chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

e-Platforma za obrazovanje odraslih u Europi

 
 

Blog

Zagrożenia społeczne związane z programami nauczania opartymi na pracy

31/07/2017
by Justyna Bednarz
Jezik: PL
Document available also in: EN FR HU LV DE HR

/hr/file/work-based-learning-schemes-risksWork-based learning schemes risks

Work-based learning schemes risks

W ostatnich latach duży nacisk kładziono na uczenie się poprzez wszelkiego rodzaju pracę. Podkreślano rolę praktyk, staży i wolontariatu. Te formy rozwoju umiejętności postrzegane są jako kamienie milowe dla młodych i starszych osób w celu (ponownego) zaangażowania się w rynek pracy i włączenia się w społeczeństwo. W tym blogu omówię wyniki badań przeprowadzonych w Parlamencie Europejskim, w których uczestniczyłem, i zastanowię się nad jednym konkretnym aspektem – faktem, iż istnieją pewne zagrożenia społeczne związane z niektórymi systemami nauczania opartymi na pracy.

Młodzi ludzie podejmujący pracę

W porównaniu z dorosłymi pracownikami, którzy już działają na rynku pracy, młodzi ludzie są bardziej wrażliwi na cykl koniunkturalny i okresowe kryzysy gospodarcze z kilku powodów m.in.:

• brak doświadczenia zawodowego,
• niepełna edukacja,
• bardziej niepewne umowy o pracę,
• niewiele kontaktów na rynku pracy (tzn. mniej kapitału społecznego),
• prawdopodobnie mniejsze umiejętności, niż te oczekiwane przez pracodawców.

Kiedy młodzi ludzie nie są w stanie stosunkowo szybko wejść na rynek pracy po ukończeniu studiów, może to zahamować gromadzenie kapitału ludzkiego, społecznego i gospodarczego, pomocnego w rozwijaniu kariery. A im dłuższy okres wycofywania się z rynku pracy (lub edukacji), tym większe ryzyko wykluczenia społecznego i gospodarczego.

Co więcej młodzi ludzie zmagający się z różnego rodzaju problemami, takimi jak niepełnosprawność, bycie migrantem i / lub osobą o niskim poziomie wykształcenia, mają specyficzne trudności z wejściem na rynek pracy. Mogą być szczególnie zagrożone wykluczeniem społecznym i gospodarczym.

Rozwiązaniem nauka oparta na pracy?

Uczenie się w pracy, a zwłaszcza praktyki zawodowe, staże i wolontariat, mogą odegrać istotną rolę w łagodzeniu przejścia ze szkoły do ​​pracy. Tymczasem badania pokazują, że zarówno pod względem kompetencji, jak i zdobytych umiejętności oraz wyników związanych z zatrudnieniem, kształcenie oparte na doświadczeniu w formie praktyk zawodowych, staży i wolontariatu stanowi krok wsteczny w ułatwianiu przejścia ze świata edukacji do świata pracy.

Badania pokazują, że jakość nauczania opartego na pracy jest lepsza, gdy w procesie nauki uczestniczą osoby trzecie, oprócz ucznia i firmy (miejsce nauki). Może to być przedstawiciel kształcenia i szkolenia zawodowego (zazwyczaj w praktyce zawodowej) lub publiczne służby zatrudnienia (niektóre formy staży). Istnieje jednak wiele staży i programów wolontariackich, które opierają się na porozumieniu umownym pomiędzy stażystą / wolontariuszem a firmą / organizacją, a w tych przypadkach mniej zorganizowane są kwestie jakości „środowiska pracy” i jakości nauczania.

Przenoszenie kosztów rozwoju umiejętności z rządu, do pracodawców i osób indywidualnych

Dowody wskazują, że systemy nauczania oparte na pracy wymagają zorganizowania korzystnego startu dla stażystów i ochotników. Muszą oni być w stanie pokrywać koszty utrzymania wykonując jednocześnie niepłatną pracę. Ponieważ staże są zazwyczaj wolne od zaliczek lub są źle opłacane, ciężar zewnętrznej wymiany umiejętności w konkretnym zawodzie przenosi się od dostawców usług edukacyjnych, do pracodawców, a wreszcie do jednostki. W celu zdobycia umiejętności, rynek pracy domaga się, aby jednostka została zmuszona do inwestowania w te umiejętności, w przypadku braku innych sposobów ich pozyskania. Inwestycje dotyczą pracy w organizacji i przyczyniania się do jej wydajności i jednocześnie pokrycia kosztów utrzymania innymi sposobami niż za otrzymane wynagrodzenie. Podobne zmiany można zauważyć w stażach, w których koszty rozwoju umiejętności ponoszą osoby fizyczne, ponieważ nie przewidziano żadnych płatności ani wynagrodzenia.

Nauka przez pracę dostępna dla wszystkich?

Przesunięcie odpowiedzialności za pokrycie kosztów rozwoju umiejętności pociąga za sobą cenę: rozwój umiejętności staje się mniej dostępny dla osób ze środowisk mniej uprzywilejowanych ekonomicznie . Chociaż rozwój umiejętności w formie praktyk i staży jest ważnym krokiem w kierunku zatrudnienia, osoby o mniejszych możliwościach finansowych napotykają trudności z wejściem na rynek pracy. Ludzie, którzy mogą sobie pozwolić na samodzielne finansowanie swoich kosztów utrzymania przez pewien czas, mają większą szansę na odbycie stażu czy wolontariat, a tym samym zwiększają swoją atrakcyjność dla pracodawców.

