chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektroniczna platforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

Relacja z sesji "Innowacyjność" – IV Forum Edukacji Dorosłych

29/11/2019
by Justyna Bednarz
Tungumál: PL

Podnoszenie umiejętności podstawowych. Komu dajemy Szansę na realizację nowego projektu?

Monika Wojciechowska, FRSE; Sylwia Walicka, IBE

Szykuje się nie lada wyzwanie ale i satysfakcja dla zainteresowanych innowacyjnymi sposobami pracy edukacyjnej z osobami z grup docelowym wymagających szczególnego wsparcia. Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji w partnerstwie z Instytutem badań Edukacyjnych realizuje ze środków PO WER kilkuletni innowacyjny projekt będący odpowiedzią na Zalecenie Rady  UE Ścieżki poprawy umiejętności. Nowe możliwości dla dorosłych z 19 grudnia 2016. Cele i założenia projektu SZANSA – NOWE MOŻLIWOŚCI DLA DOROSŁYCH przedstawiły jego liderki z obu organizacji: pani Monika Wojciechowska z FRSE i pani Sylwia Walicka z IBE.

Celem projektu jest opracowanie i przetestowanie w praktyce skutecznych modeli wsparcia edukacyjnego osób dorosłych z wybranych grup docelowych, przy założeniu, że wszystkie te osoby będą miały wyjściowo niskie umiejętności podstawowe a wsparcie to obejmie 3 kroki wymienione w ww. Rekomendacji: indywidualną ocenę umiejętności podstawowych już posiadanych, odpowiednią ofertę edukacyjną dostosowaną do indywidualnych potrzeb i odpowiednie potwierdzenie nabytych umiejętności.

Umiejętności podstawowe przyjęte w projekcie to tradycyjne trzy -  rozumienie i tworzenie informacji, liczenie i rozumowanie matematyczne oraz umiejętność korzystania z nowych technologii  - oraz dodatkowo umiejętności zwyczajowo nazywane społecznymi, takie jak komunikacja interpersonalna, umiejętność pracy w zespole, dostosowania się do zmian, wyznaczania realistycznych celów życiowych, radzenie sobie w sytuacji konfliktu, podejmowanie decyzji, wykazywanie się inicjatywą.

Prelegentki przekazały jakie grupy docelowe zostały wybrane do opracowywania i testowania modeli wsparcia. Są to osoby powyżej 25. roku życia z niskimi umiejętnościami podstawowymi, bez względu na wykształcenie i status zatrudnienia i jednocześnie należący do jednej z grup: mieszkańcy terenów defaworyzowanych, z trudnym dostępem do edukacji, osoby bierne zawodowo lub bezrobotne, w tym powracające po dłuższej przerwie na rynek pracy oraz sprawujące opiekę nad osobami zależnymi, osoby w wieku 50+, z niepełnosprawnościami, pracujący zwłaszcza w MŚP chcący z własnej inicjatywy się uczyć oraz obcokrajowcy z prawem do legalnej pracy. Osoby o niskich umiejętnościach podstawowych najczęściej nie przyznają się do swoich deficytów, nie poszukują same okazji do uczenia się w tym obszarze, bądź nie mają organizacyjno-logistycznych możliwości takiego rozwoju, stąd wielkie wyzwanie dla opracowujących modele wsparcia – jak zmotywować do rozpoczęcia uczenia się i pozostania w tym procesie aż do uzyskania potwierdzenia nabytych umiejętności, jak pomóc przezwyciężyć bariery i jakie zastosować formy uczenia się.

Jeszcze w tym roku zostanie ogłoszony nabór zgłoszeń opisujących modele pracy z wybraną grupą docelową, a testowanie najlepszym modeli przewidziane od wiosny 2020 r. Bardzo ważnym aspektem każdego modelu musi być odpowiadanie na indywidualne potrzeby osoby uczącej się, nie tylko dobrze zdiagnozowane potrzeby edukacyjne, ale również dotyczące pomocy psychologicznej, motywowania do rozwoju i usuwania barier uniemożliwiających udział w uczeniu się, form i czasu trwania wsparcia edukacyjnego. Nieodzownym elementem każdego modelu musi być również opracowanie właściwego sposobu potwierdzania nabytych umiejętności posługując się językiem efektów uczenia się. Każdy model musi wskazać, jakie typy polskich instytucji i organizacji będą mogły skutecznie realizować takie wsparcie.

Najskuteczniejsze modele wsparcia edukacyjnego będą rekomendowane do wykorzystania w Polsce przez odpowiednie instytucje i organizacje.

Alina Respondek

Prezentacja do pobrania

  

Potencjał tradycji versus innowacyjność w edukacji dorosłych, czyli taniec na linie nad przepaścią

dr Monika Sulik, Uniwersytet Śląski w Katowicach

Dr Monika Sulik wprowadziła uczestników sesji w refleksyjny świat metafor i skojarzeń w obszarze  innowacyjności w pracy edukacyjnej.

Swoją opowieść dr Sulik zaczęła metaforą „taniec na linie nad przepaścią” pokazując, że warto poważnie zastanowić się nad zdrową równowagą w życiu pomiędzy dobrą mobilizacją do działania a świadomym relaksem, by nie dopuścić do przeciążenia i „utrzymać się na linie”.

Uczestnicy sesji byli nieco zaskoczeni słysząc, że już Socrates i Galileusz tworzyli korzenie popularnych metod rozwoju osobistego i biznesowego. Socrates uważał, ze ludzie posiadają prawdę o sobie a rola nauczyciela jest umiejętne stawianie pytań, tak, by uczeń do nich dotarł. Galileusz zaś stwierdził, że "nie można nauczyć człowieka niczego, można tylko pomóc mu odnaleźć to w nim samym". Takie zwrócenie uwagi na konieczność pomocy przez „nauczyciela” uczącemu się w odnalezieniu w sobie własnych zasobów i potrzeb co do rezultatu końcowego - czyż nie jest to pierwowzór zasad pracy współczesnego coacha?

Kolejne dwa pojęcia omawiane na sesji to mentoring  - partnerska relacja między „mistrzem” a „uczniem” zorientowana na odkrywanie i rozwijanie potencjału tego drugiego - i tutoring - „akuszerowanie” procesu rozwoju,  odkrywanie talentów oraz rozwój umiejętności samodzielnego myślenia i tworzenia. Co ciekawe tradycja tutoringu sięga w Polsce XVIII wieku, kiedy to ówczesne elity kształciły się m. in. w sztuce argumentowania i wysławiania w Collegium Nobilium.

Dr Monika Sulik zobrazowała najistotniejsze różnice i zależności pomiędzy omawianymi pojęciami w prostej tabeli:

/pl/file/tabelapngtabela.png

Sesję zakończyła kontemplacja obrazu Gerrita van Honthorsta „Dzieciństwo Jezusa” z roku 1620, który można zinterpretować również jako partnerską relację mistrz-uczeń:

/pl/file/obrazpngobraz.png

Gerrit van Honthorst „Dzieciństwo Jezusa” olej na płótnie, ok. 1620 Ermitaż, Sankt Petersburg

Alina Respondek

Prezentacja do pobrania

  

 Warsztat: wprowadzenie do Action Learing

Tomasz Janiak, World Institute for Action Learning Poland

Prezentacja do pobrania

   

Trenerzy dla Planety. Jak perswazyjnie angażować w zmianę budzącą opór?

Joanna Konczanin, Trenerzy dla Planety

Konferencje takie jak Forum Edukacji Dorosłych to okazja do zdobywania nowej wiedzy i znajomości, ale z organizacyjnego punktu widzenia jest to wyzwanie, które pochłania mnóstwo energii i zasobów. Okazuje się, że istnieją sposoby na to, by w ramach planowania wydarzeń, zatroszczyć się o planetę. Inicjatywa Trenerzy dla Planety powstała po to, aby opracować dobre praktyki ekologiczne w środowisku edukatorów osób dorosłych i nie tylko. Podczas prezentacji przedstawiono sześć zasad pomagających zredukować ślad węglowy i powstrzymać kryzys ekologiczny poprzez organizowanie szkoleń w duchu eko oraz docieranie do klientów i dostawców z tą ideą. Ważnym elementem wystąpienia było omówienie etapów reagowania na informacje związane z kryzysem klimatycznym oraz przedstawienie sposobów tworzenia perswazyjnych komunikatów na tematy, na które ludzie reagują oporem. Rozwiązania wypracowane przez Trenerów dla Planety można wykorzystać do wielu innych aktywności zawodowych. Zachęcamy do stosowania!

Karolina Kwiatosz

Prezentacja do pobrania

    

Jak uczyć ludzi zdrowego żywienia? Naślij na nich Zombie!

dr Monika Gromadzka, Uniwersytet Warszawski, Ambasadorka EPALE

Jako można szybko zmienić nawyki żywieniowe? Podczas FED gościliśmy grupę polskich naukowców z projektu Games of Food (EIT FOOD), którzy zaangażowali się w tworzenie innowacyjnych rozwiązań nakłaniających do zdrowego odżywiania. Pokazali nam, że takie rozwiązania, jak żywieniowy escape room, gra karciana czy planszówka – wykorzystujące fakty na temat zdrowego żywienia – nie są ani kosztowne, ani trudne, a mimo to odnoszą pozytywny skutek i skłaniają uczestników do refleksji nad swoimi nawykami. Można to zauważyć we wstępnych wynikach badań zespołu projektowego – szczegóły w prezentacji!

Karolina Kwiatosz

Prezentacja do pobrania

  

Technologia w uczeniu. Wzloty, upadki i co nas czeka?

Piotr Maczuga

Technologia jest wszędzie. Ułatwia nam życie, daje możliwości, o których nawet nie śnili nasi przodkowie. Uczenie się nigdy  nie było prostsze!

Piotr Maczuga  miał bardzo ciekawe wystąpienie. Na początku przedstawił krótki zarys tego, jak z biegiem czasu zmieniało się wykorzystanie technologii w nauczaniu i uczeniu się. Kursy korespondencyjne w XVIII wieku, radio i telewizja w pierwszej połowie XX  oraz Uniwersytety Otwarte od lat sześćdziesiątych XX wieku sprawiły, że edukacja stała się dostępna dla wszystkich, wyszła poza mury uczelni i świat akademicki. Zniknęły bariery formalne – niezależnie od posiadanego wykształcenia, statusu społecznego każdy może zdobywać wiedzę w interesującej go dziedzinie. Proces ten przyspieszał wraz z rozwojem technologii komputerowej. Rozpowszechnienie komputerów osobistych, rozwój sieci, powstanie serwisów streamingowych i społecznościowych i wreszcie mobilny dostęp do internetu to kamienie milowe w wykorzystaniu technologii w uczeniu się. Dziś każdy może być uczniem i mistrzem. Internet skraca dystans, niweluje granice i daje ogromne możliwości.

Badania pokazują, że rozwój technologii budzi też pewne obawy, zmusza do definiowania na nowo pewnych pojęć – na przykład czym jest prywatność, jakie źródła informacji są wiarygodne, jaką przyszłość przyniesie rozwój sztucznej inteligencji.

Wykorzystanie technologii w edukacji stawia też wyzwania, z którymi jako edukatorzy musimy się mierzyć. Po pierwsze nowych technologii trzeba się nauczyć. Do tego nie musimy się chyba przekonywać, bo przecież przekonujemy wciąż innych, że warto uczyć się całe życie.

Po drugie powinniśmy dostosować nasz przekaz do medium i narzędzi, którymi się posługujemy. Wygodna, szybka i zawsze dostępna sieć niesie też pewne zagrożenia.

Oferta edukacyjna w internecie jest tak szeroka, że trudno zdobyć i utrzymać uwagę odbiorcy. Konkurujemy na globalnym rynku – nie tylko z innymi podmiotami oferującymi edukację, ale także wszelakimi innymi – proponującymi rozrywkę, usługi, produkty.

Niełatwo też utrzymać uwagę odbiorcy. Większość kursów online nie jest kończona.

Jako edukatorzy musimy zadbać o to, by wiedza, którą przekazujemy była przystępna – zarówno pod względem ilości, jak i treści. Zdecydujmy, co jest najważniejsze. Jak to określił pan Piotr Maczuga – bądźmy akuratni – dostosujmy przekaz do treści i odbiorcy.

Na koniec dwie rady Piotra Maczugi dla wszystkich edukatorów, wykorzystujących nowe technologie:

  1. Keep it simple!
  2. Bądź konsekwentny!

Tomasz Wałkuski

Prezentacja do pobrania

Posłuchaj nagrania z tego wystąpienia

  

Przejdź do relacji z IV Forum Edukacji Dorosłych

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn