chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE - ríomhArdán d’Fhoghlaim Aosach san Eoraip

Blag

TIK w edukacji dorosłych: nadal brak optymalnych i zrównoważonych rozwiązań?

14/03/2017
ag Andrew McCoshan
Teanga: PL
Document available also in: EN DE ES IT FR LT ET HU DA NL HR CS FI LV EL SL

Eva Andersson z Wydziału Edukacji i Kształcenia Integracyjnego Uniwersytetu w Göteborgu twierdzi, że nadal brak w edukacji dorosłych potrzebnych narzędzi TIK.

Czym jest wysokiej jakości wykorzystywanie TIK w edukacji i uczeniu się? Jedna z możliwych odpowiedzi brzmi: kiedy TIK wykorzystywane są w taki sposób, że nauczanie i uczenie się stają się bardziej skuteczne i wydajne bez ponoszenia wysokich kosztów środowiskowych, gospodarczych czy społecznych. Patrząc z tej perspektywy, nadal przed nami długa droga do równowagi między korzyściami z uczenia się a kosztami w osiąganiu optymalnych i zrównoważonych zastosowań nowych technologii.

Korzyści – nadal jakoś niezbyt optymalne?

Bez względu na to, czy mówimy o tradycyjnej edukacji w salach lekcyjnych czy edukacji mieszanej albo na odległość, na rynku jest już wiele narzędzi TIK. Wiele z nich jest bardzo pomocnych w staraniach o to, by edukacja stawała się dostępna, elastyczna i zindywidualizowana. Problemem nadal jest to, że platformy edukacyjne bywają często niewystarczające i muszą być stosowane w połączeniu z innymi narzędziami TIK, aby się sprawdzić w praktyce. Nieraz są opracowywane z myślą o różnych formach uczenia się, co sprawia, że ich obsługa staje się mało komfortowa.

Dopiero niedawno pojawiły się platformy „all-inclusive”, łatwe w użyciu, obejmujące funkcje do komunikacji ustnej i pisemnej, pracę synchroniczną i asynchroniczną, indywidualną i opartą na współpracy; takie są ostateczne kryteria wielokrotnego wykorzystania technologii, jakie należałoby przyjąć podczas jej testowania.

Nadal jednak te kwestie pozostawiają wiele do życzenia. Czasami odnosimy wrażenie, że rozwój danej technologii jest bardzo powolny, choć jesteśmy przekonani, że znalezienie rozwiązań technicznych nie byłoby zbyt skomplikowane.

Jeżeli korzyści zapewniane przez TIK bywają czasami trudno uchwytne, to co powiedzieć o kosztach?

Koszty – zróżnicowane i niezrównoważone?

Koszty środowiskowe wytwarzania TIK są znaczące, ponieważ zawierają one wiele ekologicznie wrażliwych składników o wysokich kosztach utylizacji. Nawet jeśli na drugiej szali znajdą się oszczędności na kosztach dojazdu ucznia, papieru itd., wszyscy mamy powody do podejmowania prób zminimalizowania tych kosztów. Dzisiaj wiele komputerów trafia do szafy, bo nie są w stanie obsłużyć najnowszego oprogramowania albo nie da się na nich zainstalować najnowszego systemu operacyjnego; inne sprzęty są odstawiane, ponieważ po prostu są zbyt rzadko w użyciu.

Koszty ekonomiczne też łatwo wyliczyć. Koszty zakupu sprzętu TIK, licencji na oprogramowanie oraz pomocy technicznej pochłaniają sporą część budżetów instytucji edukacji dorosłych. Koszty można stosunkowo łatwo obniżyć korzystając z bezpłatnych wersji narzędzi TIK. To pociąga za sobą jednak pewne ryzyko, ponieważ tracimy kontrolę nad przechowywanymi w nich materiałami. Większość narzędzi zainstalowana jest na zagranicznych serwerach i może zostać wyłączona z dnia na dzień. Dodatkowy czas potrzebny na opanowanie narzędzia TIK i wprowadzenie go do użytku to kolejny poważny koszt. Można się zgodzić z tym, że TIK owszem oszczędza czas w administracji szkolnej i prowadzeniu dokumentacji; a jeśli chodzi o materiały edukacyjne, w internecie dostępne są bezpłatnie wspaniałe materiały wideo i inne media. Im bardziej się dzielimy, tym więcej dostajemy – tak przynajmniej twierdzą najżarliwsi zwolennicy Creative Commons. Jednak z własnego doświadczenia wiem, że czas zarezerwowany dla nauczycieli jest nadal nieznaczny.

Do kosztów społecznych TIK zaliczyć można frustrację wielu nauczycieli, kiedy podejmują próby efektywnego wykorzystania tych technologii. Nadal znajdujemy się w sytuacji, w której multimedia rzadko są wykorzystywane w procesie nauczania, pomimo kosztownych pomieszczeń studyjnych, w jakie zainwestowało wiele instytucji edukacyjnych. To wywiera presję na nauczycieli, którzy odnoszą wrażenie, że zmusza się ich do korzystania ze sprzętu, nawet jeśli nie dostrzegają w tym bezpośrednich korzyści pedagogicznych. Aby TIK mogły być stosowane ciągle i w zróżnicowany sposób, muszą być łatwe w użyciu, tak jak mówienie do uczniów czy pisanie na tablicy w sali lekcyjnej. Nauczyciel powinien być w stanie po prostu usiąść przed komputerem i stworzyć materiał multimedialny bezpośrednio na używanej platformie. W większości przypadków nie jest to jeszcze praktywowane, chcoć pojawiają sie już pierwsze próby.

Pojawiają się dwa pytania:

1. Dlaczego TIK nie rozwijają się dalej, na przykład w zakresie platform dla uczniów?

Otrzymujemy pomniejsze udoskonalenia, raz na jakiś czas i często dopiero na wyraźną prośbę. Spółki wytwarzające TIK to duże podmioty na rynku i łatwo domyślić się, że bardziej dochodowe jest sprzedawanie wielu mniejszych produktów, które trzeba dostosowywać i aktualizować, niż jeden, który działa dobrze od samego początku i posłuży dłużej.

2. Jak przechylić szalę w stronę korzyści a nie kosztów oraz zdobyć optymalne i zrównoważone rozwiązania, których potrzebujemy?

Odpowiedzią jest porozumienie się organizatorów edukacji dorosłych co do naszych wymagań wobec narzędzi TIK na potrzeby szkolnictwa. Takie przestrzenie komunikacyjne jak EPALE mogą posłużyć w tym względzie za kluczowe forum. Razem możemy stworzyć silny podmiot na rzecz bardziej zrównoważonych TIK i ich zastosowań. Jakie Waszym zdaniem powinny być nasze postulaty?

Clibeanna:
Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

1 - 4 as 4 á dtaispeáint
  • Ilze Seglēre's picture
    Pēc manām domām, lai izmantotu tikai IKT rīkus mācībām, būtu nepieciešams tos modernizēt, lai visi rīki būtu vienotā programmā. Izglītībā, kurā tiktu izmantots tikai IKT, būtu vairākas priekšrocības, bet vēl vairāk trūkumi. Kā vienu no trūkumiem varu minēt, interneta vai arī datora nepieejamību visiem iedzīvotajiem sev ērtā laika, piemēram, pēc darba laika beigām. Otrkārt, ne vienmēr ir pieejams internets un bieži vien notiek sistēmas darbības traucējumi, kas var pārtrūkt, piemēram, noslēguma pārbaudījuma laika. Treškārt, lielākoties jebkuram no studentiem ir nepieciešamā frontālā komunikācija ar pedagogu, kas var atbildēt uz jautājumiem, sniegt padomus un palīdzēt. No otras puses, būtu iespējams ietaupīt elektroenerģiju un ēku amortizācijas izmaksas, jo nebūtu nepieciešams tās uzturēt un izmantot. Skolēniem būtu iespējams izvēlēties mācīties sev atbilstošā laikā, piemēram, cilvēkiem, kam ir grūtības uztvert jaunu informāciju no rīta, varētu apgūt dažādas zinības vakarā. Lai šo varētu īstenot, manuprāt, būtu nepieciešamas lielas pārmaiņas, kas sasaistītos ar izglītības atzīšanu, jaunu izglītības līmeņu izveidošanu, kā arī nebūtu iespējams sekot līdzi vai studenti paši izpilda savus uzdotos darbu vai arī tos izpilda ar palīglīdzekļu palīdzību, vai arī to izdara viņu vietā kāds cits.
  • Sjoerd Wijkel's picture

    Wat we eigenlijk nu aan het doen zijn met YouDigIT is de kennis die we nu hebben en nu ontwikkelen over het gebruik van digitale leermiddelen versterken en verspreiden. Dat is ons antwoord op vraag 1.

    Als meer gebruikers binnen het veld van onderwijs en welzijn ervaren dat het een boost kan geven aan de ontwikkeling van de studenten / deelnemers, dan verschuift de aandacht van de kosten vanzelf naar de opbrengst die het genereert.
  • Fabrizio Pivari's picture

    Pay attention ITC in italian language is not translate and changed into TIC. ITC is ITC!

  • Piotr Peszko's picture

    Biorąc pod uwagę moje doświadczenia z kształcenia online osób dorosłych musze stwierdzić, że podstawowym ograniczeniem w kształceniu dorosłych wspieranych przez IT jest brak wymiany doświadczeń. Kształcenie dorosłych odbywa się głównie wewnątrz organizacji i na rynku polskim nie obserwuje się działań mających na celu wymianę doświadczeń. 

    W związku z tym indywidualnie podjąłem działania mające na celu wymianę takich doświadczeń zakładając grupę o nazwie eLearning Robię. Po kilku miesiącach grupa ta urosła do ponad 500 osób, które aktywnie tworzą społeczności i dzielą się tym w jaki sposób tworzą elearning, a także pomagają sobie nawzajem. 

    Myślę, że jest to kierunek, który docelowo wpłynie na lepszą wymianę doświadczeń i zbudowanie kultury otwartości.