chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Eiropas Pieaugušo izglītības e-platforma

 
 

Emuārs

Patrząc w trenerską przyszłość - po Kongresie KEP

30/09/2019
Daria Sowińska-...
Valoda: PL

Konferencjami jesień się zaczyna…. Już od kilku lat z radością i podekscytowaniem czekam na doroczne, jesienne konferencje dotyczące pośrednio lub bezpośrednio edukacji dorosłych. Dotykające tych obszarów, na których skupia się moja praca, a także zainteresowania. Kilka z nich to wydarzenia odbywające się we wrześniu. W tym roku również mnie nie zawiodły.

  

/en/file/kepinfojpgkep_info.jpg

identyfikator i program Kongresu

fot. autorka tekstu

  

Podzielę się kilkoma refleksjami z jednego z wrześniowych wydarzeń. 18 i 19 września w Warszawie, odbywał się KEP 2019, czyli – jak pisali organizatorzy – kontynuator dorobku Kongresu Edukacji Pozaformalnej. Podczas wydarzenia spotkali się przedstawiciele podmiotów zajmujących się wspieraniem uczenia się przez całe życie: reprezentanci firm szkoleniowych, doradczych, uczelni, osób zajmujących się coachingiem, mentoringiem, podmiotów zajmujących się wsparciem uczenia się. Wydarzenie zorganizowała Polska Izba Firm Szkoleniowych.

Najważniejszym punktem programu Kongresu KEP było dla mnie, jak zwykle, wystąpienie prezesa Polskiej Izby Firm Szkoleniowych, Piotra Piaseckiego. Po oficjalnym rozpoczęciu i słowie wstępnym z niecierpliwością czekałam na przemyślenia dotyczące trendów, a co więcej - stanu edukacji pozaformalnej w Polsce i na świecie. Ważne, że to słowa praktyka, osoby włączającej się aktywnie w procesy zmian, który dzieli się swoimi przemyśleniami.

  

/en/file/img20190918101303jpgimg_20190918_101303.jpg

wykład prezesa PIFS

fot. autorka tekstu

  

Na początku kongresu usłyszałam, że  czeka nas prawdziwe tsunami zmian na rynku usług rozwojowych. Szum wokół nich jest coraz większy. Wpływa na nas wzrost tempa życia, globalizacja, urbanizacja, zmiany demograficzne, klimatyczne, wzrost nierówności, niepewność społeczna i polityczna. To trendy ogólnoświatowe, nie tylko specyficznie polskie. Zmienia się miejsce pracy i wymogi firm wobec pracowników. Według przewidywań w  2022 r . 54% osób pracujących będzie potrzebowało przekwalifikowania i rozwoju kompetencji. Świat maszyn zagarnia coraz więcej czynności i ról dotąd pełnionych przez człowieka. Nadal pozostaje obszar specyficznie ludzkich umiejętności – tu wymieniano m.in. kreatywne poszukiwanie rozwiązań, doradzanie, opiekę czy okazywanie uważności i zrozumienia. 

Z tym zagadnieniem wiąże się ważne pytanie, które padło podczas wystąpienia Piotra Piaseckiego – w tym świecie, który czeka nas za moment, kim będzie trener? Jak zmieni się jego rola?

Już w tej chwili mamy coraz mniej czasu na adaptację i mniej czasu na myślenie, co determinuje i wpływa zarówno na nasz (i naszych odbiorców) sposób funkcjonowania, jak i uczenia się. Co ważne, czerpiemy informacje, a często i naukę z bardzo różnych źródeł, w tym online; coraz częściej uczymy się wprost w miejscu pracy. Rola trenerska, mentorska coraz częściej jest przypisywana zarządzającym.

Jakie role mogą odgrywać osoby uczące dorosłych? Po pierwsze – rośnie na znaczeniu rola przewodnika jako tego, który wskazuje, gdzie w szumie informacyjnym szukać i znajdywać wartościowe treści, na czym się opierać. Po drugie – rola facylitatora procesu uczenia. Nowym wyzwaniem stającym przed uczącymi innych staje się budowanie pełnej architektury uczenia, niekoniecznie synchronicznie, ale w odpowiedzi na konkretne potrzeby określonych osób, w określonym czasie – „tu i teraz”. Nie konkretne planowanie szczegółów procesu, co elastyczne reagowanie na zaistniałe sytuacje, w których znajdują się uczący. Wszystko to z wykorzystaniem szerokiego wachlarza metod i narzędzi, nowej technologii, a zarazem elementów i cech specyficznie ludzkich. Wspomniane zostało dużo wiele niż tylko role, także gry, VR, microlearning i wiele innych.

Najbardziej zainteresowała mnie kwestia przyszłej roli trenerskiej, jej zakresu i zadań. Ciekawa jestem, ile osób podczas wykładu ta wizja przyszłości zatrwożyła, a ile zaczęło szukać w swojej aktualnej pracy elementów w niej wymienionych. Należałam do tej drugiej grupy.

Przyszedł mi na myśl pewien dłuższy proces edukacyjny, w ramach którego nie tylko prowadziłam szkolenia, ale też od początku uczestniczyłam w jego tworzeniu. Od wykluwania pomysłu, badania potrzeb, po realizację. Tworzenie czasoprzestrzeni uczenia się, gdzie jest szkolenie tradycyjne, uczenie online, nasilone kontakty w grupie i z prowadzącymi, indywidualne ścieżki rozwoju, doradztwo, praca praktyczna. Co prawda nie zmieniały się zasadnicze cele, lecz poszczególne sesje, metody, narzędzia były dostosowywane do tego, co aktualnie było potrzebne, można powiedzieć, że dyktowane przez osoby uczące. Niezbędna była ogromna elastyczność, kreatywność, rozległa wiedza i doświadczenie, najlepiej zespołu a nie tylko jednej osoby. Całość wydawała się dość płynna i tworzona ad hoc, ale tylko pozornie. Dla mnie było to ogromne wyzwanie, oby przełożyło się na pożądane efekty. Widzę w nim zalążki tych procesów i wyzwań, o których była mowa podczas wykładu. Mam w głowie już kilka pomysłów a przede wszystkim odwagę do eksperymentów i próbowania.

A to nie koniec jesiennego sezonu konferencji. Życzę Wam równie dużo odkryć i inspiracji! Do zobaczenia!

  

***

Daria Sowińska-Milewska, trenerka, menedżerka projektów edukacyjnych, doradczyni. Absolwentka 1. edycji Szkoły Trenerskiej Stowarzyszenia Trenerów Organizacji Pozarządowych. Menedżerka ds. projektów w Fundacji Pro Cultura i członkini władz Stowarzyszenia Trenerów Organizacji Pozarządowych. Od 1997 r. związana z sektorem pozarządowym. Od 1998 r. prowadzi szkolenia dla dorosłych (ponad 3000 godzin w sali szkoleniowej), seniorów, wspiera zespoły w 3. sektorze. Przygotowuje i prowadzi projekty edukacyjne. 

  

Być może zainteresują Cię także:

Co wybierasz: rzutnik czy flipczart?

Szkoleniowy rollercoaster

Lubię, kiedy szkolenie…

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn