chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektronisch platform voor volwasseneneducatie in Europa

 
 

Blogs

Ik ben voor duizenden euro’s opgelicht doordat ik niet kon lezen

19/05/2017
door Stichting Lezen...
Taal: NL

 

/nl/file/johanpngjohan.png


Johan durfde zijn brievenbus niet te openen. Hij liet brieven, boetes en aanmaningen liggen omdat niet goed kon lezen. Jarenlang dacht Johan dat het, met moeite, wel goed ging. Tot hij twee jaar geleden een belastingaanslag van 1.500 euro kreeg. Hij stond te trillen, omdat hij niet wist wat hij er mee moest doen. Zijn buurjongens hielpen hem vaak met de computer. Dat hij niet kon lezen, wisten ze niet. De buurjongens vonden meer vreemde rekeningen en besloten alles na te trekken. Wat bleek: iemand had misbruik gemaakt van zijn situatie. Inmiddels is een deel van ‘zijn’ schulden afbetaald én zit Johan op taalles. Met zijn verhaal wil hij anderen motiveren ook een cursus te volgen.

 

Direct aan het werk

“Ik kom uit een gezin met zeven jongens. Ik was degene die vaak werd thuisgehouden om te helpen in het huishouden. Op de lagere school bleef ik twee keer zitten. Er werd niet zoveel aandacht aan geschonken dat ik niet kon lezen en schrijven. Mijn ouders stonden daar verder ook niet bij stil. Na de lagere school ging ik direct in een groothandel werken. Er moest brood op de plank komen, we hadden namelijk een groot gezin. Het werken ging prima. Ik had het toen niet zo door, maar ik lette altijd op plaatjes en etiketten. Ik was beperkt zonder dat ik het door had. Iets wat je niet kent mis je namelijk ook niet.”

 

Geen controle

“Ik kon nergens makkelijk heen en heb daardoor veel gemist. Een ov-chipkaart kopen is bijvoorbeeld moeilijk, want die moet je op een computer opwaarderen. Nu ik wat ouder ben, ben ik serieuzer gaan nadenken. Het moment dat ik erachter kwam dat ik wilde lezen en schrijven was een heel rotmoment. Een bekende had mijn spaarbankpasje ingenomen. Ik gebruikte dat pasje nooit, ik snapte daar toch niet veel van. Ik ben voor duizenden euro’s opgelicht. Al mijn spaargeld was weg en op mijn betaalrekening was zwart geld gestort. Ik had er geen controle over omdat ik niet kon lezen en schrijven.”

 

Eerst zelf proberen

“Ik heb aangifte gedaan bij de politie en ben met mijn verhaal naar de Belastingdienst gegaan. Daar ben ik erg goed geholpen. Iemand van de politie heeft mij ervan overtuigd om taalles te gaan volgen. Britt is een naam die ik niet meer vergeet. Zij heeft mijn stapels papieren op orde gebracht. Ook heeft zij ervoor gezorgd dat ik één keer per week een taalcursus bij het roc ging volgen. Nu zijn we twee jaar verder. Ik maak nu de brievenbus open en lees het grootste deel van mijn brieven zelf. Mijn buurjongens zeggen dat ik naar ze toe mag komen als ik er niet uitkom. Maar ik moet het eerst zelf proberen, want ik moet het leren!”

 

Minder afhankelijk

“Nu ik kan lezen en schrijven heb ik het gevoel dat ik erbij hoor. Waar ik het meest mee zat was dat ik het niet durfde te zeggen. Maar ik moest met mijn billen bloot en ben blij dat ik het heb durven vertellen. Het is heerlijk om minder afhankelijk te zijn van anderen, ik durf veel meer! Onlangs heb ik een museumjaarkaart gekocht en ga ik nu overal naartoe.”

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn