chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE - Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

Blog

Bardziej potrzebna niż kiedykolwiek, trudniej dostępna niż kiedykolwiek: edukacja dorosłych na progu czwartej rewolucji przemysłowej

18/12/2018
przez Alan Tuckett
Język: PL
Document available also in: EN DE FR ES IT

/pl/file/style1-epaleconferencenewsarticlepng-0style1_-_epale_conference_news_article.png

Tłumaczenie z angielskiego NSS Wielka Brytania.

15 listopada w Wielkiej Brytanii odbyła się doroczna konferencja EPALE, która przypada w trudnym dla edukacji dorosłych okresie.  Inwestowanie w edukację dorosłych jest obecnie bardziej istotne niż kiedykolwiek dotąd – i to zarówno dla ludzi, jak i dla gospodarki – a wynika to z wyzwań związanych z przemysłem, demografią i zmianą klimatu. 

I chociaż mamy się z czego cieszyć – chociażby z utworzonej przez EPALE solidnej sieci internetowej ponad 45 000 szkoleniowców zajmujących się edukacją dorosłych – jasne jest, że nadeszły trudne czasy dla osób, które pragną się kształcić w wieku dorosłym. Nadzieje można przede wszystkim pokładać w innowacjach lokalnych i regionalnych.  Edukacja dorosłych to dziedzina objęta całkowicie decentralizacją.

Krajobraz po bitwie: cięcia, cięcia, cięcia...

Dowody są niezbite. Od 2004 r. zlikwidowano 2 000 000 miejsc kształcenia dorosłych finansowanych ze środków publicznych w ramach kształcenia ustawicznego, przy czym nakłady na college w ostatnim dziesięcioleciu obcięto o połowę, a kolejne placówki z trudem walczą o przetrwanie.

W szkolnictwie wyższym odnotowano spadek liczby osób studiujących w niepełnym wymiarze czasu (są to najczęściej osoby dorosłe) o 56% odkąd podniesiono czesne w 2012 r.  To wszystko nałożyło się na zniesienie w latach 2007-8 wsparcia finansowego dla uczących się dorosłych, którzy chcieli podjąć studia na poziomie posiadanych kwalifikacji lub niższym.  Wiele uczelni zrezygnowało wtedy z kształcenia dorosłych w niepełnym wymiarze czasu i skoncentrowało się na bardziej bezpiecznej i lukratywnej ofercie studiów.  To by było na tyle, jeśli chodzi o szanse na przekwalifikowanie się.

Również pracodawcy w Wielkiej Brytanii przeznaczali mniejsze środki na szkolenia i rozwój pracowników.  Co wyjątkowe w UE, pracodawcy zmniejszyli tutaj inwestycje po załamaniu gospodarczym w latach 2007-8, podczas gdy firmy w państwach partnerskich zwiększyły ich wielkość i zasięg oferty.  Dorośli zajęli co prawda większość miejsc w ramach oferowanych rozbudowanych praktyk, jednak niektórym posłużyło to wyłącznie do potwierdzenia posiadanych już umiejętności. Co więcej – ze szkoleń zapewnianych przez pracodawców korzystają najczęściej osoby, które już mają wysoki poziom kwalifikacji. 

  

Sztuczna inteligencja, robotyka, demografia i zmiana klimatu

Tymczasem czwarta rewolucja przemysłowa nabiera rozpędu – robotyka i sztuczna inteligencja stanowią większe zagrożenie dla wielu stanowisk administracyjnych niż globalizacja, która to dwadzieścia lat temu spowodowała erozję zatrudnienia pracowników produkcyjnych. 

Niemal każda agencja międzynarodowa argumentuje, jak ważne jest uczenie się przez całe życie i że nadszedł czas szybkiego wzrostu inwestycji dokonywanych zarówno przez rząd i firmy, jak i samych zainteresowanych.  Zauważają one także, że wobec starzenia się społeczeństw konieczna jest dalsza nauka w celu powstrzymania zapadalności na choroby.  Jak wynika również z Celów Zrównoważonego Rozwoju ONZ, zmiany klimatu wymagają kształcenia dorosłych i zmiany zachowania.

W opracowanym przez OECD raporcie z Międzynarodowego Badania Kompetencji Osób Dorosłych PIAAC stwierdzono również wyraźnie, że zmiany te dotykają najbardziej osoby o niskim poziomie kompetencji, które wypadły z rynku pracy, migrantów, którzy nie znają dobrze języka angielskiego, a także niepełnosprawnych. Z raportu wynika również, podobnie jak z badań przeprowadzanych co roku przez brytyjski Instytut Edukacji i Pracy (Learning and Work Institute), że osoby najmniej wykształcone z mniejszym prawdopodobieństwem skorzystają z edukacji dorosłych od osób o wyższym poziomie wykształcenia.  A to dla nich właśnie zachodzące zmiany powodują największe wyzwania.

  

Przegląd polityki

Sytuacja wygląda poważnie i została poddana licznym analizom, z których wypływa jeden wniosek: coś trzeba z tym zrobić.  Być może najważniejszą z nich stanowi Przegląd finansowania kształcenia ustawicznego i szkolnictwa wyższego przeprowadzany przez Philipa Augura.  Obecnie przewiduje się jednak, że raport zostanie przedstawiony premier wczesną wiosną 2019 r., w czasie końcowych negocjacji dotyczących brexitu, a zatem być może on minąć początkowo bez echa.

  

Przebłyski nadziei

Wbrew temu, o czym mowa powyżej, pojawiają się jednak przebłyski nadziei, a o niektórych z nich wspomniano podczas konferencji EPALE w Wielkiej Brytanii.  Podejmowane są inicjatywy oddolne, które otwierają przed uczącymi się nowe możliwości, takie jak działania na rzecz zabezpieczenia przyszłości więźniów i osób wychodzących z więzienia; skutecznie działają partnerstwa na rzecz edukacji z bibliotekami, a także w sektorze kultury i dziedzictwa; platforma edukacyjna brytyjskich związków zawodowych unionlearn wykorzystuje strategie zaangażowania oparte na wzajemnym uczeniu się, kreatywnym wykorzystaniu technologii cyfrowych w celu doradztwa i informowania o możliwościach szkoleń zawodowych, rozszyfrowaniu terminologii i zaangażowaniu wolontariuszy.

  

Wnioski

Moje zalecenie dla Augura oraz dla rządu jest całkiem proste:  konieczne jest większe inwestowanie we wszelkiego rodzaju szkolenia dla dorosłych, i to pilnie.  Musimy jednak jak najlepiej wykorzystać dostępne środki, aby dotrzeć do najgorzej reprezentowanych grup i wesprzeć kulturę uczenia się przez całe życie

  

/pl/file/alantuckett-cpatrickwelshjpg-2alan_tuckett_-_c_patrick_welsh.jpg

A photo of Sir Alan Tuckett OBE.

Sir Alan Tuckett OBE jest profesorem edukacji na Uniwersytecie w Wolverhampton, honorowym członkiem Instytutu Kształcenia Ustawicznego UNESCO oraz byłym Prezesem Międzynarodowej Rady Kształcenia Dorosłych.  Po zakończeniu kariery jako edukator dorosłych, stał na czele Narodowego Instytutu Kształcenia Ustawicznego Dorosłych w latach 1988-2011.

Zobacz także:

Edukacja w więzieniu: celujący w celi, część 1

Edukacja w więzieniu: celujący w celi, część 2

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn Share on email
Refresh comments Enable auto refresh

Wyświetla 1 - 1 z 1
  • Obrazek użytkownika Pirmin Vlaho
    It seems to me that existing adult education is not up to the challenge described - more money will not help. Like other industries, adult education must reinvent itself and become a digital juggernaut. For example, it must implement  AI in learning and find ways to be more effective and with lower cost. That needs innovation. So we need Educational Entrepreneurs.