chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

Relacja z Uniwersytetu Zimowego Doskonalenia Zawodowego we Francji

15/02/2018
przez Justyna Bednarz
Język: PL
Document available also in: FR

Na przełomie stycznia i lutego wzięłam udział w konferencji "Université d'hiver  de la formation professionnelle 2018" (Uniwersytet Zimowy Doskonalenia Zawodowego) w Biarritz we Francji. To wydarzenie z 30-letnią już tradycją odbywa się co dwa lata i poświęcone jest zagadnieniom edukacji dorosłych oraz doskonalenia zawodowego. W tym roku odbyła się 15 edycja, w której wzięło udział ponad 900 specjalistów edukacji dorosłych, pedagogów, szkoleniowców i doradców zawodowych z całej Francji.

Uczestnicy brali udział w wybranych warsztatach spośród 3 ścieżek tematycznych: „Kompetencje w pracy”, „Innowacje społeczne: dźwignia do udanego powrotu na rynek pracy” oraz „Towarzyszyć zmianom”.  W ramach sesji równoległych mogli również wziąć udział w dyskusjach, spotkaniach i dodatkowych warsztatach.  

/en/file/dsc05183jpgdsc05183.jpg

W tym roku Uniwersytet Zimowy zdominowała dyskusja na temat trwającej od 2014 r. reformy w zakresie doskonalenia zawodowego.

W 1971 r. we Francji nałożono na przedsiębiorstwa obowiązek partycypowania w kosztach szkolenia pracowników. Firmy zobowiązane były do płacenia określonych stawek na fundusz szkoleniowy, w wysokości 0,80% wynagrodzenia brutto dla firm zatrudniających więcej niż dziesięciu pracowników, następnie koszty szkolenia pracownika były pokrywane z tego funduszu.

Istnienie takiego obowiązku miało różne konsekwencje. Pozytywne, ponieważ przedsiębiorstwa mają w świadomości , że obowiązek szkolenia pracowników, w tym obowiązek finansowania tych szkoleń leży po ich stronie, już od blisko 50 lat. Niestety jak pokazały analizy, spora część pracodawców ten „podatek szkoleniowy” płaciła, ale na szkolenia pracowników nie wysyłała. Taki wniosek był jednym z głównych powodów podjęcia prac nad nową reformą.

Reforma została przyjęta w ustawie z 5 marca 2014 r. i zakładała zdjęcie z pracodawców obowiązku płacenia na szkolenia i nałożenie na nich obowiązku po prostu szkolenia pracowników. Obowiązek pozostał, ale dzięki niemu więcej pracowników ma szansę skorzystać z różnych form kształcenia ustawicznego. Jeśli pracodawca zatrudniający powyżej 50 pracowników nie będzie szkolił pracownika przez 6 lat grożą mu kary, w tym między innymi kary finansowe nawet do 3000 euro. Ponadto w ramach reformy utworzono „osobiste konto szkoleniowe”, radę rozwoju zawodowego oraz możliwość wkładu firm do programów szkoleń i wymagania pod względem jakości dla dostawców usług rozwojowych. W dalszym ciągu trwają prace nad wdrożeniem i ulepszeniem tego prawa.

 

W trakcie inauguracji Uniwersytetu Zimowego francuska Minister Pracy Muriel Pénicaud, podkreśliła główne idee jakie przyświecają reformie we Francji, tzn.:

  • indywidualizacja ścieżki uczenia się – to osoba ucząca się ma być w centrum systemu i decydować o swoim rozwoju;
  • zaangażowanie sieci – w proces doskonalenia zawodowego powinny być zaangażowane wszystkie podmioty, od pracodawcy, przez dostawców usług szkoleniowych po administrację regionalną i centralną oraz powinny ściśle współpracować ze sobą;
  • certyfikacja kompetencji – możliwość potwierdzenia nabywanych kompetencji i powszechne uznawanie certyfikatów;
  • wsparcie dla osoby uczącej się na każdym etapie.

 

Co one znaczą?

Indywidualna ścieżka

Jednocześnie ideą jest odejście od „systemu szkolnego”, od poczucia, że uczenie się jest obowiązkiem narzuconym przez kogoś z zewnątrz. Autorom  reformy zależy na tym, aby to jednostka, pracownik sam decydował o tym, w jakim obszarze chce się szkolić, nabywać nowe umiejętności, podwyższać posiadane kompetencje. Należy skończyć z edukacją masową, a projektować ofertę szkoleniową, tak aby była bardziej modułowa i spersonalizowana.

Zaangażowanie sieci

We Francji bardzo silne rozwinięte są różnego rodzaje sieci i to zarówno na poziomie centralnym, jak i regionalnym. Są to organizacje branżowe, związki zawodowe, partnerzy społeczni, liczne stowarzyszenia. W założeniach wdrażanej reformy istotne jest korzystanie z doświadczeń tych sieci, ale też ich zaangażowanie i większa współpraca między nimi, po to, aby oferta szkoleniowa/doradcza była lepiej dopasowana do potrzeb rynku, potrzeb danej branży, ale i danego regionu.

Uznawanie kompetencji

Podobnie jak w Polsce, tak i we Francji trwają prace nad takim systemem uznawania kwalifikacji, w którym nabywane kompetencje będą potwierdzane wiarygodnym certyfikatem i powszechnie uznawane.

Wsparcie osoby uczącej się

Obecnie cenną kompetencją jest zdolność szybkiego adaptowania się do zachodzących zmian. Badania pokazują, że współcześni pracownicy będą zmieniać pracę wielokrotnie, a niewykluczona jest również zmiana zawodu. W trakcie konferencji podkreślone została konieczność wypracowania takiej oferty wspierającej osoby uczące się, aby wyrównać szansę także osób o niskich kwalifikacjach, które mogą nie nadążać za szybkością zmian, w tym m.in. zmian technologicznych. Jednocześnie przygotowywany jest również pełen zakres przewodników (informacji), dzięki którym każdy  będzie wiedział gdzie może się udać, czy może liczyć na dofinansowanie. Ułatwi to również poruszanie się w systemie, który wciąż mimo podejmowanych działań, jest bardzo skomplikowany.

 

Moją szczególną uwagę przykuły także 2 z wielu prezentowanych praktyk. Pierwsza to platforma grupująca firmy medyczne http://www.leem.org/  umożliwiająca 4 ścieżki rozwoju: „czuję się dobrze w swojej pracy”, „chcę cos zmienić, ale pozostać w branży”, „chcę zmienić zawód”, „chcę poszerzyć swoje horyzonty o coś zupełnie innego”. Osoby zarejestrowane mają możliwość wyboru różnego rodzaju szkoleń, w zależności od wybranej ścieżki, w tym także przekwalifikowanie się na jeden z 54 zawodów medycznych lub skorzystanie ponad 500 proponowanych ścieżek kształcenia.

Druga to Platforma e-learningowa Openclassrooms https://openclassrooms.com/ , która najpierw śledzi zapotrzebowanie na kompetencje, zawody, specjalistów na rynku pracy śledząc oferty pracy,  a następnie oferuje kursy zgodne z tym zapotrzebowaniem. W ten sposób osoba korzystająca z platformy ma gwarancję, że to czego się uczy przełoży się na możliwość znalezienia zatrudnienia w krótkim czasie. Oferowana jest także gwarancja:  Jeśli nie znajdziesz pracy w ciągu 6 miesięcy od ukończenia kursu, Platforma zwróci Ci koszty kursu.

Kompetencje cyfrowe i ekologiczne, rola HR we wspieraniu rozwoju pracownika, promocja idei uczenia się przez całe życie to tylko niektóre z prezentowanych tematów. Czy my też o tym nie dyskutujemy? Jak zmotywować dorosłych do uczenia się? Jak zwiększyć dopasowanie kompetencji do potrzeb rynku pracy? No jak? We Francji nie znalazłam gotowej odpowiedzi, jednak ogólne kierunki takie jak indywidualizacja czy dopasowanie do potrzeb, uznawanie kwalifikacji wydają mi się zbieżne z rozmowami, które toczymy w Polsce.

W konferencji uczestniczyli także przedstawiciele Krajowych Biur EPALE z 7 krajów: Włoch, Niemiec, Belgii, Luksemburga, Portugalii i Polski, którzy mieli możliwość dzielenia się doświadczeniami i nawiązywania współpracy, która jak mamy nadzieję zaowocuje interesującymi artykułami na EPALE.

/en/file/img20180206142431jpg-2img_20180206_142431.jpg

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn