chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

e-Platforma za obrazovanje odraslih u Europi

 
 

Blog

Pojmovno određenje neformalnog i informalnog učenja

16/07/2019
by Marica Ognjenovic
Jezik: HR
Document available also in: EN

Učenje i sve ono što podrazumijeva učenje i na šta se odnosi nas uvijek asocira na školu odnosno formalni kontekst učenja. Međutim, pored formalnog kao nesumnjivo značajnog konteksta učenja u vremenskom okviru kojem pripadamo prepoznaje se veliki značaj neformalnog i informalnog učenja. Polazeći od same definicije formalnog učenja možemo zaključiti da se neformalno i informalno obavljaju izvan formalnog obrazovnog sistema. 

Brojne su definicije svih formi učenja ali se suština neformalnog učenja ogleda u činjenici da se ne odvija u formalnim obrazovnim ustanovama, da je u fokusu znanje a ne potvrda (diploma, setifikat) i da samo učenje ima jasno definisan cilj. Neformalno obrazovanje služi da dopuni formalno i da nam da priliku da pristupimo svim onim sadržajima koji su u formalnom nepristupačni ili čak potpuno netaknuti. Često, zbog nedostatka dovoljno efikasnog modela fleksibilnog formalnog obrazovanja, neformalna edukacija je nosilac smanjenja jaza izmedu postojećeg i potrebnog obrazovanja. 

Ciljna grupa u neformalnom obrazovanju nije određena godinama jer je ključna ciljna povezanost polaznika. Nekima je to jedino moguće i jedino dostupno obrazovanje, jer su im, iz raznih razloga, vrata formalnog, instucionalnog obrazovanja zatvorena. Takođe. može da bude od velike pomoći polaznicima koji su stekli formalno obrazovanje ali im ono nije dovoljno pa ga u tom slučaju određujemo kao učenje i osposobljavanje odraslih za rad. Stečeno formalno obrazovanje određenoj osobi može biti od velike praktične koristi u nekim slučajevima, naime ono predstavlja klučnu "ulaznicu" za obaljanje određenog posla ali sito tako ne osigurava njegovo zadržavanje. Ovom tim prije ako se uzme u obzir činjenica da se naučno-tehnološki napredak skoro pa svakodnevno dešava i da umnožavanje naučnih činjenica zahtijeva kontinuirano učenje i usavršavanje. Danas se ne može zamisliti posao čije učenje se završava sticanjem diplome formalnog obrazovanja.

Neformalno obrazovanje se sprovodi kroz aktivnosti kao što su kursevi, seminari, predavanja, konferencije, radionice, treninzi. Sami predavači/treneri moraju biti osposobljeni za rad sa polaznicima u neformalnom obrazovanju jer se rad  u formalnom i nefeormlanom učenju značajno razlikuje. Posebno se insistira na treneru/predavaču koji zna približiti temu i zainteresovati polaznikeda na taj način osiguraju kvalitetan nivo znanja koji će poslije te obuke steći i moći primijenti u konkrenim profesionalnim i/ili privatnim angažmanima.

Informalno učenje je neplanirano, spontano, nastaje kroz interakciju sa prijateljima, roditeljima, medijima, bez posebnog plana i strukture. Ono može biti ciljano ali je najčešće nenamjerno/nesvjesno. Međutim, to može imati i svoje loše strane. Dešava se da od svog okruženja usvojimo stavove i negativne vrijednosti. Informalno učenje se sve više vidi kao učenje budućnosti. Dostupnost multimedijalnih tenhoogija čini dostupnim sve sadržaje tako da spremnost pojedinca da svjesno i/ili pak nesvesjno učenje zavisi od individue. Koncept cjeloživotnog učenja se najviše oslanja upavo na informalno učenje. Ključna odlika ovog koncepta jeste da se uvije odvija van formalnih institucija.

Neosporna činjenica je da su u svakom procesu učenja, u ma kako maloj mjeri, prisutni i formalno i neformalno i informalno učenje i ova tri vida obrazovanja se međusobno nadopunjuju i zajednički jačaju elemente cjeloživotnog procesa učenja. Obezbjeđenje kvaliteta postiže se svakako jedino prožimanjem svih koncepata učenja i korišćenjem maksimalnih potencijala svakog ponaosob.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn