Przejdź do treści
Blog
Blog

Wyzwanie jakie stawiają umiejętności matematyczne

Ian Atkinson na temat przezwyciężania barier w uczeniu się

The referenced media source is missing and needs to be re-embedded.

Na czym polega problem?

Według sondażu 2013 OECD PIAAC, umiejętności matematyczne niemal co czwartego dorosłego w UE są na poziomie 1 lub niżej w pięciopunktowej skali używanej do porównań. To sugeruje, że dużą liczbę dorosłych w całej UE można w uzasadniony sposób opisać jako osoby posiadające niskie umiejętności matematyczne. Sytuacja jest kłopotliwa dla samych zainteresowanych zarówno w kontekście dostępu do możliwości zatrudnienia, jak i w życiu codziennym, a także dla gospodarki, która w coraz większym stopniu polega na umiejętnościach wyższego stopnia wspomagających konkurencyjność. Według oceny Komisji Europejskiej, powoduje ona, że dorośli o najniższych kwalifikacjach wpadają w „pułapkę niskich umiejętności”, ale także podkreśla wagę zachęcania osób, które przerwały kształcenie formalne do powrotu do nauki. Jednak nakłanianie dorosłych o niskich kwalifikacjach do podnoszenia umiejętności matematycznych może być niezwykle trudne. Poniżej analizuję niektóre z powodów tego stanu rzeczy i zastanawiam się, co może być potrzebne do wspomagania uczestnictwa nisko wykwalifikowanych dorosłych i podnoszenia przez nich umiejętności matematycznych.

Z jakimi barierami mamy do czynienia?

Wyniki badań pokazują, że dorośli w ogóle, a nisko wykwalifikowani w szczególności, napotykają wiele różnych barier stających na drodze do uczestnictwa w uczeniu się dorosłych z zamiarem podniesienia umiejętności matematycznych. Jednak mówi się często o pewnych wspólnych barierach, które można podzielić na trzy główne obszary:

  • Czynniki kulturowe, w tym przekonania i postawy, wedle których umiejętności matematyczne nie są ważne lub są czymś, co „się robi w szkole”, ale nie mają znaczenia dla życia w dorosłym świecie.
  • Czynniki indywidualne lub psychologiczne, w tym nerwowość i brak pewności siebie, mogące mieć związek z wcześniejszymi negatywnymi doświadczeniami (w miejscu pracy lub jeszcze w czasach szkolnych).
  • Czynniki strukturalne, w tym brak dostępu do możliwości uczenia się, czy to z powodu braku oferty lokalnej, czy też z innych przyczyn, takich jak brak subwencji/możliwości finansowych, aby wziąć udział w kursach.

Rodzi się pytanie, jak skutecznie usunąć te bariery. To skomplikowany problem, na który nie ma prostej rady, ale jednym ze sposobów może być zastanowienie się, jakie elementy mogłyby posłużyć do wspomagania uczestnictwa i rozwoju umiejętności matematycznych. Podczas gdy braki strukturalne będą się zmieniać zależnie od zdolności i woli politycznej państw członkowskich do stawienia im czoła, czynniki kulturowe oraz indywidualne/psychologiczne są być może bardziej uniwersalne i łatwiejsze do rozważenia w tym kontekście.

Co możemy zrobić?

Przede wszystkim wszelkie podejścia ukierunkowane na zachęcanie osób o niskich umiejętnościach matematycznych do uczenia się będą prawdopodobnie zależne od odzwierciedlenia codziennych doświadczeń życiowych – inaczej mówiąc od wspomagania uczestnictwa poprzez pomoc w codziennym życiu, tak w domu, jak i w miejscu pracy. Aby wspomagać szersze uczestnictwo w rozwiązywaniu problemów z liczeniem, ludzie muszą zobaczyć w tym wyraźną wartość dla siebie albo własną potrzebę.

Wspomaganie uczestnictwa musi również skupić się na pokonywaniu niektórych ze wskazanych barier a przede wszystkim budować pewność siebie. W ramach wielu podejść podkreślany jest fakt, że dorośli korzystają z liczenia albo matematyki na co dzień nie zdając sobie z tego sprawy, ponieważ dla wielu osób matematyka wiąże się z bardziej formalnymi elementami przedmiotu, którymi zajmowali się w szkole. Uświadomienie sobie tego może także wesprzeć stopniowo kształtowanie się kontekstu kulturowego, w którym umiejętności matematyczne są uznawane za ważne i powszechnie poważane.

Proste „haczyki” wspomagające uczestnictwo i rozwój umiejętności matematycznych, które odzwierciedlają nacisk na powszednie doświadczenia i pasują do podejścia budowania pewności siebie poprzez zachęcanie do docenienia już posiadanych umiejętności, mogą na przykład polegać na:

  • Robieniu zakupów spożywczych i porównywaniu różnych towarów, aby przekonać się, który zakup będzie korzystniejszy.
  • Pomaganiu dzieciom przez rodziców w odrabianiu lekcji i zadań z matematyki.
  • Sport i gry – na przykład dodawanie i odejmowanie jako niezbędna część zajęć.

Praca to kolejne, kluczowe miejsce uczestnictwa czy to do rozwijania umiejętności w konkretnym celu, czy jako ścieżka do możliwości uczenia się dorosłych za pośrednictwem na przykład związków zawodowych bądź organizacji edukacyjnych pracowników. Wspomaganie uczestnictwa poprzez takie ścieżki może koncentrować się na podkreślaniu potencjalnej albo niezbędnej poprawy umiejętności matematycznych wspierających progresję.

Wprawdzie złożoność i specyficzny charakter barier strukturalnych w państwach członkowskich oznacza, że większość z nich wykracza poza zakres tych rozważań, to warto wspomnieć, że podejścia mające zaradzić brakowi dostępu mogą oprzeć się po części na nowych możliwościach technologicznych. Na przykład e-uczenie się może być odpowiedzią na brak dostępu i lokalnej oferty (przyjmując, że w niektórych przypadkach potrzebne okazać się może bardziej bezpośrednie wsparcie), być odpowiednim rozwiązaniem dla mniej pewnych siebie osób, które wolą pracować zgodnie z własnym rytmem, oraz potencjalnie umożliwić bardziej elastyczne i zajmujące formy uczenia się.

Co jeszcze się dzieje i jakie jest wasze zdanie?

Powyższe rozważania przynoszą pewne ogólne sugestie radzenia sobie z niskimi umiejętnościami matematycznymi i jedynie pobieżnie odnoszą się do części problemów oraz możliwych rozwiązań. Ciekawym byłoby poznać inne punkty widzenia członków społeczności EPALE na problemy i bariery, sposoby radzenia sobie z nimi wraz z przykładami obiecujących praktyk w tym zakresie.

Ian Atkinson jest wicedyrektorem przedsiębiorstwa Ecorys UK, w którym zajmuje się polityką zatrudnienia i rynku pracy oraz pracą naukową. Jego doświadczenie i zainteresowania naukowe związane są z działaniami w zakresie przystosowania zawodowego, włączeniem społecznym i mechanizmami płatniczymi opartymi na wynikach.

Login (0)

Inna wersja językowa?

Ten dokument jest również dostępny w innych wersjach językowych. Wybierz z listy.

Want to write a blog post ?

Don't hesitate to do so! Click the link below and start posting a new article!

Najnowsze dyskusje

Dyskusja EPALE: Blended learning w edukacji dorosłych

W czwartek 26 listopada 2020 r., od godz. 10.00 do 16.00, EPALE będzie gospodarzem internetowej dyskusji na temat blended learning w edukacji dorosłych. Dyskusja będzie miała zupełnie nowy format, zaczynając od 30-minutowej transmisji na żywo, której towarzyszyć będzie rozmowa w formie komentarzy na platformie.

Więcej

Dyskusja EPALE: Integracja społeczna starzejącego się społeczeństwa i edukacja międzypokoleniowa

W środę 28 października, od godziny 10.00, EPALE będzie gospodarzem internetowej dyskusji na temat integracji społecznej starzejącego się społeczeństwa i edukacji międzypokoleniowej. Komentarze będą otwarte 19 października, aby uczestnicy mogli się przedstawić i zamieścić swoje uwagi z wyprzedzeniem. Dołącz do dyskusji!

Więcej

Dyskusja EPALE: Zapewnienie edukacji w zakresie podstawowych umiejętności

Podstawowe umiejętności są przekrojowe. Są one istotne nie tylko dla edukacji, ale także dla polityki zatrudnienia, zdrowotnej, społecznej i środowiskowej.  Dyskusja online odbędzie się na tej stronie w dniach 16-17 września w godzinach 10:00-16:00 CET i będzie moderowana przez koordynatorów tematycznych EPALE Gracielę Sbertoli (sekretarza generalnego EBSN) i Tamása Harangozó.

Więcej