European Commission logo
Create an account
Blog
Blog

Społeczności uczące się na obszarach wiejskich

Nie chodzi o nic innego, jak o przywrócenie społecznej odpowiedzialności poprzez wspólne uczenie się i edukację.

Ten artykuł jest częścią europejskiego tygodnia tematycznego EPALE, koncentrującego się na: "Społeczności uczące się na obszarach wiejskich". Temat ten łączy inicjatywy z Austrii, Belgii, Finlandii, Francji, Niemiec, Polski i Węgier.

Autor: Dr. Joachim Gruber

Oryginał opublikowany w języku angielskim przez EPALE Austria

Themenwoche Retzhof

© tg-graphiczone.com

Podczas, gdy na gęsto zaludnionych obszarach miejskich można znaleźć różnorodną ofertę edukacyjną, na obrzeżach miast i miasteczek oraz na obszarach wiejskich obserwuje się coraz większy zanik zaangażowania obywatelskiego i inicjatyw demokratycznych. Dotychczasowe liczne próby zaradzenia temu problemowi przyniosły minimalne zmiany, polegające głównie na udostępnianiu ofert edukacyjnych online.

Trwająca od kilku tygodni wojna na Ukrainie wywołała jednak obawy o zachowanie struktur demokratycznych i liberalnego, zachodniego modelu społeczeństwa, a także spowodowała znaczny niepokój i irytację na wszystkich szczeblach politycznych i społecznych. W Europie nigdy więcej nie powinno być wojny - było to oczywiste i aż do teraz nie trzeba było tego kwestionować. Jednak dyktatorzy, autokraci i oligarchowie w polityce i gospodarce pokazali, do czego są zdolni.

Oczywiście, w przeszłości pojawiały się sygnały i ostrzeżenia. Jednak te głosy zaniepokojonych obywateli - którzy już od dziesięcioleci dobrowolnie lub zawodowo poświęcali się pracy na rzecz edukacji demokratycznej w ramach licznych inicjatyw i stowarzyszeń - pozostawały powszechnie niesłyszane. Były przecież ważniejsze rzeczy do zrobienia. Rzeczy, które pomogłyby zahamować wzrost gospodarczy, który odnotowywano każdego roku. Teraz mamy do czynienia z wielką paniką i rozczarowaniem, a wszędzie oczekuje się szybkiego pojawienia się inicjatyw na rzecz demokratycznej edukacji politycznej. Ale czy te nadzieje są realistyczne? Raczej nie. Tematy te zbyt długo były zaniedbywane w myśleniu i działaniach stojących za polityką edukacyjną. Nie powinniśmy więc oszukiwać samych siebie: nadrobienie tego zaniedbania zajmie wiele czasu i będzie wymagało dobrych pomysłów dotyczących treści, metodyki i dydaktyki we wszystkich instytucjach i organizacjach pedagogicznych.

I owszem, technologie cyfrowe i cyfrowe formaty edukacyjne będą bardzo ważnym środkiem komunikacji. Mimo to, na obrzeżach miast i miasteczek, a także na obszarach wiejskich, aby ułatwić spotkania społeczne, nawiązywanie kontaktów potrzebnych będzie o wiele więcej fizycznych miejsc nauki. Jak dotąd, bowiem, Internet i poststrukturalistyczne teorie o wolności od uzależnienia od konkretnych miejsc fizycznych, nie pokazały nam wcale obiecującej drogi ku bardziej demokratycznej przyszłości.

Niemal nieograniczona elastyczność i globalnie zorientowana mobilność ludzi, której domagano się i którą propagowano praktycznie bez wyjątku przed pandemią koronawirusa, dla wielu mieszkańców obszarów wiejskich często nie oznaczała nic poza wymuszonymi, narzuconymi z zewnątrz procesami niepożądanego zacierania się granic ich codziennego życia.

Oprócz stosowania szerokiego i zróżnicowanego zestawu narzędzi metodologii pedagogicznej, szczególnie istotne jest, moim zdaniem, przywrócenie fizycznych miejsc nauki i edukacji, których struktury i zasady umożliwiałyby produktywne spotkania między ludźmi. Miejsc, które pozwalają spędzać czas z innymi i w bezpośrednim kontakcie. Szczególnie w czasach fundamentalnych przewrotów społecznych i szybkich zmian technologicznych uważam, że takie miejsca spędzania czasu wolnego i uczenia się są ważniejsze niż kiedykolwiek wcześniej, jeśli chodzi o refleksję nad liberalną, demokratyczną strukturą społeczeństwa i życia. W takich czasach nie chodzi bowiem tylko o poszerzanie codziennej wiedzy faktograficznej. Chodzi przede wszystkim o to, by dzięki wspólnemu uczeniu się i edukacji odzyskać społeczno-demokratyczną odpowiedzialność. Nie chodzi o nic innego, jak o trwałe utrzymanie i ciągłe doskonalenie naszego pokojowego współżycia.

_____________

Dr Joachim Gruber, urodzony w 1960 r., jest dyrektorem Instytutu Edukacyjnego Retzhof w Styrii oraz wykłada zarządzanie w organizacjach edukacyjnych na Uniwersytecie w Grazu.

Login (11)

Inna wersja językowa?

Ten dokument jest również dostępny w innych wersjach językowych. Wybierz z listy.
Switch Language

Want to write a blog post ?

Don't hesitate to do so! Click the link below and start posting a new article!

Najnowsze dyskusje

Dyskusja EPALE na temat społeczności uczących się na obszarach wiejskich

Nie przegap kolejnej dyskusji EPALE w środę, 8 czerwca!

Więcej

Dyskusja online na temat kultury w czasach kryzysu

W czwartek 28 kwietnia 2022 r., między godz. 10.00 a 16.00, na EPALE odbędzie się transmitowana na żywo dyskusja online na temat kultury w czasach kryzysu.

Więcej

Edukacja w sytuacji kryzysowej: konsekwencje wojny w Ukrainie.

W czwartek 17 marca 2022 r. w godz. 10.00-16.00 EPALE będzie gospodarzem dyskusji online, podczas której omówimy edukację kryzysową oraz jaką rolę może odegrać kształcenie dorosłych w radzeniu sobie ze skutkami konfliktów i sytuacji kryzysowych.

Więcej