chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

Co wpływa na zaangażowanie podczas kursów online?

06/03/2019
by Radek Czahajda
Język: PL

Jakiś czas temu zbierałem materiały do przygotowania kursu dotyczącego efektywnej nauki online. Pomysł jest na razie zaparkowany, ale stwierdziłem, że warto podzielić się wnioskami z tej analizy, bo mogą się one przydać osobom projektującym kursy online. Poniżej znajdziecie kilka ciekawych badań dotyczących zaangażowania uczestników w kursy.

Wpływ instruktora

Badania przeprowadzone w 2017 roku na zbiorze ponad 4 milionów danych zebranych z kursów MOOC wskazały, że obecność instruktora istotnie wpływa na ukończenie kursu[i]. W przeprowadzonych eksperymentach interakcje prowadzących ze studentami były jednym z dwóch najważniejszych wyznaczników wpływających na odsetek osób kończących cały program kursu. Drugim była jakość udostępnianych w ramach kursu filmów.

Edukacja w celu rozwiązania problemu

Inne badania, skupiające się na motywacji studentów do wzięcia udziału w kursie, wskazały, że najczęściej uczestnicy, zapisując się, nie zamierzają ukończyć go w całości. Strategią nauki online jest wybór tylko tych zagadnień, które będą im potrzebne do rozwiązania problemu, przed którym aktualnie stoją[ii]. Każdy moduł kursu powinien więc stanowić integralną całość, żeby nie dopuścić do sytuacji, w której ważna część programu jest pominięta ze względu, na przykład, na nieatrakcyjną nazwę.

Wpływ osobowości

Kolejny ciekawy z punktu widzenia projektanta aspekt kursów online to wpływ osobowości uczących się na formy interakcji, jakie najchętniej wybierają. Introwertycy angażują się w dyskusje na forach, podczas gdy ekstrawertycy preferują spotkania w wirtualnych pokojach[iii]. W związku z tym zarówno asynchroniczne, jak i synchroniczne formy komunikacji powinny znaleźć się w strukturze tworzonych kursów online, aby każdy – bez względu na swoją osobowość – chętnie angażował się w trwające dyskusje.

Certyfikaty ciągle w cenie

Najważniejszym czynnikiem motywacyjnym, by zapisać się na kurs wciąż jest uzyskanie certyfikatu[iv]. Wiadomo jednak, że o wiele lepszym czynnikiem gwarantującym ukończenie kursu jest motywacja wewnętrzna[v]. Złotą strategią wydaje się w takim razie podejście, w którym promujemy kurs informując o certyfikacie, a rozpoczynamy materiałami promującymi motywację mistrzostwa.

  

/pl/file/john-schnobrich-520023-unsplashjpgjohn-schnobrich-520023-unsplash.jpg

  

Zaangażowanie w dyskusję ma ogromne znaczenie

Naukowcy z Uniwersytetu w Vancouver przeprowadzili analizę, w której starali się określić, jakie współczynniki warto śledzić, aby odkryć wcześnie, że dany uczestnik może nie ukończyć kursu[vi]. Na podstawie analiz wyróżniono jeden czynnik, od którego w bardzo dużym stopniu zależało, czy student z sukcesem ukończy kurs, czy nie. Tym czynnikiem okazało się zaangażowanie w dyskusję na forum kursu. Wygląda na to, że nawet w edukacji online czynnik społeczny ma duże znaczenie, a dobrze moderowane dyskusje powinny stanowić serce angażującego kursu online.

Cechy kursu przyjaznego uczestnikom

W odróżnieniu od powyższych badań, które analizowały głównie zachowania uczestników, Diane M. Billings zapytała ich o zdanie, określając listę atrybutów kursu przyjaznego uczestnikom[vii]. Według respondentów powinien on zawierać:

  • Możliwość zadania pytań instruktorom;
  • Różnorodne mechanizmy pozwalające poznać innych uczestników;
  • Strategie motywujące studentów do zapoznania się ze strukturą kursu;
  • Testy online z możliwością wyboru dogodnego terminu;
  • Przejrzystą strukturę i nawigację;
  • Jasne oczekiwania i formy oceny;
  • Bogatą i szybką informację zwrotną o wykonywanych zadaniach;
  • Prosty w obsłudze interfejs;
  • Różnorodne formy prezentacji treści.

Podsumowanie

Wybrałem te badania, które stanowią przede wszystkim wskazówki dla projektantów kursów e-Learning. Mogą też jednak być ciekawym drogowskazem dla osób, które chcą skuteczniej uczyć się online. Wystarczy na przykład zaangażować się na początku w prowadzone w ramach kursu dyskusje, aby dać sobie bodziec niezbędny do regularnego odwiedzania platformy. Serio! U mnie działa całkiem nieźle ;) Jak zwykle będę wdzięczny za Wasze wnioski z lektury!

Literatura


[i] Gregori, E. B., Zhang, J., Galván-Fernández, C. i Fernández-Navarro, F. de A. (2018). Learner support in MOOCs: identifying variables linked to completion. Computers and Education, 122, 153–168. DOI: 10.1016/j.compedu.2018.03.014

[ii] Zheng, S., Rosson, M. B., Shih, P. C. i Carroll, J. M. (2015). Understanding student motivation, behaviors and perceptions in MOOCs. Proceedings of the 18th ACM conference on computer supported cooperative work & social computing (s. 1882–1895). Pobrano z https://dl.acm.org/citation.cfm?id=2675133

[iii] Downing, K. (2010). Personality and online learning. W: S. Mukerji i P. Tripathi (red.), Cases on interactive technology environments and transnational collaboration: concerns and perspectives (s. 126-139). Hershey: Information Science Reference. doi:10.4018/978-1- 61520-909-5.ch007

[iv] Sloep, P. (2012). About formal and informal (non-formal) learning [Post]. Pobrano z http://pbsloep.blogspot.nl

[v] Keller, John i Katsuaki, S. (2004). Learner motivation and e-learning design: a multinationally validated process. Learning, Media and Technology. 29, 229-239. DOI: 10.1080/1358165042000283084

[vi] Macfadyen, L. P. i Dawson, S. (2010). Mining LMS data to develop an “early warning system” for educators: a proof of concept. Computers and Education, 54(2), 588–599. DOI: 10.1016/j.compedu.2009.09.008

[vii] Billings, D. M. (2000). A framework for assessing outcomes and practices in web-based courses in nursing. Journal of Nursing Education, 39(2), 60-67.

***

Radosław Czahajda – trener, naukowiec, aktywista. Koordynator europejskiej społeczności Trainers' Forum, współfundator inkubatora innowacji społecznych Impossible. Przeprowadził ponad 1500 godzin warsztatów, szkoleń i wystąpień dla trenerów, korporacji i organizacji pozarządowych w kilkunastu krajach Europy. W działalności naukowej szuka odpowiedzi na to, jak organizować najbardziej skuteczne szkolenia, a w trakcie warsztatów i wystąpień konferencyjnych promuje ważne odkrycia naukowe w obszarach edukacji, zasobów ludzkich, przedsiębiorczości i marketingu. Ambasador EPALE.

   

Jesteś trenerem, szkoleniowcem? Szukasz inspiracji, sprawdzonych metod i niestandardowych form?

Tutaj zebraliśmy dla Ciebie wszystkie artykuły na temat pracy trenera dostępne na polskim EPALE

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Wyświetla 1 - 2 z 2
  • Obrazek użytkownika Paweł Nowak
    Niektóre spośród wymienionych tutaj punktów dotyczą nie tyle projektowania kursu od strony merytorycznej, co aspektów technicznych platformy, na której kurs jest implementowany, lub przynajmniej także ich (np. przejrzysta struktura i nawigacja, prosty w obsłudze interfejs). Więc zahaczamy o cały skomplikowany, ale i intensywnie badany obszar UX (user experience). Jest więc już zgromadzona spora wiedza na ten temat i warto z niej korzystać, a nie kierować się tylko intuicją, co chyba często ma miejsce.


  • Obrazek użytkownika Piotr Maczuga
    Radku, super, że zebrałeś to w dobrze opracowanej formie, wraz ze źródłami. W mojej branży, gdy większość klientów staje się edukatorami w momencie, gdy chcą opublikować płatny kurs i na tym po prostu zarabiać, takiej wiedzy brakuje. Lub inaczej: każdy to wie lub czuje, ale mało kto potrafi podeprzeć się dowodami czy statystykami. Raczej króluje podejście nastawione na paswyny udział instruktora w kursie (raz nagrany kurs "zarabia" sam), a jak dobrze wiemy dla uczestnika to za mało. Zawód niezależnego instruktora online dopiero się tak naprawdę tworzy na doświadczeniach tych pierwszych. I, jak pokazują badania, nie jest to prostu zawód ;-)