European Commission logo
Maak een account aan
Blog
Blog

Ann Doherty: het plezier van het verbouwen van je eigen voedsel

Ann Doherty, stadsboerin, stelt educatie centraal in haar werk.

Community story Ann Doherty

Korte biografie

Ik ben Ann Doherty, stadsboerin en permacultuur expert. Sinds 1992 woon ik in Nederland. Ik ben een van de oprichters van Pluk! met twee zelf-oogsttuinen in Amsterdam West. Educatie staat centraal in mijn werk als stadsboerin. Dat doe ik door een heleboel ’learning by doing’ en door lekker vieze handen te maken. Aanvullend geef ik workshops en trainingen waarin naast praktijkwerk ook de bredere context van de huidige landbouwpolitiek aan de orde komt. 

Mijn verhaal

Ik groeide op in de VS. Mijn eerste herinnering aan leren was in onze kleine achtertuin. Daar liet vader me zien hoe je zaait en oogst, en hoe je bloemen tussen groenten zet voor bestuiving. Deze kleine tuin was mijn wereld! Als jonge vrouw werd ik actief in de milieubeweging. Ik deed mee aan de Earth Summit in Rio de Janeiro en na afloop bezocht in mijn mede-activisten in Europa. Ik ging bij ASEED in Amsterdam werken en later bij Friends of the Earth International. In 2013 was mijn drang om buiten te werken te groot om te negeren en begon ik met de deeltijdopleiding Stadslandbouw aan de Warmonderhof. Daar kregen we veel theorie. Stageverplichting bestond toen nog niet. Een fijne docent gaf advies bij onze Educatieve Moestuin in het Westerpark. Veel leerde ik ook van de bezoeken aan andere projecten en zo leerde ik het CSA-model kennen.

Mijn verhaal vertel ik nu vanuit ons sfeervolle lemen huisje dat we met Pluk! hebben gebouwd voor workshops en trainingen. Pluk! is zo’n CSA, een Community Supported Agriculture tuin. Hier zijn boeren en consumenten partners en verbinden consumenten zich voor langere tijd aan het afnemen van de producten. In deze video vertel ik hoe we bij Pluk! werken.

Educatie is een belangrijk deel van mijn werk. Onze leden willen meestal veel weten over de teelt en waarom we zo werken.

Dit leren gaat deels informeel, door veel met mensen te praten en door samen te doen.

Ik ben één van de coördinatoren van Cityplot, een collectief van stadsboeren en ‘educators’. Via hen geef ik alweer 10 jaar de training ‘Get down, get dirty, grow your own food.’ In deze moestuintraining van een jaar, gaan praktische zaken als goed bodembeheer, het maken van een teeltplan of een wormenhotel hand in hand met achtergrondinformatie en context.

Deze combinatie tussen theorie en praktijk vind ik zo essentieel: ik vertel hoe je sla of wortel plant én we praten we over klimaatverandering, grond- en bodempolitiek, en de link tussen landbouw en natuur.

Ik hoop dat mensen leren waarom onze werkwijze werkt! Het gaat ons om voedselsoevereiniteit: ieder mens heeft het recht om lokaal voedsel te kunnen telen of kopen. Als we in Nederland lokaal eten, houden we in andere landen de grond vrij zodat de mensen daar ook hun eten kunnen verbouwen. We bieden een reëel alternatief tegen de macht van de grote zadenbedrijven en supermarkten. En ja, dat is inderdaad politiek.

Anne

Ik werk ook bij de opleiding van vrouwen van Bloei&Groei (BG) in Amsterdam Zuidoost en Osdorp. Daar zijn geweldige vrouwen en tuincoaches actief. Ik ondersteun deze vrouwen en BG bij de educatie. Ama Koranteng-Kumi van BG en ik hebben de cursus Get down, Get dirty wat aangepast, zodat deze beter aansluit bij hun leerwensen en -stijl. Het is inspirerend om met BG en deze gemotiveerde vrouwen te werken! Ze hebben vaak te maken met meervoudige problematiek. Dat maakt het voor mij extra belangrijk om hen meer toegang tot goed en gezond voedsel te bieden en samen ideeën uit te wisselen. Daar krijg ik energie van!

Een gesprek over klimaatverandering levert vaak veel stress op, maar als het over kruiden, bijen of compost gaat, komt the joy of growing your own food naar boven. Je ziet dat er dan een nieuwe wereld voor mensen opengaat!

Tegelijk is het ook een manier om grote problemen van onderop aan te pakken. Ik voel me onderdeel van een beweging van mensen die houden van zaden, wormen, groenten, kruiden en insecten. Ik vind het belangrijk dat mensen weten waarom het urgent is om anders te gaan tuinieren en dat men de power van de natuur en van zelf geoogst vers voedsel voelt. Vaak zie ik mensen zó genieten. Dan lopen ze in een soort blije wolk door de tuin met alle zintuigen open… Dan hoop ik dat een aantal van hen vanuit liefde en bewondering voor de aarde ook actief betrokken raakt bij de grote problemen zoals grond, klimaat en biodiversiteit.

Ik blijf altijd leren, van cursisten, van stagiaires. En ik wil nog een opleiding doen over natuur, want ik wil nog zó veel meer weten…

Motto Ann Doherty


Dit bericht hoort bij het Dossier: Duurzaamheid en volwasseneneducatie

Login (1)

Wil je een andere taal?

Dit document is beschikbaar in meerdere talen. Kies de taal hieronder.
Switch Language

Want to write a blog post ?

Don't hesitate to do so! Click the link below and start posting a new article!

Laatste discussies

Wat staat er in de jobomschrijving van de centrumcoördinator?

'It's lonely at the top' voor de directeur van een centrum voor volwasseneducatie. Dat gevoel staat nergens beschreven in vacatures.
Dit is een oproep van om jobomschrijvingen te delen én een uitnodiging om het over het gevoel van eenzaamheid, of andere gevoelens, aan de top van een organisatie te hebben.

Meer

EPALE Discussie: Wat kunnen we doen om de volwasseneneducatie beter te maken voor mensen met een beperking?

In juni richt EPALE de schijnwerpers op hoe mensen met een beperking kunnen bijleren. We horen graag van jou hoe we volwasseneneducatie voor mensen met een beperking kunnen verbeteren. De schriftelijke discussie (in het Engels) zal plaatsvinden op 8 juni om 14 uur (CEST).
Meer