chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektronisch platform voor volwasseneneducatie in Europa

 
 

Blogs

ICT in volwasseneneducatie: nog steeds ontoereikend als het gaat om optimale en duurzame oplossingen?

02/10/2017
by Andrew McCoshan
Taal: NL
Document available also in: EN DE ES IT FR PL LT ET HU DA HR CS FI LV EL SL

Volgens Eva Andersson van de vakgroep Onderwijs en Speciaal Onderwijs aan de Universiteit van Göthenborg in Zweden beschikken we in de volwasseneneducatie nog steeds niet over de noodzakelijke ICT-instrumenten.

Wat verstaan we precies onder een kwalitatief hoogwaardige toepassing van ICT in onderwijs- en leerprocessen? Eén mogelijk antwoord is: wanneer ICT zodanig wordt ingezet dat het die processen effectiever en efficiënter maakt zonder dat daarbij sprake is van onhoudbaar hoge kosten voor het milieu, de economie of de maatschappij. Vanuit dit perspectief bezien hebben we nog een lange weg te gaan om leeropbrengsten en kosten met elkaar in balans te brengen en zo optimale en duurzame toepassingen van nieuwe technologieën te bereiken.

 

Opbrengsten – nog steeds niet optimaal?

Of we nu denken in termen van traditioneel onderwijs op een fysieke campus of een vorm van blended learning of afstandsonderwijs: op de markt is een grote verscheidenheid aan ICT-instrumenten te vinden. Veel van deze instrumenten zijn uitermate nuttig voor toegankelijk, flexibel en op maat gesneden onderwijs. Het probleem tot nu toe is dat leerplatformen vaak ontoereikend zijn en pas echt goed functioneren in combinatie met een aantal andere ICT-instrumenten. Vaak worden dergelijke leerplatformen geproduceerd om aan een veelvoud van leervormen tegemoet te komen en dat maakt ze onhandig in het gebruik.

Het is nog maar kort geleden dat "all inclusive" platformen beschikbaar zijn gekomen die eenvoudig zijn in het gebruik, geschikt zijn voor zowel mondelinge als schriftelijke communicatie en zowel synchrone als asynchrone toepassingen, en voor zowel individueel gebruik als gebruik met anderen; dit zijn de ultieme criteria waaraan technologie moet voldoen om na het testen ook echt ingeburgerd te raken.

Desalniettemin laten ook deze platformen nog veel te wensen over. Soms vraag je je af waarom de ontwikkelingen zo langzaam gaan, terwijl het toch niet heel ingewikkeld kan zijn om een technische oplossing te vinden.

De opbrengsten van ICT mogen soms ongrijpbaar zijn, maar hoe zit dat met de kosten?

 

Kosten - hoog, divers en onhoudbaar?

De milieukosten die gepaard gaan met de productie van ICT-instrumenten zijn hoog. Deze instrumenten bevatten immers veel ecologisch schadelijke componenten met hoge verwijderingskosten. Zelfs al wegen we die kosten op tegen aspecten als de kortere reistijd voor studenten, minder papierverbruik en dergelijke, dan zijn er nog redenen genoeg om te proberen die kosten te verminderen. Vandaag de dag worden veel computers opgeslagen in magazijnen omdat ze niet krachtig genoeg zijn voor de nieuwste software of omdat ze niet kunnen worden geüpgraded met de nieuwste systeemversie. Andere apparatuur verdwijnt in de kast omdat er eenvoudigweg te weinig gebruik van wordt gemaakt.

Ook de economische kosten zijn gemakkelijk te ontdekken. De aankoop van ICT-apparatuur, softwarelicenties en -ondersteuning vormt een aanzienlijke kostenpost op de begroting van veel instellingen voor volwasseneneducatie. Om die kosten te drukken is het aantrekkelijk om gratis versies van ICT-instrumenten te gebruiken. Maar dat brengt risico's met zich mee, aangezien men zo de controle verliest over het materiaal dat in die instrumenten is opgeslagen. Dergelijke tools bevinden zich meestal op servers in het buitenland en kunnen van de ene op de andere dag worden verwijderd. De extra tijd die nodig is om ICT te leren gebruiken en daadwerkelijk toe te passen in de praktijk is eveneens een grote kostenpost. Aan de andere kant valt in te brengen dat je met ICT tijd kunt besparen, zeker ook in het onderwijs wat betreft administratie en documentatie; en als het gaat om studiemateriaal zijn geweldige video's en andere media gratis verkrijgbaar op het internet. Hoe meer we delen, des te meer krijgen we terug, als we ten minste de grote voorstanders van creative commons mogen geloven. In mijn ervaring echter biedt ICT voor docenten vooralsnog slechts een minimale tijdbesparing.

De sociale kosten van het gebruik van ICT hebben tevens betrekking op de frustratie die veel docenten voelen wanneer zij proberen om ICT op een effectieve manier in te zetten. We bevinden ons nog steeds in een situatie waarin nauwelijks multimedia voor leeractiviteiten worden geproduceerd, ondanks het feit dat veel onderwijsinstellingen hebben geïnvesteerd in dure studio's. Dit zet docenten onder druk om de apparatuur te gebruiken, ook al zien zij daarvan niet de directe pedagogische voordelen in. Om continu en flexibel te kunnen worden ingezet, moet ICT zo gebruiksvriendelijk zijn als het praten met studenten of het schrijven op een whiteboard in het klaslokaal. De docent moet gewoon voor het computerscherm kunnen gaan zitten en direct de multimedia tevoorschijn kunnen halen in het leerplatform dat hij of zij gebruikt. In de meeste onderwijssettings is dit echter nog niet mogelijk, al zien we wel ontwikkelingen in die richting.

 

In dit verband kunnen twee vragen worden gesteld:

  1. Waarom is er nog geen sprake van een verdere ontwikkeling van ICT, bijvoorbeeld als het gaat om leerplatformen?
    Er zijn kleine verbeteringen, mondjesmaat, en vaak komen die pas tot stand als we erom vragen. De ICT-producerende bedrijven zijn sterke spelers op de markt en het laat zich raden dat het voor hen commercieel aantrekkelijker is om veel kleine producten te verkopen die telkens moeten worden aangepast en geüpdatet dan slechts één product dat vanaf het begin goed functioneert en langer meegaat.
  2. Hoe zorgen we ervoor dat we de aandacht verschuiven van kosten naar opbrengsten en de optimale en duurzame oplossingen krijgen die we nodig hebben?
    Het antwoord luidt dat wij als verstrekkers van volwasseneneducatie een gemeenschappelijke visie zouden moeten ontwikkelen over alles wat wij van ICT-instrumenten voor onderwijsdoeleinden verlangen. Communicatieplatformen zoals EPALE zouden in dit verband als een belangrijk forum kunnen fungeren. Samen kunnen we een krachtige rol vervullen in de totstandbrenging van een meer duurzame inzet van ICT. Welke eisen vindt u dat wij aan ICT zouden moeten stellen?

 

 

Labels:
Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

1 - 4 van 4 weergegeven
  • afbeelding van Ilze Seglēre
    Pēc manām domām, lai izmantotu tikai IKT rīkus mācībām, būtu nepieciešams tos modernizēt, lai visi rīki būtu vienotā programmā. Izglītībā, kurā tiktu izmantots tikai IKT, būtu vairākas priekšrocības, bet vēl vairāk trūkumi. Kā vienu no trūkumiem varu minēt, interneta vai arī datora nepieejamību visiem iedzīvotajiem sev ērtā laika, piemēram, pēc darba laika beigām. Otrkārt, ne vienmēr ir pieejams internets un bieži vien notiek sistēmas darbības traucējumi, kas var pārtrūkt, piemēram, noslēguma pārbaudījuma laika. Treškārt, lielākoties jebkuram no studentiem ir nepieciešamā frontālā komunikācija ar pedagogu, kas var atbildēt uz jautājumiem, sniegt padomus un palīdzēt. No otras puses, būtu iespējams ietaupīt elektroenerģiju un ēku amortizācijas izmaksas, jo nebūtu nepieciešams tās uzturēt un izmantot. Skolēniem būtu iespējams izvēlēties mācīties sev atbilstošā laikā, piemēram, cilvēkiem, kam ir grūtības uztvert jaunu informāciju no rīta, varētu apgūt dažādas zinības vakarā. Lai šo varētu īstenot, manuprāt, būtu nepieciešamas lielas pārmaiņas, kas sasaistītos ar izglītības atzīšanu, jaunu izglītības līmeņu izveidošanu, kā arī nebūtu iespējams sekot līdzi vai studenti paši izpilda savus uzdotos darbu vai arī tos izpilda ar palīglīdzekļu palīdzību, vai arī to izdara viņu vietā kāds cits.
  • afbeelding van Sjoerd Wijkel

    Wat we eigenlijk nu aan het doen zijn met YouDigIT is de kennis die we nu hebben en nu ontwikkelen over het gebruik van digitale leermiddelen versterken en verspreiden. Dat is ons antwoord op vraag 1.

    Als meer gebruikers binnen het veld van onderwijs en welzijn ervaren dat het een boost kan geven aan de ontwikkeling van de studenten / deelnemers, dan verschuift de aandacht van de kosten vanzelf naar de opbrengst die het genereert.
  • afbeelding van Fabrizio Pivari

    Pay attention ITC in italian language is not translate and changed into TIC. ITC is ITC!

  • afbeelding van Piotr Peszko

    Biorąc pod uwagę moje doświadczenia z kształcenia online osób dorosłych musze stwierdzić, że podstawowym ograniczeniem w kształceniu dorosłych wspieranych przez IT jest brak wymiany doświadczeń. Kształcenie dorosłych odbywa się głównie wewnątrz organizacji i na rynku polskim nie obserwuje się działań mających na celu wymianę doświadczeń. 

    W związku z tym indywidualnie podjąłem działania mające na celu wymianę takich doświadczeń zakładając grupę o nazwie eLearning Robię. Po kilku miesiącach grupa ta urosła do ponad 500 osób, które aktywnie tworzą społeczności i dzielą się tym w jaki sposób tworzą elearning, a także pomagają sobie nawzajem. 

    Myślę, że jest to kierunek, który docelowo wpłynie na lepszą wymianę doświadczeń i zbudowanie kultury otwartości.