chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

Annet Bakker o największych problemach edukacji w więzieniach

25/01/2016
by Rumen HALACHEV
Język: PL
Document available also in: EN FR DE IT NL HR

/pl/file/prisoneducationbakkerresizedjpgPrision Education Bakker

Prision Education Bakker

 

Kursy edukacyjne oferowane są w większości zakładów karnych w Europie. Jednakże zakres oferty oraz sposoby jej organizacji i prezentacji różnią się znacząco.

W niektórych krajach można korzystać z działań edukacyjnych tylko przez jedną godzinę tygodniowo, a w innych można uczyć się w zakładzie karnym zamiast pracować i nadal otrzymywać (więzienne) wynagrodzenie. W zakładach karnych ważną rolę odgrywa subkultura. Edukacja nie zawsze jest postrzegana przez wszystkich jako właściwy sposób spędzania czasu. Konkurencyjne wobec niej mogą być inne formy zajęć, takie jak sport, gra w karty albo po prostu pogawędki. Ponadto presja rówieśnicza oraz przekonanie, że „szkoła jest dla dziewczyn” też mogą powstrzymywać przed podjęciem nauki.

W przypadku młodocianych osadzonych edukacja jest obowiązkowa. Dlatego też nauczanie młodocianych nie zawsze jest łatwym zadaniem. Uczenie dorosłych więźniów to też nie lada wyzwanie. Rolę bodźca odgrywa tutaj w znacznie większym zakresie motywacja lub dostrzegane korzyści. Na zajęcia w zakładach karnych trafiają kobiety/mężczyźni z różnych krajów, mówiący różnymi językami, z różnym wykształceniem czy poziomem doświadczenia. Mogą tam być z wyboru lub wbrew niemu, z powodu, który rozumieją bądź bez powodu. Ich motywacja może wynikać z chęci uzyskania dyplomu albo po prostu przebywania w innym miejscu lub też spędzenia czasu na czymś pożytecznym.

Większość rządów dostrzega wartość edukacji więziennej jako sposobu na reintegrację oraz spędzenie czasu osadzenia w sposób pożyteczny. W tej sytuacji korzyści mogą odnieść wszystkie strony. Edukacja jest zatem elementem większego zbioru działań, z których każde dąży do tego samego, zintegrowanego celu. Istnieją nawet sposoby sprawdzenia, czy edukacja przynosi wymierne rezultaty, warte każdego zainwestowanego grosza.

Prowadzone są badania naukowe, które są często czasochłonne. Zazwyczaj zlicza się wszystkie świadectwa wydane w określonym przedziale czasu. Jednak w przypadku braku odpowiedniego zarządzania, może to doprowadzić do wydawania wielu świadectw pozbawionych „realnej wartości” tylko po to, by je wydać. A co począć z tymi wszystkimi niedoświadczonymi uczniami, których zdolności uczenia się są nikłe? A co z osobami o niskim poziomie alfabetyzmu? Mogą borykać się z problemami psychicznymi lub mieć trudności w uczeniu się... Jak to sprawdzić, zanim będą mogli przystąpić do egzaminów, które mają znaczenie? Choć z całą pewnością rozumiemy, że kwalifikacje powinny być ostatecznym celem, EPEA (Europejskie Stowarzyszenie Edukacji w Więzieniach) apeluje, aby rozpatrując powody przemawiające za edukacją w więzieniach uwzględniać nie tylko świadectwa czy zdobyte kwalifikacje.

Wspierając Międzynarodowy Dzień Edukacji w Więzieniach (IDEP - 13 października !!!), chcemy, aby wszyscy ci, którym ta edukacja leży na sercu, uważnie wypatrywali jej ukrytych wartości. Przyjmujemy koncepcję, wedle której edukacja w więzieniach może wykraczać poza kwalifikacje. Patrząc na bulwę tulipana można ją łatwo pomylić z cebulą; trzeba ją rozpoznać i dostrzec jej potencjał do przekształcenia się w kwiat. Trzeba ją nawozić, zasadzić, uzbroić się w cierpliwość, dbać o nią, a ona po jakimś czasie zamieni się w kwiat.

Uczący się w zakładach karnych też zasługują na takie podejście. Musimy dostrzec ich potencjał i postarać się go pokazać. Im samym, ale też i innym. Nie zaowocuje to jeszcze właściwymi kwalifikacjami, ale jest to już jakiś punkt wyjścia.

I nie zapominajmy, jak ważny to krok!

Annet Bakker jest pierwszą Przewodniczącą EPEA i będzie sprawować tę funkcję do lipca 2019 r. Od niemal 25 lat zajmuje się nauczaniem w zakładach karnych. Pracowała zawsze w amsterdamskich zakładach karnych z dorosłymi osadzonymi mężczyznami. W latach 2009-2013 była Krajowym Przedstawicielem Holenderskich Nauczycieli Więziennych.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Wyświetla 1 - 1 z 1
  • Obrazek użytkownika Anna Ponikowska

    Bardzo ciekawy artykuł. Edukacja osób dorosłych odbywająca się w więzieniu powinna być obowiązkowa dla każdego osadzonego. Interesujące jest to, że w niektórych krajach więźniowie mogą otrzymać wynagrodzenie za edukację, szkoda, że nie ma takiej możliwości w każdym kraju. Osoby, które nie mają wykształcenia dzięki takiem spędzaniu czasu mogłyby zwiększyć swoje kwalifikacje.