chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE - Piattaforma elettronica per l'apprendimento degli adulti in Europa

Blog

The Open University jako „miejsce” edukacyjnych spotkań osób „uczących się”

30/03/2016
di Maria Jedlińska
Lingua: PL

Wykorzystanie mediów elektronicznych w dydaktyce staje się faktem. Szkolenia, w których wykorzystuje się Internet, intranet, extranet, przekazy satelitarne czy telewizję interaktywną w połączeniu z tradycyjnym sposobem nauczania cieszą się coraz większą popularnością i są wybierane przez studentów i uczących się pracowników. Pozwalają na ukończenie kursu, seminariów, nawet studiów bez konieczności fizycznej obecności w sali wykładowej.

Firmy, instytucje oraz szkoły często wprowadzają nauczanie oparte na technologiach webowych. Wokół nas jest coraz więcej osób dysponujących cennym doświadczeniem i coraz więcej źródeł potencjalnie wartościowej wiedzy. Dzielenie się wiedzą, podobnie jak jej zdobywanie, wymaga jednak czasu i energii, których nieustannie brakuje. Uczenie się na odległość daje więcej możliwości jej zdobywania. Tym bardziej, że coraz częściej wymiana informacji i doświadczeń może się odbywać on-line. Jednym z elementów uczenia się na odległość jest e-learning (w przypadku zastosowania technologii mobilnych używa się pojęcia m-learningu), stanowiący uzupełnienie tradycyjnych szkoleń. Zaletą tego typu szkoleń jest nieograniczony dostęp do wiedzy. Uczący się w dogodnym dla siebie czasie może powrócić do informacji zawartych w szkoleniach internetowych.

Ten rodzaj oferty edukacyjnej  kierowany jest nie tylko do osób młodych. Coraz częściej z proponowanych rozwiązań korzystają osoby starsze, czy to w formie kursów e-learningowych (jak to ma na przykład miejsce w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie: http://kursy.rajska.info/) czy w formie udziału w tematycznych webinariach (projekty Fundacji Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego czy Sieci LABIB).

Na szczególną uwagę w systemie zdalnej edukacji zasługuje The Open University. Ten brytyjski uniwersytet, prekursor „nauczania / uczenia się na odległość”, utworzony i finansowany przez rząd Wielkiej Brytanii, bazuje na polityce „otwartych drzwi”. Studia dostępne są dla mieszkających niemal w każdym zakątku świata. Przy rekrutacji studentów nie bierze się pod uwagę ich kwalifikacji ani wcześniej zdobytego wykształcenia. W ciągu ostatnich 40 lat W Open University pobierało nauki ponad 2 miliony osób (aktualnie zarejestrowanych jest ok. 10 000 osób z całego świata).

Typowy student brytyjskiego Open University nie jest typowym studentem w rozumieniu tradycyjnej uczelni wyższej. Uniwersytet jest otwarty dla wszystkich. W zajęciach mogą brać udział osoby w każdym wieku, z każdej szerokości geograficznej, z różnym doświadczeniem i motywacjami,  np. w celu uaktualnienia swoich umiejętności, zdobycia kwalifikacji, poszerzenia ścieżki kariery, zachowania aktywności intelektualnej, itp. Wykorzystuje się różnorodne środki nauczania w postaci książek, materiałów audio, Internetu, płyt CD i programów telewizyjnych na DVD. Nauczanie nie odbywa się wyłącznie na odległość. Niektóre moduły wymagają obowiązkowego uczestnictwa w zajęciach praktycznych. Jednak zdobywanie wiedzy on-line stanowi główny trzon edukacji tej instytucji i zasługuje na szczególne omówienie.

Misją Open University jest otwartość na ludzi, miejsca, metody i innowacje, które umożliwiają nieskrępowany przepływ wiedzy. Zapewnia się wysokiej jakości kształcenie uniwersyteckie dla wszystkich, którzy chcą realizować swoje ambicje, pogłębiać wiedzę, rozwijać potencjał. Celem Uniwersytetu jest m. in. zapewnienie możliwości uczenia się  osobom z grup defaworyzowanych, wykluczonych z powodów finansowych, rasowych, wieku.

Elastyczność uczenia się na odległość czyni go popularnym i atrakcyjnym: można uczyć się we własnym tempie, na różnych etapach życia, mieszkając z dala od miejsca edukacji, poszerzać wiedzę z konkretnej dziedziny bez uczestniczenia we wszystkich mniej interesujących zajęciach, łączyć swoją karierę zawodową z działalnością naukową. Oprócz stopni licencjata nadawanych na klasycznych kierunkach, brytyjski Open University znany jest z unikalnego programu pozwalającego studiować przedmioty z różnych dziedzin edukacji wyższej, które uprawniają do uzyskania tytułu licencjata interdyscyplinarnego (ang. Open degree). Uniwersytet wyróżnia się liczbą niepełnosprawnych studentów w każdym wieku, ponieważ ma ich więcej, niż jakikolwiek inny uniwersytet w Europie (prawie 12 500 osób o różnym stopniu niepełnosprawności).

Uniwersytet prowadzi również szeroką działalność międzynarodową. Współpracuje z rządami, organizacjami pozarządowymi, biznesem dostosowując swoje programy nauczania do aktualnych potrzeb ludzi w konkretnym rejonie świata. Szczególnie dotyczy to edukacji pracowników w obszarze promocji zdrowia, edukacji nauczycieli (Afryka) oraz nauczania języka angielskiego (Bangladesz i Pakistan).

Uniwersytet jest czymś więcej niż tylko miejscem nauki. Jest wspólnotą, której członkowie dbają o siebie nawzajem, pomagają sobie, a tym samym przyczyniają się do rozwoju uczelni. Obowiązująca „Karta Studenta” nie jest zbiorem przepisów, obowiązków i zakazów, ale deklaracją wartości obowiązujących wszystkich – zarówno studentów, jak i pracowników. W trakcie całych studiów, każdy z uczących się ma zapewnioną opiekę merytoryczną i organizacyjną osoby prowadzącej,  innych pracowników wydziału, a także swoich kolegów. Dlatego też często tę metodę nauki na odległość nazywa się „otwartym, wspierającym uczeniem się”.

Główna siedziba Uniwersytetu znajduje się Walton Hall w hrabstwie Buckinghamshire. Posiada jednak filie w każdym z trzynastu regionów Wielkiej Brytanii. Co więcej, uczelnia posiada oddziały w niemal wszystkich krajach europejskich. W Polsce, w chwili obecnej, działa jej przedstawiciel (ang. Point of Contact for Poland).

W 2016 r. The Open University  uplasował się wśród 500 najlepszych uniwersytetów na świecie (wg. słynnego rankingu Times Higher Education World University Rankings), a w 2015 r. zajął w Wielkiej Brytanii trzynaste miejsce w rankingu uniwersytetów najlepiej postrzeganych przez pracodawców (sondaż The Times).

 

Dr Maria Jedlińska pracuje w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie. Od 2007 roku współtworzy i koordynuje partnerski program WBP w Krakowie i Towarzystwa Polsko-Niemieckiego w Krakowie pt. „Szkoła @ktywnego Seniora” (www.sas.tpnk.org.pl (link is external)). Inicjatywa ta została wyróżniona w kwietniu 2015 r. przez Rzecznika Praw Obywatelskich prof. Irenę Lipowicz m.in. za skuteczną integrację między- i wewnątrzpokoleniową oraz za promowanie idei „uczenia się przez całe życie”.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn