chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE - Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

Blog

Socjalizacja językowa

09/06/2017
by David Mallows
Språk: PL
Document available also in: EN FR DE IT ES CS

Doroczna konferencja EBSN 2017 poświęcona będzie roli umiejętności podstawowych w integracji. Wiemy, że uczenie się języka państwa przyjmującego odgrywa kluczową rolę w społecznej integracji dorosłych migrantów. Pisałem już w EPALE o „społecznym przewrocie” w uczeniu się języka, polegającym na odejściu od opisywania procesu uczenia się języka jako czysto kognitywnego procesu, zachodzącego w naszej głowie, w stronę pojmowania języka jako zjawiska społecznego, używanego do tworzenia znaczeń w interakcji z innymi w kontekstach społecznych, zatem uczenie się języka także należałoby traktować jako proces społeczny a nie indywidualny. Dostrzeżenie społeczno-kulturowej natury procesu opanowywania języka zachęca do tworzenia takich modeli uczenia się języka, które wychodzą poza salę lekcyjną i wspomagają dorosłych migrantów w rozwijaniu umiejętności językowych, potrzebnych im do udziału w ważnych dla nich praktykach społeczno-kulturowych.

Wydaje się nam, że najprostszym sposobem pomagania dorosłym migrantom w uczeniu się języka społeczności przyjmującej jest domyślna opcja, czyli formalne uczenie się z nauczycielem prowadzącym w sali lekcyjnej według określonego programu. Rzecz jednak w tym, że nie tylko brakuje zasobów do masowego wdrożenia tego rodzaju edukacji na rzecz dorosłych migrantów, ale także to rozwiązanie raczej nie będzie odpowiadać tak zróżnicowanej grupie; każda z tych osób ma inne potrzeby i musi funkcjonować w innych ramach. Formalne uczenie się języka w sali lekcyjnej ma do odegrania ważną rolę we wspieraniu akwizycji języka, ale uczenie się języka nie jest li tylko bezpośrednim wynikiem nauczania tegoż. Spora część uczenia się języka społeczności przyjmującej odbywa się nieformalnie poprzez wykonywanie codziennych zajęć i obowiązków.

Teorie socjalizacji językowej sugerują, że migranci integrują się z nową społecznością poprzez korzystanie z jej języka, a interakcje z jej przedstawicielami korzystnie wpływają na osiąganie biegłości w posługiwaniu się tym językiem. Język ten jest obecny w przestrzeni publicznej, jak parki, centra handlowe, szkoły czy transport publiczny, ale także w przestrzeni formalnej, jak podczas kontaktów migrantów z pracownikami pomocy społecznej albo podczas poszukiwania pracy, a także w przestrzeni prywatnej w kontaktach z sąsiadami i współpracownikami. Niemniej ostatnie badania przeprowadzone wśród grup uchodźców w Anglii wskazują, że choć wyższe umiejętności językowe prowadzą do częstszych kontaktów ze społecznością przyjmującą a te z kolei do wyższego dobrostanu wśród uchodźców, w drugą stronę to nie działa. To znaczy, sam fakt stykania się uchodźców ze społecznością przyjmującą, jeżeli uchodźcy nie posiadają potrzebnych umiejętności językowych, staje się mniej konstruktywny i w niewielkim stopniu oddziałuje na rozwój umiejętności językowych oraz poczucie integracji i dobrostanu.

Uczestniczę obecnie w pracach z partnerami w Holandii, Danii i Słowenii, których przedmiotem są sposoby lepszego angażowania ochotników w edukację językową i integrację społeczną migrantów. Zidentyfikowaliśmy procesy uczenia się języka przez migrantów w kontekście tradycyjnej, formalnej i pozaformalnej edukacji, ale dostrzegliśmy też sporo działań o charakterze, który najlepiej można opisać jako społeczny: kursy kucharskie, spotkania w kawiarniach, prace ogrodowe, pomoc „jeden drugiemu” przy wypełnianiu formularzy, pism urzędowych itp. Takie działania mają często silnie kulturowy charakter, np. podczas wizyt turystycznych, wyjaśnień dotyczących lokalnych świąt i zwyczajów. Tego rodzaju spotkania nie mają wyraźnie na celu uczenia się języka, niemniej stwarzają migrantom okazje do używania języka społeczności przyjmującej w autentycznym i pozytywnym kontekście.

Opracowując interwencje wspomagające uczenie się języka przez dorosłych migrantów, musimy wyjść poza paradygmat formalnego uczenia się w sali lekcyjnej i dostrzec inne sposoby wspomagania akwizycji języka. Nie ma jednej ścieżki opanowywania języka społeczności przyjmującej przez dorosłych migrantów. Idealna ścieżka będzie wieść przez udział dorosłego migranta w kombinacji różnych działań o charakterze formalnym, pozaformalnym i społecznym na każdym etapie. Zamiast replikować formalny model uczenia się języka, powinniśmy stwarzać okazje do używania języka wraz ze wspieraniem formalnej edukacji językowej.

Chętnie posłucham w trakcie dyskusji online EBSN EPALE, która odbędzie się w dniach 18 i 19 maja, o tym jak uczenie się języka przez dorosłych migrantów wspierane jest w waszym kraju. 


David Mallows od 30 lat zajmuje się edukacją dorosłych jako nauczyciel, szkoleniowiec, menedżer i badacz. Był Dyrektorem Działu Badań w Krajowym Centrum Badań i Rozwoju (NRDC) na rzecz alfabetyzacji dorosłych w UCL Institute of Education w Londynie, a obecnie jest przedstawicielem Europejskiej Sieci Umiejętności Podstawowych (EBSN) w EPALE w charakterze koordynatora tematycznego ds. umiejętności życiowych.

    

Jesteś zainteresowany edukacją językową? Szukasz inspiracji, sprawdzonych metod i niestandardowych form?

Tutaj zebraliśmy dla Ciebie wszystkie artykuły na ten temat dostępne na polskim EPALE! 

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Displaying 1 - 3 of 3
  • Renata Wronas bilde

    Zgadam sie, że nauka języka to obowiązkowy krok do przodu i odgrywa ważną rolę w społecznej integracji dorosłych migrantów. Nie jest prawdą, że uczenie się nowych rzeczy w późniejszym wieku sprawia duże trudności. Dojrzałość i doświadczenie życiowe są zaletą osób dojrzałych właśnie w obszarze nauki języków obcych. W opracowaniu „Age, Rate and Eventual Attainment in Second Language Acquisition”, opisano wyniki testów, które wskazują, że dorośli uczą się języków szybciej niż dzieci. Wynika to m.in. z bardziej rozwiniętych kompetencji językowych, takich jak wrażliwość na gramatykę, rozumienie relacji znaczeniowych a także struktury języka. Jednak taka nauka sprawdza się wtedy gdy dorosły wyraźnie widzi korzyści płynące z nauki języka i jednocześnie czuje przyjemność, satysfakcję i radość nauki, dlatego tak istotne jest aby tradycyjną naukę języka łączyć ze spotkaniami o charakterze społecznym i kulturowym, Łączyć spotkania w grupach, wspólne zakupy, załatwianie spraw urzędowych. Tego typu działania wraz z tradycyjna nauką mogą znacznie przyspieszyć proces nauki dorosłych a tym samym poczucie przynalezności społecznej w nowym miejscu.

    Renata Wrona - Trenerka rozwoju osobistego i Trenerka biznesu, Akredytowana Coach ICF, PR managerka, właścicielka Firmy Prime Image,  Autorka książki z zakresu sukcesu, rozwoju i relacji w życiu kobiety „Szczęśliwa kobieta – rozwój, kariera, miłość” oraz wielu artykułów z zakresu budowania marki, savoir vivre w biznesie, wystąpień publicznych, komunikacji interpersonalnej
    i motywacji. Ambasadorka EPALE.

  • Graciela Sbertolis bilde

    Do join us today at on the online discussion here: /en/discussions/basic-skills-integration-online-discussion

     

  • Hayat Faqeers bilde

    That has been quite enlightening. We could as well contribute with the possibility to incorporate translation in the learning process. For example, students may read about the target language in their first language, and discuss issues as culture, differences and similarities between both languages and prediction of challenging areas.