chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

Podsumowanie EPALE: Październik miesiącem projektów i partnerstw

03/12/2018
przez Rumen HALACHEV
Język: PL
Document available also in: EN FR DE IT ES

/pl/file/cooperations-and-partnershipsCooperations and partnerships

Cooperations and partnerships

Koordynatorka tematyczna EPALE, Gina Ebner, wraca do niektórych treści opublikowanych na platformie EPALE poświęconych tematowi projektów i partnerstw.

Czy to możliwe, że październik już się skończył? Jakby tego było mało, jesteśmy już zasypywani świątecznymi ofertami, dekoracjami i innymi sezonowymi ozdóbkami. Aby uciec od tego koszmaru, wróćmy do niektórych z najważniejszych artykułów poświęconych październikowemu tematowi przewodniemu, a więc projektom i partnerstwom.

Moja koleżanka, Aleksandra Kozyra, przyjrzała się korzyściom płynącym ze współpracy i partnerstwa, odkryła doskonały przykład w krajach nordyckich i bałtyckich, gdzie tworzone i rozwijane są struktury współpracy między stowarzyszeniami zajmującymi się kształceniem dorosłych. Irlandia stanowi przykład tego, jak współpraca może promować głos osób uczących się i wspierać podejście zorientowane na uczącego się. Oczywiście program Erasmus+ (i jego poprzednik Grundtvig) pozwolił stworzyć wiele partnerstw w całej Europie, a tym samym znacznie wspomógł innowację w kształceniu dorosłych. Doskonały przykład w Belgii – Le Monde des Possibles – pokazuje powiązanie między finansowaniem, współpracą i innowacjami.

Paul Guest opisał wyzwania związane z terminologią, kiedy mowa o narzędziach europejskich. Opierając się na doświadczeniach wyniesionych ze spotkania poświęconego wzajemnemu uczeniu się, podczas którego sondowano komplementarność między Krajowymi Ramami Kwalifikacji (KRK), europejskim systemem transferu osiągnięć w kształceniu i szkoleniu zawodowym (ECVET) oraz inicjatywą Komisji Europejskiej w zakresie ścieżek poprawy umiejętności, podkreśla potrzebę tworzenia terminologii, która będzie zrozumiała dla praktyków. Podobnie jak w poprzednim przykładzie podkreślił także potrzebę stawiania uczącego się w centrum i rzeczywistego angażowania go. Na koniec wezwał do intensyfikacji wzajemnej wymiany informacji i idei pomiędzy politykami a praktykami pracującymi w sektorze edukacji dorosłych, edukacji społecznościowej i szerzej rozumianej edukacji, zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim.

W swoim artykule Paula Guimarães przeanalizowała niektóre wyzwania stojące przed edukacją dorosłych w Portugalii. Wyjaśnia, że nadal brakuje uczestnictwa, chociaż pojawiły się inicjatywy w zakresie edukacji dorosłych, takie jak Iniciativa Novas Oportuidades. Nie odniosły one wystarczającego sukcesu z powodu braku spójności, stosowania podejścia od przypadku do przypadku oraz przykładania większej wagi do programów formalnych. Następnie Paula podkreśliła, że kształcenie dorosłych nie jest tak naprawdę uważane w Portugalii za profesję, która może wywrzeć istotny wpływ.

Andrew McCoshan przedstawił wyniki warsztatów poświęconych długoterminowej mobilności młodych ludzi w dualnym systemie kształcenia zawodowego (VET) – jeden z celów programu Erasmus+. Nakreślił wyzwania stojące przed młodymi osobami uczącymi się – od kwestii finansowych po szok kulturowy, istnieje wiele przeszkód do przezwyciężenia. Podobnie pracodawcy, zarówno organizacje wysyłające, jak i przyjmujące, muszą stawić czoła takim kwestiom jak jakość, finansowanie, zakwaterowanie itp. Uczestnicy warsztatów sformułowali szereg zaleceń, które mogłyby pomóc w rozwiązaniu tych problemów.

Bardzo konkretny przykład pracy z dorosłymi uczącymi się zaprezentowała Diane Gardner – w ramach projektu Citizen Literacy opracowywane są kursy alfabetyzacji dla dorosłych, materiały szkoleniowe dla nauczycieli i cyfrowe zasoby do nauczania dorosłych umiejętności czytania i pisania. Sercem projektu jest wykorzystanie syntetycznego systemu opartego na foniczności, który systematycznie i strukturalnie wykorzystuje foniczność do uczenia czytania i pisania. Podczas kursów adresowanych do dorosłych z poważnymi problemami z czytaniem i pisaniem uczestnicy uczą się czytać i pisać poprzez łączenie fonemów w celu tworzenia słów. Doskonałym wsparciem kursu może być aplikacja na smartfony, dzięki której osoba ucząca się zyskuje wiedzę fonologiczną poprzez słuchanie, czytanie, pisanie i mówienie z pomocą wielu przydatnych narzędzi, takich jak rozpoznawanie głosu i pisma. Osoby zainteresowane tym podejściem zachęcamy do skontaktowania się z nimi – są bardzo zainteresowani współpracą w całej Europie!

Na koniec, Markus Palmén wprowadza nas na zupełnie inną, ale bardzo przyszłościową ścieżkę. Zapytał o ślad węglowy programu Erasmus+ i rzeczywiście jest o czym myśleć. Znane są nam wszystkim projekty mobilności, w ramach których w całej Europie już podróżuje wiele osób. Ale również strategiczne partnerstwa łączą się zwykle z organizowaniem wielu spotkań partnerskich, które wymagają podróżowania po całej Europie. Autor zachęca do rozważenia, w jaki sposób program mógłby poprawić swoją rolę w tym zakresie. Drugi artykuł idzie o krok dalej i przedstawia konkretne pomysły i wskazówki, jak prowadzić projekty bardziej ekologicznie (opracowane przez pozarządową organizację ekologiczną ECOS). Od pracy głównie przez internet do wyszukiwania zakwaterowania w pobliżu miejsca spotkań, od wybierania najpierw pociągów i autobusów, kiedy tylko istnieje taka możliwość, do dań wegetariańskich – wiele można zrobić!


Gina Ebner jest Sekretarzem Generalnym Europejskiego Stowarzyszenia Edukacji Dorosłych (EAEA) a także koordynatorem tematycznym EPALE ds. wsparcia uczącego się.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn