chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

Być aktywnym obywatelem: Jak sprawić by funkcjonujące modele edukacji dorosłych były bardziej angażujące?

30/05/2017
przez Justyna Bednarz
Język: PL
Document available also in: EN FR HU HR DE CS EL SK FI ET LV

/pl/file/edumap-projectEduMAP project

Active citizenship

Tłumaczenie z wersji angielskiej Krajowe Biuro EPALE Polska

Profesor Pirkko Pitkänen i dr Amalia Sabiescu dzielą się swoimi przemyśleniami na temat projektu EduMAP oraz tego, jak edukacja może pomóc w integracji dorosłych z grup zagrożonych wykluczeniem.

Zapobieganie wykluczeniu społecznemu poprzez edukację dorosłych

W ostatnich dyskusjach politycznych i naukowych edukacja dorosłych postrzegana jest jako kluczowy środek wspierania aktywnego obywatelstwa, równych szans i spójności społecznej w Europie. W praktyce jednak europejski system edukacji dorosłych ma poważne problemy z zaspokojeniem potrzeb edukacyjnych osób najbardziej podatnych na zagrożenia, takich jak te o niskim poziomie umiejętności podstawowych lub funkcjonalnych lub o niedostatecznych umiejętnościach językowych i kulturowych.

Aby zwiększyć szanse osób wymagających szczególnej opieki na aktywne uczestnictwo w życiu politycznym, społecznym i gospodarczym, podmioty zajmujące się edukacją muszą wziąć pod uwagę swoje codzienne okoliczności życiowe i praktyki komunikacyjne. Na przykład rosnąca dostępność mediów cyfrowych i komunikacji oznaczającą możliwość wykorzystania wielu nowych sposobów w aktywności obywatelskiej. Rosnąca globalizacja dodatkowo poszerzyła sferę działań obywatelskich. Każdy może aktywnie współpracować z różnymi społecznościami krajowymi i międzynarodowymi dzięki nowym technologiom informacyjnym i komunikacyjnym.

W konsekwencji, zwłaszcza wśród ludzi młodych, aktywność obywatelska nie tylko obejmuje działalność społeczną i polityczną, ale także obejmuje nowe i mniej konwencjonalne formy aktywnego uczestnictwa, takie jak uczestnictwo w społecznościach wirtualnych, polityka jednorazowa i odpowiedzialna konsumpcja.

Jak stać się aktywnym obywatelem

Kwestia aktywnego obywatelstwa jest bardzo ważna dla legitymacji demokratycznych rządów. Dzieje się tak, ponieważ zależy ono od stopnia, w jakim struktury i praktyki demokratyczne są "własnością" poszczególnych osób.

Jednak w praktyce młode pokolenia są bardziej pasywne w stosunku do zaangażowania politycznego i społecznego niż starsze, przynajmniej jeśli chodzi o tradycyjne sposoby uczestnictwa. Zamiast odgórnego uczestnictwa społecznego, osoby urodzone w Erze Informacji mogą preferować grupy i społeczności wirtualne, które są przede wszystkim zorganizowane jako sieci rówieśnicze, gdzie jednostki i ich społeczności mogą stać się siłami kształtującymi świat i napędzającymi zmiany.

Rola edukacji dorosłych jest istotna w zapobieganiu frustracji politycznej, izolacji społecznej i bezrobociu w naszych społeczeństwach. Trwający projekt Edukacja dorosłych jako środek aktywnego obywatelstwa obywatelskiego (EduMAP) bada nowe sposoby, dzięki którym europejski system edukacji będzie lepiej odpowiadał na potrzeby edukacyjne osób znajdujących się w trudnej sytuacji i umożliwi im regularne wyrażanie opinii. Projekt koncentruje się na młodych ludziach w wieku od 16 do 30 lat, z grup zagrożonych wykluczeniem. Podstawowym celem jest pomoc decydentom europejskim, krajowym i lokalnym, władzom oświatowym i edukatorom w dostosowaniu polityki i praktyk w zakresie edukacji dorosłych do potrzeb młodych dorosłych.

Mapowanie „komunikacyjnych ekosystemów” młodych dorosłych zagrożonych wykluczeniem

EduMAP czerpie z obserwacji, że wszyscy żyjemy, współdziałając i komunikując się w połączonych "komunikacyjnych ekosystemach " zbudowanych z sieci społecznościowych, kanałów i podstawowych narzędzi i technologii. Te komunikacyjne ekosystemy tworzą niewidoczne granice wokół informacji, które otrzymujemy i dostarczamy, ludzi, z którymi się komunikujemy, oraz dostępnych nam możliwości edukacyjnych i zawodowych.

EduMAP analizuje te "komunikacyjnych ekosystemy " w obszarze edukacji dorosłych i grup szczególnie wrażliwych, identyfikując dopasowanie, niedopasowanie czy też możliwości poprawy interakcji między placówkami edukacyjnymi a dorosłymi zagrożonych wykluczeniem. Podczas gdy badania terenowe są jeszcze w początkowej fazie, oto kilka wstępnych wniosków z badania pilotażowego, które przeprowadzono w Rumunii, mapującego praktyki komunikacyjne i potrzeby edukacyjne szczególnie zagrożonej młodzieży romskiej w biednej dzielnicy Bukaresztu:

  • Pomimo braku środków finansowych młodzi ludzie znajdują sposoby, aby mieć dostęp do Internetu, głównie za pośrednictwem smartfona. Korzystają głównie z Facebooka i Messengera poszukując rozrywki i nawiązując kontakty z rodziną i przyjaciółmi.
  • Istnieją wyraźne granice, ale także punkty styczne między sieciami społecznymi, do których ludzie mają dostęp w celach formalnych i nieformalnych. Na przykład korzystanie z mediów społecznościowych, takich jak Facebook, ogranicza się do nieformalnej komunikacji i rozrywki. Z drugiej strony, wielu młodych ludzi znajduje informacje o edukacji i miejscach pracy za pośrednictwem nieformalnych sieci lub poprzez ośrodki społecznościowe i organizacje pozarządowe, które podejmują się projektów rozwoju społeczności.
  • Kwestia prywatności i granic tej prywatności wyglądają różnie. Na przykład częstą praktyką jest dzielenie się numerem telefonu między członkami rodziny, a niektórych przypadkach rodzina ma nawet takie samo konto na Facebooku.
  • Wykorzystywanie Internetu i mediów cyfrowych do edukacji i poszukiwania pracy jest pełne nieporozumień i mitów, a potencjał Internetu w zakresie dostępu do edukacji i szkoleń jest często niewykorzystany. Wielu młodych ludzi nie ufa dokładności ogłoszeń w Internecie dotyczących edukacji, szkoleń i miejsc pracy, a jednocześnie nie jest w stanie odróżnić wiarygodnych i niewiarygodnych informacji. Zamiast tego mogą ufają lokalnym sieciom społecznościowym i punktom informacyjnym.

EduMAP będzie kontynuować badania nad „komunikacyjnymi ekosystemami” dostawców usług edukacyjnych i młodzieży w innych krajach europejskich. Oczekuje się, że wyniki badania pomogą edukatorom i władzom oświatowym lepiej zrozumieć możliwości komunikacyjne i bariery wśród młodych ludzi znajdujących się w trudnej sytuacji oraz ich konsekwencje dla edukacji dorosłych. Wyniki badań zostaną wykorzystane do stworzenia platform i forów służących wzmocnieniu dialogu między usługodawcami i potencjalnymi użytkownikami inicjatyw edukacyjnych. Na tym etapie możemy podzielić się kilkoma wnioskami:

  • Aby ułatwić dostęp do edukacji dorosłych dla młodych ludzi w trudnej sytuacji, konieczne jest wykorzystanie ich praktyk komunikacyjnych oraz identyfikacja platform i sieci, które mogą być wykorzystywane i rozwijane (w tym platformy cyfrowe, takie jak Facebook, a także lokalne sieci społecznościowe i centra informacyjne ).
  • Umiejętność korzystania z informacji jest ważnym tematem, który należy wziąć pod uwagę przy ocenie adekwatności platform cyfrowych, aby dotrzeć do wrażliwej młodzieży. Istnieje potrzeba stworzenia bardziej trwałych i systematycznych platform i ośrodków dialogu, które obejmowałyby edukację i wsparcie w zakresie umiejętności informatycznych.
  • Na dłuższą metę musimy spojrzeć poza sporadyczne, doraźne rozwiązania, na sposoby łączenia instytucji zajmujących się kształceniem dorosłych i innych podmiotów zajmujących się opieką społeczną i rozwojem społeczności, aby lepiej służyć potrzebom wrażliwych grup i społeczności w systematyczny, zintegrowany sposób.

Profesor Pirkko Pitkänen jest koordynatorem projektu EduMAP. Jest profesorem polityki edukacyjnej i edukacji wielokulturowej oraz dyrektorem ds. Badań w Centrum Badawczym ds. Transnacjonalizmu i Transformacji  (TRANSIT) na Uniwersytecie w Tampere w Finlandii.

Email: pirkko.pitkanen@uta.fi

Dr Amalia G. Sabiescu pracuje jako badaczka w projekcie EduMAP. Jest pracownikiem naukowym w Instytucie Mediów i Branży Kreatywnej na Loughborough University London.

Email: a.g.sabiescu@lboro.ac.uk

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Wyświetla 1 - 2 z 2
  • Obrazek użytkownika Iveta Šķirus
    Piekrītu, ka ikvienam būtu aktīvi jādarbojas gan izglītības, gan ekonomiskajā, gan sociālajā vidē, tai skaitā arī cilvēkiem no sociālajām riska grupām. Taču bieži kļūstu nikna par mēdiju un citu "gudro"cilvēku nosodīju par cilvēkiem sociālajām riska grupām. mēs visi skaisti runājam par iekļaušanu, integrēšanu, iedzīvotāju izglītošanu. Es atvainojos, cik daudz cilvēku mēs domājam apmeklē šādus izglītojošos portālus, kursus, lekcijas - tuvu "o". Mēs strādājam pie tā, lai uzlabotu, bet vai ar pareizajiem līdzekļiem? Cik svarīgi ir reklamēt uz katra ielas stūra jauni "Iphone" vai sieru ar alu pirms Jāņiem? Kāpēc nekur netiek reklamēts brīvprātīgais darbs vai NVO "Nesēdi tumsā"? Mēs ceram uz kaut ko, nedarot gandrīz neko!
  • Obrazek użytkownika Laura Juhansone - Daugule
    Piekrītu, ka ikvienam būtu jārada iespējas aktīvi līdzdarboties politiskajā, izglītības un ekonomiskajā vidē, tai skaitā, cilvēkiem no sociālajām riska grupām. Tas nozīmē, ka izglītības procesa virzītājiem īpaši jāpievērš uzmanība cilvēku ikdienas dzīves apstākļiem un komunikācijas praksei. To var panākt, izmantojot atbilstošas digitālās platformas, tomēr vienlaicīgi ir nepieciešams attīstīt arī šo cilvēku prasmes jēgpilni izmantot tehnoloģiju un Interneta resursu piedāvātās iespējas, ņemot vērā drošības un datu aizsardzības jautājumus (personisko datu aizsardzība, izvairīšanās no kaitīga satura, patērētāju tiesību aizsardzība utt.), pilnveidojot viņu medijpratību.