chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE - Eiropas Pieaugušo izglītības e-platforma

Emuārs

Szukaj inspiracji u najlepszych! (cz. 1)

24/01/2020
Karolina MILCZAREK
Valoda: PL

Twoja organizacja rozważa realizację projektu z zakresu edukacji dorosłych w programie Erasmus+, ale macie wątpliwości, czy pomysł wpisuje się w zasady programu, wahacie się, od czego zacząć, na co zwrócić uwagę, czy dacie radę… Zachęcamy do poznania 13 przykładów dobrej praktyki z 2019 r., czyli najlepszych projektów zakończonych w minionym roku i realizowanych przez polskie organizacje. Można się z nich wiele nauczyć.

                                  

          

Przede wszystkim potrzeby organizacji

Od czego zacząć pisanie projektu? To pytanie, które często słyszymy od organizacji, które chcą rozpocząć swoją przygodę z programem Erasmus+. Zawsze doradzamy skupienie się na tym, co najważniejsze, czyli na potrzebach organizacji – rozumianych również jako potrzeby pracowników i dorosłych odbiorców działań edukacyjnych. Dobra analiza potrzeb to podstawa do planowania działań projektowych. A potrzeby mogą być bardzo różne. One też determinują to, czy organizacja powinna składać wniosek w
Akcji 1 czy w Akcji 2.

Na przykład Książnica Płocka skupiła się na szkoleniu swoich pracowników – kadry zarządzającej i edukatorów. Dzięki projektowi „Biblioteka – dobry społeczny biznes” (Akcja 1), którego elementem była wizyta typu job shadowing w szwedzkiej bibliotece, pracownicy mieli możliwość poznania z bliska pracy tamtejszej instytucji m.in. w zakresie animacji czytelniczej i zarządzania instytucją kultury. Projekt pozwolił także na rozwinięcie umiejętności językowych kadry, bo obejmował wyjazd na kurs angielskiego. Choć przedsięwzięcie miało niewielką skalę(w ciągu roku zrealizowano 10 wyjazdów), przyczyniło się do wdrożenia znaczących zmian w instytucji, których najważniejszym celem było udoskonalenie pracy z dorosłymi odbiorcami oferty edukacyjnej.
Więcej informacji o projekcie

Z kolei projekt Miejskiej Biblioteki Publicznej w Żorach „Migruj do biblioteki!” (Akcja 2) opierał się na współpracy partnerów z czterech krajów, a więc musiał uwzględniać potrzeby wszystkich zaangażowanych podmiotów. Ich wspólnym celem była wymiana dobrych praktyk w edukacji imigrantów prowadzonej przez biblioteki, wypracowanie nowych form aktywności oraz pobudzanie aktywności obywatelskiej. Wszystko to udało się osiągnąć i projekt pozwolił na zwiększenie wiedzy na temat sytuacji migrantów w krajach partnerskich – nie tylko wśród pracowników, ale również wśród społeczności lokalnych. Przez cały okres trwania współpracy partnerzy prowadzili spotkania ze społecznościami lokalnymi, organizowali prelekcje, dyskusje, warsztaty, co przysłużyło się także wzrostowi aktywności obywatelskiej. Na przykład w żorskiej bibliotece migranci (w szczególności repatrianci) mogli korzystać z bezpłatnych lekcji języka ojczystego. Poza tym w projekcie powstała publikacja „Migrate to library. Good practices”.
Więcej informacji o projekcie

Jak widać na tych dwóch przykładach, projekty w Akcji 1 mają na celu przede wszystkim przeszkolenie za granicą pracowników własnej organizacji, tych którzy zajmują się edukacją dorosłych. W związku z tym główny element projektów stanowią wyjazdy. Z kolei w Akcji 2 projekty mogą mieć bardziej rozbudowane cele – przede wszystkim pozwalają na większe zaangażowanie dorosłych słuchaczy. Oprócz wyjazdów na szkolenia i spotkania partnerskie budżet pozwala na sfinansowanie m.in. aktywności lokalnych dla kadry i słuchaczy  (np. kursów komputerowych dla seniorów, szkoleń dla pracowników) czy działań związanych z opracowaniem i testowaniem programów edukacyjnych. W tych projektach wymagana jest współpraca minimum trzech partnerów z trzech krajów programu.

                 

Wpływ projektu

Rezultaty projektu (niekoniecznie materialne) oraz jego wpływ na zaangażowane organizacje, pracowników, odbiorców działań edukacyjnych i społeczność lokalną to istotna miara sukcesu. Za to m.in. zostały docenione trzy poniżej opisane projekty, przeprowadzone przez Polski Związek Głuchych Oddział Łódzki, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej z Gdyni oraz Fundację Laboratorium Badań i Działań Społecznych "SocLab".

Pierwszy, zatytułowany „Deaf learning” (Akcja 2), miał wpływ nie tylko na osoby głuche i ich nauczycieli, ale także na pośrednich uczestników projektu - rodziców dorosłych osób głuchych czy naukowców badających kwestie komunikacji osób niesłyszących. W ramach projektu powstały m.in. podręczniki do nauki migowych języków narodowych. Przeprowadzono również serię lekcji próbnych, dzięki czemu dorośli słuchacze mogli skorzystać z bezpłatnych e-kursów. Mocną stroną projektu jest również to, że jego rezultaty można wykorzystać nie tylko w edukacji dorosłych, ale również młodzieży.
Więcej informacji o projekcie

Drugi, pt. „Edukacja dorosłych jako narzędzie na rzecz włączenia społecznego” (Akcja 2) pozwolił na wymianę doświadczeń na temat edukacji i wsparcia społecznego oraz przeszkolenie ponad stu specjalistów z Polski, Słowacji i Danii. Jak stwierdzili sami realizatorzy, projekt umożliwił uczestnikom oraz zaangażowanym organizacjom wyjście poza ramy własnej pracy i często zrutynizowanych działań. We wszystkich krajach projekt pokazał znaczenie angażowania osób korzystających z systemu wsparcia (m.in.: bezdomnych, chorujących psychicznie, uzależnionych) w proces edukacji innych. Efektem współpracy jest publikacja "Wyjście z cienia. Dobre praktyki edukacji dorosłych w obszarze włączania społecznego".

Więcej informacji o projekcie

Trzeci projekt to „E-citizen -effective inclusion through e-governance services” (Akcja 2). Partnerzy z Polski, Turcji, Hiszpanii i Czech wymieniali się doświadczeniem i wiedzą na temat tego, jak funkcjonują e-usługi w ich krajach, na ile obywatele mają wpływ na ich projektowanie i jakie mają możliwości korzystania z nich na co dzień. Ponieważ konkluzja była taka, że powiązanie nowych technologii z partycypacją słabo działa, partnerzy przygotowali rekomendacje dla administracji publicznej dotyczące sposobów włączania mieszkańców w proces tworzenia e-usług. Rekomendacje zostały zebrane w formie publikacji „E-government closer to the people”. Projekt został wyróżniony za ciekawą tematykę i zaangażowanie w działania lokalne organizacji, edukatorów, jak również mieszkańców, w tym tych z grup defaworyzowanych.

              

Wdrożenie rezultatów

Bardzo dobrym przykładem na wykorzystanie wiedzy zdobytej podczas wyjazdów jest projekt „Podnoszenie kompetencji pracowników Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę” (Akcja 1). Udział w kursach i specjalistycznych konferencjach z zakresu ochrony dzieci krzywdzonych i edukacji rodziców pozwolił na poznanie i wprowadzanie nowych metod pracy z podopiecznym fundacji, czyli rodzinami, w których doszło do krzywdzenia, a także rodzinami z grup ryzyka (bezrobotne, uchodźcze, o niskim statusie edukacyjno-społecznym). W oparciu o nowe metody fundacja prowadzi konsultacje indywidualne dla rodziców, spotkania i warsztaty edukacyjne oraz porady online. Dodatkowo doświadczenia z projektu zostaną wykorzystane przy pisaniu podręcznika „Jak zorganizować Centrum Pomocy Dzieciom”.

Również projekt „CreActive - kreatywne metody edukacji dorosłych” (Akcja 1), przeprowadzony przez Stowarzyszenie Szukamy Polski, został doceniony za wdrożenie rezultatów. Stowarzyszenie jest niewielką organizacją, więc również projekt miał niedużą skalę. Ale to, co istotne, członkowie organizacji na bieżąco wykorzystywali zdobyte doświadczenia i natychmiast adaptowali je do regularnych działań stowarzyszenia. W projekcie wzięło udział 6 osób, które skorzystały m.in. z kursów z zakresu edukacji emocjonalnej i edukacyjnych technik teatralnych, jak również uczestniczyły w job shadowingu. Uczestników szczególnie zainteresował holenderski system edukacji cyfrowej seniorów i międzypokoleniowe projekty teatralne. Korzystając z doświadczeń holenderskich, wprowadzono m.in, z myślą o seniorach, możliwość konsultacji w zakresie IT. Seniorzy mogą korzystać z pomocy wolontariuszy w ramach prowadzonego przez  stowarzyszenie Punktu Informacyjnego dla Seniorów oraz kawiarenki senioralnej, w której dwa razy w tygodniu odbywają się spotkania o charakterze aktywizującym i edukacyjnym.

Co jeszcze można zrobić w projekcie? Czym wyróżniły się pozostałe projekty ocenione jako przykłady dobrej praktyki? Będzie można o tym przeczytać wkrótce w drugiej części artykułu.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn