chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE - Piattaforma elettronica per l'apprendimento degli adulti in Europa

Blog

Praca zdalna: introwertyzm to zaleta?

12/06/2020
di Barbara Habrych
Lingua: PL

ok. 5 minut czytania - polub, linkuj, komentuj!


Odmrażamy gospodarkę” i powoli wracamy do biur. Część pracowników cieszy się na spotkanie z kolegami i wspólną pracę offline. Ale są takie osoby, które marzą o zwiększeniu wymiaru pracy zdalnej na stałe, gdyż bardzo dobrze się w niej odnalazły. 

W tradycyjnym środowisku pracy „optymalnymi członkami kreatywnych i nastawionych na współpracę zespołów są stabilni ekstrawertycy. Osiągają oni lepsze wyniki w działalności intelektualnej w przekroju całego zespołu niż ci, którzy skupiają się na (…) utrzymaniu przez dłuższy czas dobrych stosunków interpersonalnych (stabilni introwertycy)" [1].

W czasie pandemicznego „dystansu społecznego” realizowanego poprzez pozostanie w domu, a tam gdzie to możliwe, zamianę pracy biurowej w pracę zdalną z domu, popularność zyskał żartobliwy gif. Pokazywał jak różnie na zamknięcie w domu reagują ludzie o odmiennych typach temperamentu: w warunkach narzuconej izolacji introwertycy czują się doskonale, w przeciwieństwie do ekstrawertyków, którzy chcą za wszelką cenę wydostać się z domów.

Photo by kate.sade on Unsplash

   

Sytuacja pandemii dała szansę dostrzeżenia potencjału, który dotychczas nie był dla wielu menedżerów oczywisty. Czym jest introwertyzm, kim są introwertycy?

Czy wiesz co łączy następujące osoby: Alfred Hitchcock, Michael Jordan, Grace Kelly, Bill Gates, Steve Martin, Laura Bush i Harrison Ford?

Wszyscy są znani z działalności publicznej, wszyscy osiągnęli sukces i wszyscy… określają siebie jako introwertyków. Introwertyzm jest typem temperamentu. Popularnie kojarzony jest, a nawet utożsamiany z nieśmiałością.

Jednak introwertyzm nie jest nieśmiałością, ani separowaniem się od ludzi. Łatwiej zrozumieć, czym introwertyzm jest, poprzez przeciwstawienie go temperamentowi z drugiego bieguna, czyli  ekstrawersji.

„W skład ekstrawersji wchodzi 6 czynników: towarzyskość, serdeczność, asertywność, aktywność, poszukiwanie doznań i emocjonalność w zakresie pozytywnych emocji. Osoby introwertywne charakteryzują się nie odwrotnością, ale brakiem zachowań ekstrawertywnych"[2].

Introwertycy w kontaktach społecznych wykazują:

  • rezerwę - ale nie wrogość,
  • brak optymizmu - ale nie pesymizm i brak poczucia szczęścia,
  • preferencję do przebywania w samotności - ale nie lęk społeczny.

Liczbę introwertyków w społeczeństwie określa się na 25%–46%.

Różnice w temperamencie obserwujemy na poziomie układu nerwowego: u introwertyków dominuje część przywspółczulna autonomicznego układu nerwowego, a u ekstrawertyków część współczulna. Dominującym szlakiem nerwowym u introwertyków jest szlak, w którym neuroprzekaźnikiem jest acetylocholina, a u ekstrawertyków ten szlak, w którym neuroprzekaźnikiem jest dopamina.[3]

Kluczowe dla zrozumienia introwersji jest zrozumienie różnic dotyczących sposobu uzupełniania energii. Marti Olsen Laney przywołuje w książce „Introwertyzm to zaleta” obrazowe porównanie. Introwertycy uzupełniają energię jak akumulatory: w pewnym momencie czują się wyczerpani, brakuje im energii. Niezbędny jest odpoczynek i ponowne doładowanie. Potrzebują do tego spokoju i możliwości kontemplacji wewnętrznego świata uczuć, idei i wrażeń. Ekstrawertycy natomiast przypominają baterie słoneczne: potrzebują jak największej ekspozycji na słońce, żeby się ładować. „Słońcem” jest dla nich podejmowanie działań oraz ludzie, różnorodne miejsca i bodźce, z którymi mają kontakt.

Długie okresy przebywania w domu, w samotności lub w towarzystwie tylko jednej osoby oznaczają dla ekstrawertyków niedobór bodźców.

Warto rozpoznać temperament swój i swoich współpracowników. Wówczas nawet po zakończeniu izolacji i powrocie do biur, menedżer może dawać przestrzeń i delegować zadania zgodne z temperamentem, dla osiągania jak najlepszych efektów pracy.