Systemy edukacyjne w Europie dążą do zapewnienia równego dostępu do edukacji, tymczasem w ww. sytuacji przejście ze świata edukacji do świata pracy zapewnia lepsze możliwości osobom, które mają szansę zaangażowania się w staże i programy wolontariackie.
Podsumowując, zarówno w przypadku staży, jak i wolontariatu, prawdą jest, że dopóki programy te nie są równie dostępne dla wszystkich młodych ludzi (z powodu nierówności dochodowych), decydenci powinni zachować ostrożność w uznaniu ich za systematyczne rozwiązanie w walce z bezrobociem i w ułatwianiu przejścia na rynek pracy.

Te ryzyka społeczne należy rozważyć podczas myślenia o stażach i inicjatywach wolontariackich, takich jak niedawno uruchomiony Europejski Korpus Solidarności.


Simon Broek brał udział w kilku europejskich projektach badawczych poświęconych edukacji, zagadnieniom rynku pracy i działalności ubezpieczeniowej. Pełnił rolę doradcy Komisji Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i europejskich agencji w obszarach dotyczących polityki edukacyjnej, uczenia się przez całe życie i rynku pracy. Jest partnerem zarządzającym w Instytucie Wsparcia Polityki im. Ockhama.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
  • Slika korisnika Laura Kalniņa
    Kā jau autors minēja, darbā balstīta mācīšanai galvenais panākuma šķērslis ir finansiālais atbalsts. Daudzi jaunieši nevar atļauties iestāties darbā, kurā ir jāiziet apmācība, kas tajā brīdi nozīmē mazāku algu vai brīvprātīgo strādnieku statusus. Tā kā mūsu valstī bez stabiliem un samērā lieliem ienākumiem izdzīvot normālu bez stresa dzīvi ir grūti, pat varētu teikt ļoti grūti. Mums varbūt vajadzētu darbu nozarēm apvienoties un izveidot tās saucamās mazās nometnes ar iespēju dzīvot, strādāt un iegūt apmācību jaunajiem darbiniekiem, protams, tas nebūtu par brīvu, bet tie būtu samērā nelieli izdevumi darbiniekiem apmācības periodā.
    Varbūt šādā veidā viņi spēs palielināt jauno darbaspēka daudzumu un vēlmi jaunajiem strādāt.
  • Slika korisnika Zane Baltgaile
    Lasīju šo rakstu ar patiesu interesi. Tā kā esmu pārliecināta "darbā balstītas mācīšanās" (protams, apvienojot arī ar akadēmiskām zināšanām) piekritēja, vēlējos uzzināt, kas tad ir šī pētījuma rezultātā nodefinētie sociālie riski saistībā ar darbā balstītu mācīšanos. Jūtos atvieglota, ka "vienīgā" problēma ir finansiāla, jo to vienmēr var risināt, aktualizējot šos jautājumus un ar dažādiem pētījumiem pierādot, ka darbā balstīta mācīšanās ir ilgtermiņa ieguvums gan pašam iesaistītajam indivīdam, gan visai sabiedrībai kopumā. 
  • Slika korisnika Joanna Kic-Drgas

    Tematy poruszone w artykule i komentarzu są bardzo aktualne. Uczenie oparte na pracy miało być przeciwwagą do teoretycznych rozważań, „możliwością” dla osób, które nie do końca radzą sobie z zagadnieniami teoretycznymi. Niemniej każde rozwiązanie niesie za sobą konsekwencje, jak np. te opisane w artykule. Ciekawym rozwiązaniem na poziomie studiów wyższych są studia dualne, które od wielu lat z powodzeniem funkcjonują w Niemczech i od kilku lat wprowadzane są także na uniwersytetach technicznych w Polsce a obejmują rozbudowane praktyki realizowane w ciągu całego roku bazujące na zasadzie uczenia się przez pracę (paralelnie z rozwojem wiedzy teoretycznej). 

  • Slika korisnika Maria Idźkowska

    Z zainteresowaniem przeczytałam artykuł dotyczący zagrożeń społecznych związanych z programami nauczania opartymi na pracy. Omówione w nim zostały wyniki badań przeprowadzonych w Parlamencie Europejskim w aspekcie zagrożeń społecznych związanych z niektórymi systemami nauczania opartymi na pracy. W sposób jednak dość ogólny sprecyzowano wnioski z tych badań, jak i w materiale zabrakło informacji jakie obszary tematyczne zostały w nich ujęte oraz jakie zawierały dane statystyczne, na podstawie których można wnioskować o faktycznej, przedstawionej w artykule sytuacji. Stąd zastanawiam się nad prawdziwością twierdzenia, cyt. „badania pokazują, że zarówno pod względem kompetencji, jak i zdobytych umiejętności oraz wyników związanych z zatrudnieniem, kształcenie oparte na doświadczeniu w formie praktyk zawodowych, staży i wolontariatu stanowi krok wsteczny w ułatwianiu przejścia ze świata edukacji do świata pracy.”  W związku z tym warto wskazać konkretny do nich link oraz doprecyzować źródła, odzwierciedlajace zakres prezentowanego problemu. Pozdrawiam.

    Maria Idźkowska - ambasador EPALE