Przejdź do treści
Blog
Blog

Dodać mocy do pomocy

Przed zawodami pomocowymi stoją nowe wyzwania związane z szukaniem innych sposobów dotarcia do człowieka w sytuacji kryzysowej i pracą w środowisku, co wymaga od specjalistów czasem zupełnie nowych kompetencji. Odpowiedzią na te wyzwania może być animator.

Przed zawodami pomocowymi stoją nowe wyzwania związane z szukaniem innych sposobów dotarcia do człowieka w sytuacji kryzysowej i pracą w środowisku, co wymaga od specjalistów czasem zupełnie nowych kompetencji. Odpowiedzią na te wyzwania może być animator.

Słabo dotąd dostrzegany i często przypisywany jedynie kulturze, ale będący ważnym ogniwem kompleksowego wsparcia osób w trudnych sytuacjach życiowych, nie tylko odbiorców pomocy społecznej. Animator, który jest mocno zakorzeniony w środowisku lokalnym, buduje relacje międzyludzkie, jest łącznikiem pomiędzy ludźmi a instytucjami, dysponuje całym wachlarzem narzędzi z obszaru edukacji pozaformalnej i nieformalnej.   

  

I między innymi o roli animatora w systemie zawodów pomocowych mówiono podczas panelu na temat pracy środowiskowej, który był elementem programu pierwszego Kongresu Profesji i Zawodów  Pomocowych. Kongres odbył się 25.02.2020 r. w Warszawie w Gmachu Głównym Politechniki Warszawskiej i był okazją do spotkania się przedstawicieli różnych środowisk zawodowych, wymiany doświadczeń i określenia tego, co profesjonalistów łączy, a co dzieli, a także tego, czego teraz specjaliści potrzebują, aby świadczyć kompleksowe wsparcie. Oprócz dyskusji na temat pracy środowiskowej odbywały się panele w równoległych grupach tematycznych: poradnictwo, doradztwo; opieka, wychowanie; praca socjalna i terapia. Dyskusje ogniskowały wokół trzech pytań: wspomnianego już: co nas łączy, co nas dzieli? oraz: jakie korzyści możemy osiągnąć z podjęcia działań integracyjnych?; jakie konkretne działania integracyjne i prorozwojowe warto podjąć?

Po raz pierwszy chyba w jednym miejscu obok przedstawicieli zawodów związanych z profesjonalną pomocą stanęli tak licznie animatorzy społeczni i animatorzy kultury. Wszyscy zgodzili się, że tym, co łączy wszystkie zawody, pomocowe jest CZŁOWIEK, praca na jego rzecz i z jego aktywnym udziałem.

Jednym z kluczowych wniosków wypracowanych podczas Kongresu było wzmocnienie zawodów pomocowych i położenie dużego nacisku na interdyscyplinarną współpracę pomiędzy Polską centralną, a gminną i powiatową oraz w swoim najbliższym środowisku – wszystko by skuteczniej wspierać i pomagać.

   

   

Warto rozważyć stworzenie ustawy o działalności pomocowej, która zarysowałaby ramy działania wszystkich zawodów i profesji pomocowych – zaproponował Prezydent Andrzej Duda, pod którego auspicjami odbywał się Kongres.

Prezydent dodał, że można też rozważyć powołanie rady profesji i zawodów pomocowych, jako dobrowolnej, otwartej formy samorządu, która wzmocni znaczenie i poprawi funkcjonowanie osób, świadczących pomoc innym ludziom.

Wracając do animatora społecznego, to jego kompetencje mogą być bardzo przydatne także w kontekście tworzonych właśnie w Polsce Centrów Usług Społecznych, które w jednym miejscu gromadziłyby usługi społeczne w gminie czy w powiecie i służyłby pomocą wszystkim mieszkańcom, nie tylko odbiorcom pomocy społecznej. Instytucją, która miałaby prowadzić takie zadanie jest, zgodnie z ustawą o realizowaniu usług społecznych przez centra usług społecznych (z dnia 19 lipca 2019) ośrodek pomocy społecznej, który docelowo na zostać przekształcony w CUS.  Już na poziomie konsultacji ustawy wiadomo, że ta zmiana jest dla ops-ów sporym wyzwaniem.

Animator mógłby służyć tu wsparciem, chociażby w identyfikacji potencjałów  tkwiących w środowisku, organizowaniu pomocy sąsiedzkiej, uruchamianiu wolontariatu, edukacji pozaformalnej, wspieraniu samoorganizacji społeczności lokalnej. W myśl zasady pomocniczości, że to w człowieku, rodzinie, społeczności tkwią największe siły, aby sobie pomóc, a dopiero, gdy one nie wystarczą, uruchamia się pomoc instytucjonalną.

Działania, w ramach których różne środowiska pomocowe łączą swoje potencjały podejmowane są w całej Polsce, m.in. w ramach projektu „Kooperacja - efektywna i skuteczna”, którego pilotaż przeprowadzany jest właśnie w sześciu województwach w naszym kraju. Opracowany przez ekspertów i praktyków model kooperacji pomiędzy instytucjami pomocy i integracji społecznej, a podmiotami innych polityk sektorowych w gminach miejsko-wiejskich dotyczy, w bardzo dużym uproszczeniu, tworzenia zespołów, które pochylają się nad pojedynczym przypadkiem/rodziną i wspólnie, włączając w to samych zainteresowanych, wypracowują dla nich plan wyjścia z trudnych sytuacji życiowych. Zespoły te, zwane Gminnymi Grupami Kooperacji, działają podobnie jak funkcjonujące w gminach zespoły interdyscyplinarne, przy czym o ile te ostatnie podejmują interwencje w przypadku, gdy w grę wchodzi przemoc w rodzinie, GGK obejmują rodzinę kompleksowym wsparciem w każdym problemowym wymiarze.

Ważnym aspektem działań GGK jest to, że opracowując plan zmiany dla każdego z przypadków, opierają go nie tylko o zasoby posiadane przez daną rodzinę/osobę, ale także o potencjały tkwiące w środowisku. Dlatego rekomendowane jest, aby w ich skład nie wchodzili wyłącznie pracownicy socjalni, psychologowie, kuratorzy sądowi, policjanci czy inni specjaliści, ale też animatorzy kultury, animatorzy społeczni, bibliotekarze, nauczyciele czy przedstawiciele organizacji pozarządowych, którzy mają różne kompetencje, narzędzia i formy wsparcia. Ich obecność może dać bardziej wyrazisty obraz sytuacji człowieka/ rodziny w potrzebnie oraz wzmocnić siłę oddziaływania wsparcia.

Przedstawiciele zawodów pomocowych coraz częściej zakorzeniają swoją pracę w środowisku i potrzebują czasem zupełnie nowych kompetencji, które pozwolą im skutecznie działać. Jedną z podstawowych jest umiejętność współpracy, a co za tym idzie m.in. dzielenie się wiedzą, doświadczeniem czy informacją. Na poziomie deklaracji o współpracy mówi się łatwo - „my przecież współpracujemy”- ale już w działaniu ta kooperacja bywa trudna i pełna wyzwań. Każdy kolejny projekt, który tego uczy, każde spotkanie czy to na poziomie ogólnopolskim, jak wspomniany Kongres Zawodów i Profesji Pomocowych, czy w małej gminie jest wartością samą w sobie.

  


Monika Hausman-Pniewska – Trenerka i animatorka, od wielu lat związana z sektorem pozarządowym i edukacją dorosłych, zwłaszcza tą pozaformalną i nieformalną, w działaniu. Pracuje w Federacji Organizacji  Socjalnych Województwa Warmińsko-Mazurskiego FOSa w Olsztynie. Ambasadorka EPALE

      

Interesujesz się edukacją osób ze specjalnymi potrzebami? Zajmujesz się animacją społeczną?A może koordynujesz działania wolontariuszy? Szukasz inspiracji, sprawdzonych metod i niestandardowych form?

Tutaj zebraliśmy dla Ciebie wszystkie artykuły na ten temat dostępne na polskim EPALE! 

 

 

Zobacz także:

Nagranie Webinarium EPALE: Kiedy czuję, że się edukuję? O animowaniu społeczności lokalnych

Jak się nauczyć człowieka starszego? Zrozumienie przez docenienie.

Edukacja w konsultacjach

JOBfirma, jako edukacyjne narzędzie inkluzji społecznej

   

Źródła:           

Model kooperacji pomiędzy instytucjami pomocy i integracji społecznej, a podmiotami innych polityk sektorowych w gminach miejsko-wiejskich dostępny: https://www.rops.torun.pl/pliki/kooperacja/model_kooperacji-skrocona_wersja.pdf

Ustawa o realizowaniu usług społecznych przez centra usług społecznych:

http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20190001818/T/D20191818L.pdf

Login (3)

Users have already commented on this article

Chcesz zamieścić komentarz? Zaloguj się lub Zarejestruj się.

Want to write a blog post ?

Don't hesitate to do so! Click the link below and start posting a new article!

Najnowsze dyskusje

Dyskusja EPALE: Blended learning w edukacji dorosłych

W czwartek 26 listopada 2020 r., od godz. 10.00 do 16.00, EPALE będzie gospodarzem internetowej dyskusji na temat blended learning w edukacji dorosłych. Dyskusja będzie miała zupełnie nowy format, zaczynając od 30-minutowej transmisji na żywo, której towarzyszyć będzie rozmowa w formie komentarzy na platformie.

Więcej

Dyskusja EPALE: Integracja społeczna starzejącego się społeczeństwa i edukacja międzypokoleniowa

W środę 28 października, od godziny 10.00, EPALE będzie gospodarzem internetowej dyskusji na temat integracji społecznej starzejącego się społeczeństwa i edukacji międzypokoleniowej. Komentarze będą otwarte 19 października, aby uczestnicy mogli się przedstawić i zamieścić swoje uwagi z wyprzedzeniem. Dołącz do dyskusji!

Więcej

Dyskusja EPALE: Zapewnienie edukacji w zakresie podstawowych umiejętności

Podstawowe umiejętności są przekrojowe. Są one istotne nie tylko dla edukacji, ale także dla polityki zatrudnienia, zdrowotnej, społecznej i środowiskowej.  Dyskusja online odbędzie się na tej stronie w dniach 16-17 września w godzinach 10:00-16:00 CET i będzie moderowana przez koordynatorów tematycznych EPALE Gracielę Sbertoli (sekretarza generalnego EBSN) i Tamása Harangozó.

Więcej