chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektronisch platform voor volwasseneneducatie in Europa

 
 

Blogs

Vluchtelingen: Taalcoach, maar dan nét even anders

25/01/2016
by Marissa VAN DER VALK
Taal: NL
Document available also in: EN

Ook beschikbaar in Engels

 

Zouden de, voornamelijk Syrische, vluchtelingen die onlangs neerstreken in de Utrechtse Jaarbeurs geïnteresseerd zijn in taallessen Nederlands? De Gemeente Utrecht, De Bibliotheek Utrecht, Taal doet Meer en het Centrum Opvang Asielzoeker (COA) startten in oktober 2015 een kleinschalige pilot: een taalinloop voor maximaal 50 vluchtelingen per week. Er was veel animo voor. En het gaat een beetje anders dan normaal. Een taalvrijwilliger vat zijn ervaringenbondig samen na zijn eerste week aan de slag: “Het ging helemaal anders dan waar ik op getraind ben en dan ik verwachtte, ik maakte een aantal klassieke fouten, maar het was ook hartstikke leuk! En, fijne mensen.” Aan het woord is Dick Noordhuizen. Hij werd afgelopen zomer getraind als taalvrijwilliger door Taal doet Meer in Utrecht. De organisatie zorgt er met 500 vrijwilligers per jaar voor dat Utrechters kunnen meedoen in de samenleving. Vrijwillige taalcoaches bieden taalcoaching  en activering aan mannen en vrouwen die het Nederlands niet als moedertaal hebben. In die hoedanigheid ging Noordhuizen ook aan de slag met een klein groepje volwassenen dat Nederlands wilde leren. Hij spreekt ook een mondje Arabisch. Of hij dan niet mee wilde doen aan de pilot van Taal doet Meer? Dat wilde hij wel.

 

-Wat kwam je tegen in de praktijk?

“Laat ik eerst zeggen dat het hartstikke leuk was, en ook nuttig. Daarnaast gebeuren op zo’n maandagochtend toch andere dingen dan je verwacht. De taalcursus was bijvoorbeeld in de bibliotheek. Dus wij stonden boven keurig op de deelnemers te wachten, maar na 10 minuten dachten we ‘o jee, ze komen niet. Ze zijn niet geïnteresseerd of de weg kwijt geraakt’. Niets was minder waar. Toen we, voor de zekerheid, toch maar even gingen kijken beneden, bleek dat er een heel clubje mensen nog opgehouden werd door een administratief proces. Deelnemers kregen vouchers die ze daarna ook gelijk moesten inleveren bij iemand anders. Dat zorgde natuurlijk voor verwarring en hilariteit bij iedereen en het was een beetje een chaos. Maar ja, het moet ook, want die vouchers waren nodig om het een beetje bij te houden.”

 

-Nog les gegeven?

“Jazeker. We rekenden op 12 deelnemers, maar ik geloof dat het een groep van wel 20 was. En ze hadden er allemaal veel zin in. Verrassing was dat een gedeelte van de groep bestond uit Eritreeërs. Ik had me dus ingesteld op Syriërs, komt ook door het nieuws… Eritreeërs is wel even wat anders. Die spreken geen Arabisch bijvoorbeeld. Maakt mij niet uit, ik vind dat wel een uitdaging. Maar dat is dan dus even schakelen en improviseren.”

 

-En hoe zat dat met die ‘klassieke fouten’ waar je het over had?

“Nou ja, je bent getraind om alles volgens een bepaalde opbouw en structuur te doen. Taalcoaching heeft een opbouw, het bestaat bijvoorbeeld uit een aantal lessen. Maar dat kan bij deze groep helemaal niet. Deze mensen zijn meestal op doortocht. Misschien komen ze drie keer, maar het kan zijn dat ze daarna worden overgeplaatst naar een andere plaats of zelfs een ander land. Dus daar gaat je structuur.”

 

-En toen?

“Dan moet je dus andere dingen gaan doen. Hele praktische dingen aanleren. Wie ben je? Waar ben je? Niet vertellen dat iets een deur is, maar er naartoe gaan, open doen en dan vertellen hoe je dat zegt terwijl je het doet. Oh, dat is zo’n klassieke fout die we per ongeluk maakten. De groep was enorm nieuwsgierig en gemotiveerd. Ze wilden álles weten, gingen alles opschrijven en stelden veel vragen. En dan wordt je meegenomen door je eigen gedrevenheid en enthousiasme,  dat overkomt je dan een beetje. Dus niet alleen wilden ze het woord ‘man’ weten, maar ook ‘vrouw’. En daar ging het fout. Als je het volgende hoort ‘Mijn naam is Ali en ik ben een man, ik ben een vrouw”, dan weet je dat ie bij ons in het groepje zat, haha. Ik heb hier zelf gelijk van geleerd.”

 

-Nog meer verrassingen?

“Tja, normaal gesproken zou je met de computer gaan werken. Maar ja, dan moet je natuurlijk eigenlijk eerst een inlogcode hebben, een wachtwoord en een emailadres. Ook niet direct praktisch als je die mensen maar zo kort iets kunt leren. Het uitleggen, inloggen en regelen duurt dan veel te lang op zo’n uurtje. Dan dus maar zonder.”

 

-Gaat het ook over wat deze groep heeft meegemaakt recentelijk?

“Nou, dat kwam niet aan de orde in dit uurtje.

 

-En nu? Ga je het nog eens doen?

“Als het aan mij ligt wel. Voor al die praktische dingen waar we nu tegenaan lopen is vast iets te verzinnen. En nu ga ik gewoon weer aan mijn eigen werk, want dat moet ook gebeuren!”   

 

***Toelichting Taal doet meer

De afgelopen weken heeft Taal doet meer 2x per week les gegeven aan ca 200 deelnemers in de Centrale Bibliotheek in Utrecht.  Omdat de deelnemers geen traject kunnen volgen, maar soms maar eenmalig bij de taalles aansluiten, richten de lessen zich vooral op een eerste kennismaking met de Nederlandse taal en op mogelijkheden voor zelfstudie. Na afloop van de lessen zijn vrijwilligers aanwezig die de deelnemers kunnen instrueren bij bijvoorbeeld het aanmaken van een account voor het online taalprogramma oefenen.nl.

 

 

 

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn