chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

Uczenie się międzypokoleniowe: to się dzieje cały czas

19/05/2015
przez Simon BROEK
Język: PL
Document available also in: EN FR DE IT

W swoim gościnnym blogu Brian Findsen podniósł kwestię zapomnianych pokoleń średnich w kontekście uczenia się międzypokoleniowego. Realizowane programy często generują kontakty młodych ludzi z osobami starszymi, jednak uczenie się nieformalne odbywa się nieustannie i wszędzie: koleżanki i koledzy w różnym wieku uczą się od siebie, podobnie jak rodzice i dzieci.

Wyniki badań (Corrigan, McNamara, O'Hara; 2013) pokazują, że uczenie się międzypokoleniowe to doskonała metodologia pozwalająca rozwinąć edukację transformacyjną. Ludzie uczą się od siebie nawzajem poprzez obserwację, naśladowanie i wzorowanie się. Programy uczenia się międzypokoleniowego stwarzają istotne możliwości uczenia się i transformacji postaw między pokoleniami. Rozwija się także, jako efekt uboczny, solidarność międzypokoleniowa i międzykulturowa, co należy pielęgnować zważywszy na panujący obecnie w Europie klimat społeczno-ekonomiczny.

Uczenie się międzypokoleniowe opiera się na wielu zasadach:

  • Wzajemna i obustronna korzyść: wszystkie uczestniczące pokolenia muszą mieć z tego korzyść.
  • Podstawy kulturowe: kontekst potrzeb i postawy w poszczególnych kulturach znacznie różnią się od siebie. Metodologia zastosowana w jednym obszarze może nie sprawdzić się albo nie być odpowiednia w innym, właśnie z powodu tych różnic.
  • Uczestnictwo: uczestnicy powinni być w pełni zaangażowani w kształtowanie działań i mieć poczucie odpowiedzialności – łączenie pokoleń.
  • Propagowanie więzi społecznych i aktywności obywatelskiej: zaangażowanie międzypokoleniowe na rzecz podkreślania pozytywnych więzi w celu budowania silniejszych i bardziej powiązanych społeczności o podwyższonym kapitale społecznym i aktywniejszych postawach obywatelskich.
  • Oparcie na zasobach: wykorzystanie zalet na rzecz sukcesu, zrozumienia i wzajemnego szacunku.
  • Rzucenie wyzwania dyskryminacji ze względu na wiek: zarówno osoby młode, jak i starsze są ofiarami dyskryminacji z powodu wieku. Spotykając się, mają szansę dowidzieć się, kim naprawdę są i co mogą sobie nawzajem zaoferować.
  • Staranne planowanie: próba wywołania pozytywnych zmian, które są dodatkiem do naturalnie zachodzących procesów.
  • Multidyscyplinarność lub interdyscyplinarność: poszerzanie doświadczeń profesjonalistów, aby w coraz większym stopniu przyjmowali podejście integracyjne i spoglądali z szerszej perspektywy na sposób wykonywania swojej pracy.

Ten film wideo rozprzestrzenił się w zeszłym roku lotem błyskawicy. Zawiera wszystkie podstawowe zasady uczenia się międzypokoleniowego.

Istnieje także wiele interesujących inicjatyw na szczeblu europejskim w dziedzinie uczenia się międzypokoleniowego. Oto jedne z moich ulubionych:

  • Europejskie podejścia do międzypokoleniowego uczenia się przez całe życie (European Approaches to Inter-Generational Lifelong Learning, EAGLE), w ramach których zmapowane zostały strategie i praktyki oraz powstał zestaw narzędzi do zajęć międzypokoleniowych (w ramach programu Grundtvig).
  • Europejski certyfikat uczenia się międzypokoleniowego (European Certificate of Intergenerational Learning, ECIL), finansowany w ramach programu „Uczenie się przez całe życie”. Celem tego projektu jest dalszy rozwój kursu nauczania na odległość poświęconego międzypokoleniowemu uczeniu się.
  • Wreszcie jest też Europejska mapa uczenia się międzypokoleniowego (European Map of Intergenerational Learning, EMIL), dofinansowana przez Beth Johnson Foundation. Kooperacyjna sieć członków pracujących wspólnie nad wsparciem uczenia się międzypokoleniowego w całej Europie. W witrynie sieci EMIL można znaleźć użyteczne materiały na temat między innymi studiów przypadku poświęconych interesującym praktykom oraz profile krajów.

Z tych inicjatyw możemy dowiedzieć się, że organizacja uczenia się międzypokoleniowego bywa niełatwa, ale jest wartościowa. Musimy znaleźć odpowiednie treści, przemawiające do różnych pokoleń, które wniosą swoją wiedzę i zrozumienie. Środowisko uczenia się powinno skłaniać wszystkich do aktywnego zaangażowania i wzbudzać wzajemny szacunek wśród uczących się.

Jednak bez nadmiernego teoretyzowania, czy możecie podać przykłady uczenia się międzypokoleniowego ze swojego codziennego życia? Czasami stymulujące zdarzenia rozgrywają się przed naszymi oczami!

Simon Broek brał udział w kilku europejskich projektach badawczych poświęconych edukacji, zagadnieniom rynku pracy i działalności ubezpieczeniowej. Pełnił rolę doradcy Komisji Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i europejskich agencji w obszarach dotyczących polityki edukacyjnej, uczenia się przez całe życie i rynku pracy. Jest partnerem zarządzającym w Instytucie Wsparcia Polityki im. Ockhama.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn