chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektronisch platform voor volwasseneneducatie in Europa

 
 

Leermiddel

Model za unapređenje sistema kontinuiranog profesionalnog razvoja odgajatelja, nastavnika i stručnih saradnika u Bosni i Hercegovini

Taal: HR

Gepost door Denis Fazlic

Brze promjene u društvu, nauci i ekonomiji traže od odgojno-obrazovnog sistema brže ažuriranje znanja i vještina za suočavanje sa izazovima 21.vijeka. Uspjeh pojedinca, grupa, organizacija i društva sve više zavisi od stalnog unapređenja znanja. Pretpostavke na kojima se gradi „društvo znanja“ su motivacija, sposobnost daljnjeg učenja i mogućnost pristupa novim znanjima. To je temelj na kome se gradi Evropska obrazovna politika koja udružuje svoje političke napore pod parolom o idealu "društva koje uči ".(Green paper, 2001). Društvo koje želi biti uspješno mora obezbijediti svojim članovima prave uslove za kontinuirano učenje i razvoj, što znači omogućavanje uslova za cjeloživotno učenje, za društvo koje uči, stvaranje učećih organizacija i davanje podrške pojedincu koji uči. Sve to utiče i na rad odgajatelja, nastavnika i stručnih saradnika, što se odražava u potrebi za novim znanjem i vještinama kao što su npr. informacijsko-komunikacijska tehnologija, inkluzija, multikulturalnost, poznavanje stranih jezika, ključne kompetencije, partnerstvo sa roditeljima. Uz nova područja rada odgajatelj, nastavnik i stručni saradnik preuzima i nove uloge, te više nisu jedini izvor znanja, postaju sve više moderatori i facilitatori u procesu učenja. Odgajatelji, nastavnici i stručni saradnici treba djecu i učenike da pripreme za život i rad u savremenim, veoma dinamičnim uslovima u kojima je za ekonomsku uspješnost i socijalnu koheziju ključna sposobnost stalnog učenja i učenja u interakciji s drugima. Prenos znanja stečenog na univerzitetu u vrtiće i razrede više nije dovoljno efikasan. U središtu njihove profesionalne aktivnosti nije više prenos znanja nego podrška djeci i učenicima u razvoju i učenju, fleksibilnost i otvorenost za nove izazove, sposobnost analize vlastite prakse (samorefleksija) i postavljanje novih ciljeva za budući razvoj. Različiti autori profesionalizam definišu као tri komponente, a to su znanje, autonomija i odgovornost koji se razvijaju tokom profesionalnog razvoja nastavnika kontinuiranim učenjem, jačanjem autonomije i preuzimanjem odgovornosti (Hoyle and John (1995), Lortie (1975), Jackson (1968), Schulman (1986), Elbaz (1983), Putnam i Borko (1997). “Profesionalni razvoj je proces obrazovanja, obuke, učenja i podrške koji se događa u vanjskoj ili radnoj okolini u kom učestvuju kvalifikovani, obrazovani profesionalci. Cilj je promocija učenja i razvoj profesionalnog znanja, vještina i vrijednosti, koji pomažu u odluci i provođenju promjena u ponašanju, djelovanju i stavovima u svrhu efikasnijeg rada.Tim procesom se teži postizanju balansa između pojedinaca, institucije i nacionalnih/sistemskih potreba“ (Bolam, 2002). Profesionalni razvoj obuhvata sve faze karijere, od početnika, pripravnika do iskusnog nastavnika. Unutar profesionalnog razvoja odvija se stručno usavršavanje kojeg Day (1999) definiše kao planiran događaj, slijed događaja ili prošireni program formalno priznatog ili nepriznatog učenja. Stručno usavršavanje obuhvata različite oblike kao što su stručni skupovi, konferencije, seminari i radionice.

Auteurs van het materiaal: 
Agencija za predškolsko, osnovno i srednje obrazovanje
Publicatiedatum:
vrijdag, 12 september, 2014
Type materiaal: 
Nationaal en beleid
Land:
Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn