHK na temat edukacji i szkoleń w zakładach karnych w Europie, opracowanego dla Komisji Europejskiej w 2013 r., zaledwie 3-5% populacji osadzonych w UE-27 posiada kwalifikacje do podjęcia studiów, a odsetek osób przedwcześnie kończących naukę jest wysoki wśród osadzonych w wielu krajach. Fakty te kształtują perspektywy rozwoju osobistego i zawodowego osadzonych po opuszczeniu zakładu karnego. Odpowiedzią na tę rzeczywistość może być zapewnianie edukacji w zakresie umiejętności podstawowych (czytania i pisania oraz rozumowania matematycznego) oraz szkolenie zawodowe. Oferty edukacyjne powinny jednak zaspokajać indywidualne potrzeby oraz uwzględniać aspiracje osadzonych, co podkreślają Europejskie Reguły Więzienne:

„Każdy zakład karny stara się zapewnić więźniom dostęp do programów edukacyjnych, które są wszechstronne jak tylko możliwe i które spełniają ich indywidualne potrzeby biorąc pod uwagę ich aspiracje”.

Z tej perspektywy wydaje się oczywiste, że ocena umiejętności i potrzeb, przeprowadzona przed przedstawieniem oferty edukacyjnej w zakładzie karnym, powinna być traktowana nie jako opcja, lecz konieczność.

 

Planowanie przyszłości

W różnych częściach kontynentu pojawiają się inicjatywy na rzecz rozwoju oceny umiejętności w zakładach karnych, ale obraz jest nadal fragmentaryczny i brakuje zbiorowego podejścia opartego na wspólnym porozumieniu. W raporcie GHK na temat edukacji i szkoleń w zakładach karnych w Europie czytamy, że w krajach takich jak Hiszpania i Irlandia opracowano znormalizowane pakiety ewaluacyjne oraz zindywidualizowane programy szkoleniowe. Raport informuje jednak również o tym, że liczba osadzonych dorosłych, którzy uczestniczą w programach edukacyjnych i szkoleniowych nadal pozostaje w większości krajów niska. Może to wynikać z różnych czynników, w tym z faktu, iż oferowane przedmioty nie odpowiadają na zainteresowania osadzonych, co ponownie wskazuje na potrzebę oceny umiejętności i potrzeb wśród więźniów.

Programy unijne wspierają szeroką gamę projektów związanych z edukacją i szkoleniami w zakładach karnych; pojawiają się nowe inicjatywy na rzecz współpracy oraz dzielenia się doświadczeniami i wiedzą. Wśród wielu innowacyjnych projektów zmierzających do poprawy przyszłości edukacji więziennej i oceny umiejętności można wymienić następujące:

  • Foriner – projekt, którego celem jest zapewnienie osadzonym w europejskich zakładach, a pochodzącym spoza UE, dostępu do jakościowej, certyfikowanej edukacji niższego poziomu.
  • Partnerstwo edukacyjne Grundtvig Uznawanie dotychczasowych efektów uczenia się i nabytych umiejętności w kontekście zakładów karnych, którego celem jest identyfikowanie czynników hamujących rozwój uznawania dotychczasowych efektów uczenia się i nabytych umiejętności w zakładach karnych.
  • Skills4freedom – to projekt poświęcony rozwojowi umiejętności przekrojowych.
  • SkillHUBS – projekt, którego celem jest stworzenie ponadnarodowego modelu doradztwa i szkolenia dla osadzonych poprzez położenie nacisku na ocenę umiejętności i potrzeb.

Dzięki położeniu nacisku na ocenę umiejętności i potrzeb, stawiamy jednostkę w centrum uwagi, wykorzystując w ten sposób maksymalnie kształtującą moc edukacji. Jak mówi Steven Tyrell, zdobywca nagrody głównej na „Festival of Learning 2017” i były osadzony, o swoich doświadczeniach w zakresie edukacji więziennej:

„Sporo się uczyłem i przeprowadziłem ponowną ocenę swojego życia oraz tego, czego od niego chcę”.


Georgios Karaiskos jest Asystentem ds. Projektów w Europejskim Stowarzyszeniu Edukacji Dorosłych (EAEA). Ukończył studia na wydziale Filozofii i Edukacji Uniwersytetu Arystotelesa w Salonikach, Grecja; posiada tytuł magistra w dziedzinie edukacji dorosłych uzyskany na Uniwersytecie w Glasgow. Jako certyfikowany nauczyciel żywo interesuje się edukacją włączającą i jest głęboko przekonany o kształtującej sile edukacji.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Wyświetla 1 - 4 z 4
  • Obrazek użytkownika Maija Antīpina
    Esmu pārsteigta uzzināt par to, ka vispār ir šādas iniciatīvas, tāpēc google meklētājā ierakstīju dažus atslēgas vārdus, kas saistīti ar  cietumu, ieslodzījumu un izlglītību. Vēl viena no saitēm saistībā ar šo rakstu /lv/blog/izglitiba-cietumos kuru iesaku izlasīt arī citiem,iepazīties ar pamatnostādnēm. Izglītība maina cilvēku.
  • Obrazek użytkownika Elīna Bogdanova
    Paldies par ieskatu izglītošanai ieslodzījumu vietās. 
    Mācīšanās ir pozitīvas uzvedības piemērs, kas ieslodzījuma vietās ir ļoti nozīmīgi - būt labākam un mainīties. Kā arī gūt gandarījumu no tā, ka ir gūtas jaunas prasmes un zināšanas. 
    Vislielākais ieguvums ir veiksmīga resocializācija. Izejot no ieslodzījuma vietas, cilvēkam ir jāsāk dzīve no jauna - ir jāmeklē sev darbavieta, kurā iegūtās prasmes un zināšanas ļoti noder.  
  • Obrazek użytkownika Anna Rucka
    Wpis zmuszający do refleksji.
    Podejrzewam (choć może się mylę), iż ludzi dorosłych, takich jak Steven Tyrell, w zakładach karnych, jest bardzo mało. 

    W cytacie S. Tyrell'a: "„Sporo się uczyłem i przeprowadziłem ponowną ocenę swojego życia oraz tego, czego od niego chcę”, warto zauważyć bardzo ważną i moim zdaniem kluczową kwestię -  człowiek osadzony, musi dojść do tego, czego chce od siebie i od życia. 

    Ile jest ludzi w zakładach karnych, która potrafi i chce odpowiedzieć sobie na to pytanie?

    Być może warto pomóc im w zrozumieniu ich potrzeb, ich oczekiwań wobec życia teraźniejszego jak i przyszłościowego, w znalezieniu życiowych celów, których sami nie potrafią odnaleźć. Dać wiarę w to,  iż pomimo miejsca, w którym się znajdują są wyjątkowymi ludźmi, których stać na dużo więcej, którzy mogą zainwestować w siebie, poświęcić swój czas na rozwój. Pokazać im, że mogą się kształcić, poszerzać swoją wiedzę. A żeby uczestniczyć w tym wszystkim, wystarczy tylko (albo aż) chcieć

    Co zrobić, by ludzie w takich miejscach chcieli się edukować? Jak ich do tego przekonać? Jak pokazać, że warto?  

  • Obrazek użytkownika Renāte Ēķe
    Paldies par plašāku ieskatu par mācību iespējām ieslodzījumā! 
    Protams, arī cilvēki ieslodzījumā ir cilvēki un arī viņiem ir jāprot lasīt, rakstīt, rēķināt, kas nepieciešamas ikvienam. Tā ir lieliska iespēja cietumā pavadīto laiku izmantot lietderīgāk. Tā ir iespēja ne tikai iemācīties šīs tik ļoti nepieciešamās prasmes, bet arī motivēt, saprast, sākt domāt par to, cik izglītība ir svarīga, lai ikdienā normāli komunicētu ar citiem, iegūtu darbu vai spētu darīt citus svarīgus darbus un pieņemtu sakarīgus lēmumus.
    Manuprāt, pedagogs ieslodzījumā nav tikai priekšmeta skolotājs, bet arī saikne ar brīvību. Prieks apzināties, ka arī ieslodzītajiem cietumā ir šādas iespējas, kas palīdz ne tikai indivīdam, bet arī sabiedrībai kopumā, jo tā mēs samazinam mūsu neizglītoto procentu skaitu, kas ir tikai pozitīvi.