chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE - Elektronisch platform voor volwasseneneducatie in Europa

Blogs

Vijf redenen waarom de banden tussen maatschappelijke organisaties en werkplekleren moeten worden versterkt

05/08/2016
door Gáby VAN VUGT
Taal: NL
Document available also in: EN FR DE PL ES IT ET HU

 

Andrew McCoshan bespreekt een recent rapport over de kosten en voordelen van diverse vormen van volwasseneneducatie en ontdekt dat het wezenlijke vragen oproept over de rol van maatschappelijke organisaties in het werkplekleren.

Wanneer volwassenen leren, in formeel of niet-formeel verband, vindt dat meestal plaats op de werkplek. Dat weten we in ieder geval – maar verder is onze kennis eerlijk gezegd behoorlijk fragmentarisch. Aan de hand van een recent rapport van het Institute for Employment Studies, in opdracht van de Britse regering, kan een aantal hiaten in onze kennis worden opgevuld. Tussen de regels door geeft het rapport bovendien een interessant perspectief op de rol van de derde sector:

  1. Werkgevers in Engeland investeren substantiële bedragen in volwasseneneducatie, maar het investeringsniveau loopt wel sterk uiteen: de directe opleidingskosten voor werkgevers (de honoraria voor externe opleiders en de exploitatiekosten van de opleidingscentra) bedragen ruim 5 miljard pond (circa 6 miljard euro) per jaar, terwijl de overheid nog geen 3 miljard pond (circa 3,6 miljard euro) uitgeeft aan vaardigheidstraining voor volwassenen. Wel zijn er aanzienlijke regionale verschillen in de uitgaven door werkgevers, die variëren van 300 tot 500 pond per opgeleide werknemer (circa 350 tot 585 euro). Er zijn ook verschillen tussen sectoren: met name in de dienstensector (en dan vooral zorg en vrije tijd) liggen de uitgaven aan opleidingen hoog. Werkgevers vertonen in hun besluiten over opleiding ook vaak een voorkeur voor (vak)specialisten.
     
  2. De door werkgevers, overheid en maatschappelijke organisaties gefinancierde en aangeboden opleidingen vertonen een opvallende complementariteit:
  • Een groot deel van de opleidingen die door werkgevers worden bekostigd, is bedrijfsspecifiek, betreft het inwerken van nieuwe werknemers of is wettelijk vereist (zoals in het geval van trainingen op het gebied van eerste hulp en gezondheid & veiligheid op het werk).
  • Het opleidingsaanbod van de overheid is vooral gericht op de training van laaggeschoolde volwassenen met het oog op diploma's waarmee zij hun kansen op de arbeidsmarkt vergroten.
  • Maatschappelijke organisaties voorzien met name in de behoeften van volwassenen en laaggeschoolde gemeenschappen aan leren buiten de formele opleidingen (het rapport gebruikt de term "community learning", ofwel gemeenschapsgericht leren). Dit leren is gericht op zelfvertrouwen en zingeving, en helpt mensen ook omgaan met basale kwesties als het beheer van de eigen financiën. Het zijn met name vrouwen en mensen zonder vooropleiding die profiteren van leren via de derde sector.
     

Kan er meer worden gedaan om werkgevers en maatschappelijke organisaties doelgerichter te laten samenwerken aan het leren op de werkplek?

  1. Als gemeenschapsgericht leren meer nadruk zou krijgen in het beleid, zou het ongetwijfeld actiever kunnen bijdragen aan het leren op de werkplek. Volgens het rapport zijn er in Engeland meer dan 2000 officieel geregistreerde charitatieve instellingen en vrijwilligersorganisaties die op enigerlei wijze voorzien in onderwijs en opleiding. Er is echter eenvoudigweg niet voldoende bekend over wat ze doen en nog minder over de potentiële voordelen daarvan op het werk. Opvallend genoeg blijkt onderzoek naar leren op de werkplek en leerlingstelsels hoofdzakelijk te zijn gericht op economische voordelen en voordelen voor de arbeidsmarkt, terwijl onderzoek naar gemeenschapsgericht leren vooral ingaat op de gevolgen voor kinderen en gezinnen, en veel minder op de voordelen voor de arbeidsmarkt.
     
  2. Tegelijkertijd weten we dat gemeenschapsgericht leren, naast de positieve gevolgen voor kinderen en gezinnen, ook rendeert op de arbeidsmarkt, bijv. in de vorm van een hoger salaris, promotie en extra verantwoordelijkheden. Dat rendement is volgens het rapport weliswaar veelal “klein tot matig", maar leren via de derde sector leidt bij de betrokkenen ook tot meer aspiraties en zelfvertrouwen. Juist dat kan de fundamentele basis leggen voor meer formeel leren op de werkplek.
     
  3. We moeten nader onderzoeken hoe we de potentiële synergie tussen werkgevers, maatschappelijke organisaties en de overheid optimaal kunnen benutten. Zouden maatschappelijke organisaties bijvoorbeeld kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van basale vaardigheden als expliciet fundament voor functiegerelateerd leren op de werkplek, in plaats van de indirecte en min of meer toevallige wijze waarop dat momenteel vaak gebeurt? Deze vorm van leren zou met name waardevol kunnen zijn in elementaire beroepen waar werkgevers doorgaans weinig in opleidingen investeren. Dergelijke activiteiten worden ook nu al, zij het niet op systematische wijze, voor werklozen georganiseerd. Laaggeschoolde werkenden echter blijven vaak verstoken van volwasseneneducatie.
     

___________________

Andrew McCoshan is al ruim 25 jaar werkzaam in de onderwijs- en opleidingssector. De afgelopen tien jaar heeft hij zich gespecialiseerd in onderzoek naar beleidsontwikkeling en -evaluatie voor de EU. Daarvoor was hij consultant in het Verenigd Koninkrijk. Andrew is momenteel freelance consultant, Ecvet-expert voor het Verenigd Koninkrijk en lid van de Britse Education & Employers Taskforce Research Group.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

1 - 3 van 3 weergegeven
  • afbeelding van Nik Lippens

    Hi

    I'm a teacher in second chance education for adults and have developped a project that links adult learning with civil society. The pilot of this project started january 2016 and as of september we are deploying the project further in Flanders (Belgium) with the help of several Belgian institutions. The project is called 'Goed bezig!' (more info in dutch on www.facebook.com/jebentgoedbezig). We are also working together with Give a day (www.giveaday.be). They are developping an online platform to bring volunteers and civil organisations together. They will be tweeking their platform to bring adult learning and civil society together through volunteer (and workplace) learning. My students needs to do research on civil organisations and hand out a quality label, stating that what they are doing is a real asset to society. As a reward my students (under my guidence) organise an event, fundraising or help out as a volunteer at the organisation. Our pilot program is very promissing for our students and the organisations! And is also very rewarding for me as a teacher and coach (and also for the school)! In the near future we hope to work together with other European countries to introduce our project! Don't hesitate to contact me if you would like more information or if you would like to participate: nik.lippens@gmail.com! Kind regards! Nik.

  • afbeelding van Maria Jedlińska

    Generalnie, pracodawcom organizującym szkolenia zależy na podnoszeniu „kompetencji twardych” swoich pracowników , czyli rozwijaniu konkretnych umiejętności i wiedzy potrzebnych do wykonywania danej pracy. Mniejszą wagę przywiązuje się do tych „miękkich”, mających związek z psychiką i umiejętnościami społecznymi (sprawne zarządzanie sobą i swoją pracą, zdolność do motywowania samego siebie, zorganizowanie zajęć, zarządzanie czasem, komunikacja miedzyludzka), które są podstawą każdej pracy .

    Tę „lukę edukacyjną” w większości zapełniają organizacje pozarządowe. Często pracownik na własna rękę szuka takich szkoleń.

    Dobrze byłoby więc tworzyć takie strategie edukacyjne, które w sposób kompleksowy łączyłyby oba elementy. Obawiam się jednak, że nie będzie to łatwe. Powodem braku zmiany obecnej sytuacji są z jednej strony ograniczenia finansowe, z drugiej - brak świadomości konieczności wprowadzenia takich zmian.  

  • afbeelding van Simon BROEK

    Nice to see that training funded and provided by employers, government and civil society is complementary. I am not sure this is the case in other European countries.

    I like the idea that instead of seeying adult learning taking place in different silos, a more overarching perspective in taken answering the question: where do adults learn? This also, when there is no overarching policy framework in place.

    Searching for synergies is essential in this! Thanks Andrew for raising this issue.