chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE - Elektronisch platform voor volwasseneneducatie in Europa

Blogs

Kości zostały rzucone czyli „biograficzny sześcian” w refleksji andragogicznej

29/02/2020
door Monika Sulik
Taal: PL

O tym jak to z „biograficznym sześcianem” było...

A wszystko zaczęło się od zajęć dydaktycznych, które mam ogromną radość prowadzić ze studentami przygotowującymi się do zawodu nauczyciela, w Instytucie Matematyki Uniwersytetu Śląskiego. Przychodząc na zajęcia uwagę moją zwróciła wystawa prezentująca figury niemożliwe. Bardzo mnie zaintrygowały przedstawione rysunki i fotografie i przyszedł mi do głowy pomysł (karkołomny?) na połączenie przestrzeni andragogicznej z matematyką.   

   

„Biograficzny sześcian" - czy to figura niemożliwa?

Figury niemożliwe „można uznać, za szczególny typ złudzeń optycznych. Są to figury, które można narysować zgodnie ze wszystkimi zasadami perspektywy, ale nie można ich skonstruować w rzeczywistości (istnieją co prawda imitujące je trójwymiarowe modele, ale właśnie one wykorzystują zasadę złudzenia optycznego)[1]”. Pomyślałam o tym, że zasadę tę można w bardzo ciekawy sposób zastosować w dydaktyce biograficznej, realizując przy tym cele andragogiczne. Dla przypomnienia warto w tym miejscu podkreślić słowa Olgi Czerniawskiej, która zaznacza, że andragogika jest dyscypliną naukową, która powinna pobudzać osoby dorosłe do refleksji nad sobą, światem i innymi. Powinna także otwierać, dynamizować, prowadzić do konscientyzacji, czyli samoświadomości[2]. To właśnie refleksja nad sobą, światem i innymi w kontekście analizy materiałów wizualnych, które niejednokrotnie stają się doskonałym katalizatorem wspomnień oraz okazją do andragogicznej podróży w poszukiwaniu swojej tożsamości stały się dla mnie zasadniczym celem przy realizacji ćwiczenia pt. „Biograficzny sześcian”. W moim przekonaniu sześcian może stać się „podstawą” do tego by wyrazić siebie – opowiedzieć o sobie. Zadanie polega na tym by na wykonanych przez siebie papierowych sześciennych kostkach wyrazić siebie najlepiej jak potrafimy. Trzeba zatem podjąć refleksję nad sobą oraz w jaki sposób i przez pryzmat czego chcemy o sobie opowiedzieć, wyrazić siebie i swoją tożsamość. Ćwiczenie to mam przyjemność realizować podczas zajęć i warsztatów edukacyjnych i z moich obserwacji wynika, że jest ono źródłem ogromnej radości i satysfakcji dla uczestniczek i uczestników. Dlaczego figura niemożliwa? Otóż uznaję, że choć kostka sześcienna jest możliwa do wykonania, to jednak to co opowiemy o sobie zawsze daje możliwość dopełnienia i dopowiedzenia – kiedy już nam się wydaje, że opowiedzieliśmy o sobie wszystko co najważniejsze,  to przychodzi nam do głowy coś nowego – zatem pojawić się może swoiste złudzenie, że stworzyliśmy swój portret, tymczasem jest to tylko, albo i aż – szkic do portretu, który jest podatny na zmianę i to jest w moim przekonaniu też jego ogromna zaleta.

    

     

https://scontent-frt3-2.xx.fbcdn.net/v/t1.15752-9/87884585_1385931644921737_7068240520979415040_n.jpg?_nc_cat=109&_nc_sid=b96e70&_nc_ohc=IHd6dIz9dPAAX9ep0YQ&_nc_ht=scontent-frt3-2.xx&oh=96fd81bf3618c6cb1dd0339306e91ee7&oe=5EEE8572

    

Zaproszenie do projektu:

A oto jak brzmiało zaproszenie do udziału w warsztatach andragogiczno-biograficznych realizowanych przeze mnie między innymi na Śląskim Festiwalu  Nauki: „Chcesz poznać sposób na lepsze wyrażenie siebie i poznanie innych lub zintegrowanie grupy, z którą pracujesz?  Poznaj potencjał niekonwencjonalnej metody zainspirowanej geometrycznym sześcianem. Zobacz jak możesz bliżej poznać siebie, ale też grupę, z którą pracujesz. Jedyną wiedzę matematyczną jaką musisz posiadać to umiejętność rozpoznawania kwadratu pośród innych figur geometrycznych. Reszta to wielka twórczość oraz improwizacja zakotwiczona w "osobistym algorytmie", na który składa się wiedza o samym sobie oraz gotowość i odwaga do wyrażania siebie. Opowiem Ci jak stworzyć swój „biograficzny sześcian” i jak go wykorzystać w pracy z grupą. A być może zdecydujesz się na wykonanie swojego sześciennego biograficznego kolażu? Zapraszam serdecznie!”

    

INSTRUKCJA

  1. Wykonaj siatkę sześcianu – podstawą niech będzie kwadrat 6 cm X 6 cm
  2. Zbuduj swój sześcian
  3. Przygotuj niepotrzebne kolorowe czasopisma, katalogi, itp. klej, nożyczki
  4. I tutaj zaczyna się….

WIELKA IMPROWIZACJA

PRACA GRUPOWA versus PRACA INDYWIDUALNA

PRACA GRUPOWA

(andragogiczna refleksja nad innymi)

PRACA INDYWIDUALNA

(andragogiczna refleksja nad sobą)

  • Warsztaty  wzmacniające integrację grupy (najlepiej  dla kameralnych grup  do 12 osób,  które już się miały okazję wcześniej poznać)

- Każdy  uczestnik otrzymuje torebkę prezentową lub kopertę;

- Każdy - każdemu „wręcza” prezenty do torebki lub koperty (w postaci wycinków, obrazujących skojarzenia z daną osobą lub to co chciał by jej z jakiegoś powodu podarować)

- Po wzajemnej wymianie „prezentów” każdy wykleja ścianki swojego sześcianu wycinkami, które otrzymał – tworząc swoisty kolaż.

- Czas na dyskusje i konfrontację – wymianę myśli i spostrzeżeń.

- Wspólne tworzenie historii – ćwiczenie (można zainspirować się grą story cubes).

- Wykorzystanie sześcianów w różnych sytuacjach wychowawczych oraz na lekcjach przedmiotowych, dzięki czemu można rozwijać twórczość i wyobraźnię.

  • Warsztaty skłaniające do refleksji nad sobą, pozwalające uczestnikom się poznać 

- Każdy wykleja ścianki swojego sześcianu wycinkami, z którymi się identyfikuje i które jego zdaniem najlepiej go opisują - tworząc swoisty kolaż, swoistą opowieść o sobie;

- Czas na dyskusje i konfrontację – wymianę sześcianami, wzajemną interpretację  oraz wymianę myśli i spostrzeżeń w parach;

- Wspólne tworzenie historii – ćwiczenie mogą być zainspirowane grą  story cubes.

- Wykorzystanie sześcianów w różnych sytuacjach, które rozwijają twórczość, wyobraźnię ale też problemowych i  wychowawczych.

To bardzo ogólnie  opisane moje doświadczenia z „biograficznym sześcianem”. Osobom zainteresowanym chętnie opowiem o swoich spostrzeżeniach i refleksjach, ale też inspiracjach związanych z możliwościami wykorzystania biograficznych kostek w przestrzeni edukacyjnej. Zapraszam serdecznie do dyskusji i kontaktu.

 

dr Monika Sulik - doktor nauk humanistycznych, adiunkt, wykładowca akademicki. Swoje zainteresowania naukowo-badawcze rozwija przede wszystkim w obszarze zagadnień związanych z rozwojem człowieka dorosłego w ujęciu interdyscyplinarnym, z szczególnym uwzględnieniem kontekstów biograficznych. Prowadzi autorskie zajęcia dydaktyczne z zakresu przedmiotu biografia w edukacji, w ramach którego przeprowadza warsztaty związane z wykorzystaniem metody biograficznej w andragogice i edukacji dorosłych. Certyfikowany trener i mentor akademicki.

  

Zobacz także:

Dixit – mój edukacyjny „exit”
Po co komu biografia na szkoleniach? Czyli edukacyjna "puszka Pandory"
„Edukacyjne” prowokacje versus konstruktywny krytycyzm - czyli o tym, co wspólnego ma krem ślimakowy z edukacją dorosłych?
Uniwersytet Otwarty dla wszystkich. 10 lat edukacji dorosłych w nowym wymiarze
Człowiek dorosły w „Miasteczku Mamoko”
Czego nas może nauczyć Kitau z plemienia Kikujusów?
Czy "szewc bez butów chodzi"? Czyli andragogiczne "prawidła"
Czy warto poznać biografię edukacyjną portiera domu publicznego?
Po co komu „lustro obdarzone pamięcią”? Edukacyjne ślady i tropy
Edukacja dorosłych „pod stołem”?
O łapaniu huraganu do słoika… czyli miłość a edukacja dorosłych
Silversi oczami milenialsów? - Potencjał tandemu

Strach i edukacja, czyli duet (nie)doskonały

Ta edukacja i TEN przypadek - relacja parexelance


[2] O. Czerniawska: Warsztaty andragogiczne wokół biografii i wspomnień. W: Edukacja dorosłych. Teoria i praktyka w okresie przemian. Red. J. Saran. Lublin 2000, s. 159.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn Share on email
Refresh comments Enable auto refresh

1 - 2 van 2 weergegeven
  • afbeelding van Monika Sulik
    Dziękuję najpiękniej za ten komentarz - to dla mnie wielka radość, kiedy ktoś się inspiruję tym co robię na zajęciach :) Barbaro bardzo serdecznie zapraszam Cie do naszej społeczności Laboratorium Inspiracji Andragogicznych, być może znajdziesz u nas coś jeszcze co będzie inspirujące a my również z radością przyjmiemy Twoje refleksje i doświadczenia :) 
    Pozdrawiam ciepło :) 
  • afbeelding van Barbara Habrych
    Dziękuję za inspirację.
    Świetny pomysł na ćwiczenie na warsztatach. Oprócz Twoich pomysłów, widzę  zastosowanie tego ćwiczenia do tematu pierwszego wrażenia (tu wariant z wręczaniem sobie obrazków). 
    Na pewno podzielę się tym pomysłem z nauczycielami, dla których prowadzę szkolenia z tutoringu. To oryginalny sposób na pracę indywidualną z tutee - pogłębiona refleksja kim jestem, do czego dążę, jakie mam cele.