Jak rozpoznać temperament? Autorka podaje katalog wypowiedzi charakterystycznych dla obu typów:

 

Co usłyszysz od introwertyka?

Co usłyszysz od ekstrawertyka?

Wolę wypoczywać w samotności lub z kilkoma bliskimi osobami

Tylko naprawdę bliskie stosunki z drugą osobą uważam za przyjaźń

Muszę odpoczywać po zajęciach poza domem, nawet takich, które lubię

Częściej słucham, ale potrafię dużo mówić o ważnych dla mnie tematach

Wydaję się spokojny i opanowany, lubię obserwować

Najpierw myślę, potem działam lub mówię

W grupie w napiętych sytuacjach czuję, że mam w głowie pustkę

Nie lubię jak mnie ktoś popędza

Lubię być w środku zdarzeń

Uwielbiam różnorodność, nudzi mnie powtarzalność

Znam mnóstwo ludzi i uważam ich za przyjaciół

Lubię pogawędki, nawet z nieznajomymi

Zazwyczaj więcej mówię niż słucham

Mówię lub działam bez uprzedniego namysłu

Na ogół jestem pełen werwy

Po różnych działaniach mam ochotę na więcej, czuję się podekscytowany

 

 

 

W jakich zadaniach będą  brylować ekstrawertycy? Najlepiej odnajdą się w zadaniach wymagających:

  • nawiązywania kontaktów zawodowych, utrzymywania stosunków towarzyskich
  • szybkiej reakcji i działania
  • rozmów, także telefonicznych
  • kreowania nowych rozwiązań poprzez kontakty i dyskusje
  • bycia w ruchu i poza biurem
  • bycia w centrum uwagi

 

A w czym będą świetni introwertycy? Chętnie wykonają zadania wymagające:

  • skupienia na szczegółach i uważności
  • analizy złożonych procesów
  • działania samodzielnego, bez konieczności konsultowania się w trakcie pracy z innymi
  • zastanowienia i przemyślenia przed podjęciem działania
  • pracy bez nadzoru i bieżącej kontroli

 

Jeśli jesteś introwertykiem, który dobrze odnalazł się w pracy zdalnej, ale musisz wrócić do biura, możesz świadomie zadbać o swój poziom energii także poza domem. Jak to zrobić?

  1. Przed spotkaniem znajdź chwilę w spokojnym otoczeniu i pooddychaj spokojnie.
  2. Nie planuj zbyt wielu zebrań w ciągu dnia i zadbaj o przerwy między nimi.
  3. Podczas zebrania rób notatki, to pozwoli skupić się na swoich myślach i ograniczyć dopływ bodźców.
  4. Umów się na wysłanie swoich uwag po spotkaniu, w formie notatki pisemnej.
  5. Zadbaj, aby współpracownicy wiedzieli jaki rodzaj projektów i zadań lubisz.
  6. Najtrudniejsze zadania wykonuj na początku dnia, nie pozwól aby „wisiały nad tobą” pozbawiając cię energii.
  7. Jeśli znasz temat spotkania, przygotuj sobie wcześniej notatkę z pomysłami.
  8. Pamiętaj o tym, co wnosisz do zespołu: koncentrację, lojalność, wytrwałość, zdolność przewidywania i oceny ryzyka, optymalizację procesów.

  


Barbara Habrych – pedagożka, ekspertka HR, trenerka biznesu i edukacji. Specjalizuje się w tematyce rekrutacji i rynku pracy, procesów HR, uczenia się dorosłych, tutoringu  i rozwijania kompetencji przyszłości. Ambasadorka EPALE.

    

Jesteś zainteresowany rozwojem pracowników i doradztwem zawodowym? Szukasz inspiracji, sprawdzonych metod i niestandardowych form?

Tutaj zebraliśmy dla Ciebie wszystkie artykuły na ten temat

  


[2] B.Zawadzki, J.Strelau, P.Szczepaniak, M.Śliwińska: Inwentarz osobowości NEO-FFI Costy i McCrae. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, 1997

[3] Marti Olsen Laney, Introwertyzm to zaleta, 2005

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn Share on email
  • Ritratto di Sławomir Łais
    Wydaje mi się, że efektem w jakimś sensie pozytywnym i niewątpliwie ciekawą lekcją dla firm i organizacji jest przećwiczenie pracy zdalnej. Wszelkie przekonania dotyczące tego, czy jest efektywna, bezpieczna, wydajna itp. uległy weryfikacji. Jak dowiadujemy się z wielu doniesień (choćby dotyczących firmy Twitter) wyniki eksperymentu są ciekawe.
    Bardzo ciekawy komentarz, bo rzeczywiście wychodzi na to, że introwertyzm wyszedł z tego przymusowego eksperymentu z tarczą. Czy rzeczywiście warto zmuszać analityków, programistów i wiele innych zawodów do dojeżdżania do pracy?