chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Plataforma electrónica dedicada a la enseñanza para adultos en Europa

 
 

Blog

Potreba za unapređenjem kapaciteta EMIS sistema

31/01/2019
por EPALE MONTENEGRO
Idioma: HR
Document available also in: EN RO

EMIS (Education Management Information System), jednostavno rečeno, predstavlja sistem za prikupljanje, skladištenje, analizu, širenje i upotrebu podataka u okviru obrazovnog sistema.

EMIS je alat koji države treba da koriste kao sredstvo za strateško planiranje u obrazovanju. Pored omogućavanja brze i lako pristupačne statistike koju koriste različiti subjekti u obrazovnom sistemu, u zavisnosti od složenosti i dizajna, EMIS može omogućiti dodatne funkcionalnosti, kao što je izdavanje licenci za obrazovni program i institucije, omogućavanje roditeljima u vid u ocjene djeteta, omogućavanje uvida u obrazovne potrebe nastavnika ili potrebe za infrastrukturnim ulaganjima, itd.

EMIS sistemi se razlikuju od zemlje do zemlje, a ponekad postoje lokalne razlike čak i unutar jedne zemlje. Najznačajniji faktori koji utiču na razlike među EMIS sistemima su politički sistem jedne zemlje, dostupnost tehnološke infrastrukture, kao i društveni stavovi prema podacima i njihovoj upotrebi.

Brojni elementi se mogu integrisati unutar EMIS sistema. Na primjer, EMIS sistem u Avganistanu koji De Silva i Valsangkar (2015) pominju kao dopbar primjer uvođenja informacionih tehnologija u obrazovanju, sastoji se od nekoliko pod-sistema koji sadrže brojne podatke o: učenicima (identifikacione i demografske podatke, ocjene, prosjek, vladanje), nastavnom kadru (obrazovanje, profesionalni razvoj), školama (lokacija, broj učenika, časovi, obrazovni profili, dodatne karakteristike), školskoj infrastrukturi i imovini, rezultatima analize obrazovnih ishoda, sistemu za izdavanje diploma i sertifikata, sistemu za praćenje razvoja ljudskih resursa za nenastavno osoblje, itd.

UN SDG4 – promjena paradigme

Strateški razvojni cilj 4 (SDG4) Agende za održivi razvoj 2030 Ujedinjenih nacija odnosi se na obrazovanje i naglašava značaj omogućavanja inkluzivnog, na jednakosti zasnovanog i kvalitetnog obrazovanja i cjeloživotnog učenja za sve ljude.

Dok Milenijumski razvojni cilj 2 UN-a naglašava univerzalni pristup osnovnom obrazovanju koji teži samo jednom ishodu – osiguranju da do 2015. godine sva djeca, i dječaci i djevojčice, imaju mogućnost da završe osnovnu školu, SDG4 posmatra obrazovanje šire, kao cjeloživotni proces, uključujući rani razvoj djeteta, osnovno i srednje obrazovanje, srednje i visoko obrazovanje, kao vještine koje se stiču na radnom mjestu i kroz preduzetništvo.

Ova promjena fokusa sa osnovnog obrazovanja na učenje, koje se shvata kao cjeloživotni proces, nameće nove izazove koji se odnose na podatke koji treba da budu dostupni unutar EMIS sistema, koji sada terba da mjere šire i složenije indikatore ispunjavanja cilja. Drugim riječima, ovi indikatori treba da mjere ne samo stopu upisa, pohađanja i uspješnog završetka obrazovnog ciklusa ili programa, već i da ukazuju na kvalitet i relevantnost.

U ovakvoj situaciji, nije više dovoljno koristiti podatke koji se dobijaju samo od institucija formalnog obrazovanja, već ih treba prikupljati i na druge načine i iz drugih sektora, kako bi se omogućio pregled odnosa obrazovnih ishoda sa drugim oblastima socijalnog i ekonomskog razvoja kroz EMIS sistem, kao što je uticaj obrazovanja na smanjenje siromaštva, zdravstveni status ili zapošljivost.

Trenutna situacija u većini zemalja je takva da se podaci prikupljaju samo iz obrazovnog sektora. Međutim, podaci o nekim indikatorima se ne mogu na taj način prikupiti, kao što su podaci o zdravlju i psiho-socijalnom stanju djece uzrasta do 5 godina, podaci o učešću u neformalnom obrazovanju, broj djece koja nisu u školskom sistemu, itd. Da bi se prikupili podaci, možda je najodgovarajuće koristiti demografske podatke iz anketa domaćinstava.

Izvještaj UNESCO Instituta za statistiku za 2018. godinu

Izvještaj UNESCO Instituta za statistiku za 2018. godinu pokazuje da se stope prikupljanja sistemskih podataka za indikatore koji mjere ispunjavanje pod-ciljeva unutar SDG4 veoma razlikuju, u zavisnosti od indikatora. Na primjer, indikatori koji se odnose na promovisanje održivog razvoja i globalnog građanstva, kao i oni koji se odnose na ishode pismenosti i numeriče prismenosti nijesu virtuelno pokriveni odgovarajućim podacima na nacionalnom nivou. S druge strane, postoji veliki broj podataka o indikatorima koji se odnose na stope upisa i uspješni završetak obrazovnih programa.

Pored razlika u sistematski prikupljenim podacima koji se odnose na indikatore, takođe postoje velike razlike u vezi sa sektorima obrazovanja. Izvještaj UNESCO pokazuje da postoje najmanje upotrebljivi podaci u oblasti obrazovanja odraslih i informalnog obrazovanja. Takođe nema puno podataka kojima se mjere efekti obrazovanja na svim nivoima.

Da bi se smanjile ove razlike, kvalitativni, prije nego kvantitativni indikatori treba da budu definisani za neke pod-ciljeve, i dugoročno praćenje statusa treba obezbijediti omogućavanjem takozvanih longitudinalnih podataka.

Međutim, da bi EMIS bio u stanju da odgovori na ove rastuće zahtjeve, veoma je važno povezati ga sa drugim informacionim sistemima, kao što su demografski podaci, podaci o tržištu rada, zdravstveni podaci, itd. Ovo omogućava stvaranje složenijih upitnika i dubljeg monitoringa efekata obrazovanja. Na primjer, povezivanje EMIS sistema sa zdravstvenim informacionim sistemom omogućava monitoring odnosa između varijabli obrazovanja i zdravlja, kao što je uticaj uvođenja seksualnog obrazovanja u školama na stopu mladih sa seksualno prenosivim bolestima, ili stopu ranih trudnoća i abortusa. Ukoliko se EMIS poveže sa podacima o trendovima na tržištu rada, mogu se izvesti zaključci o korisnosti i adekvatnosti vještina  koje posjeduju odrasli, i mogu se evaluirati efekti programa osposobljavanja. Ovo zasigurno nameće pitanje uniformisanosti podataka i standardizaciju prikupljanja podataka, skladištenje i obradu, tako da se ovi podaci mogu lako koristiti i uporediti.

Izvori:

Re-orijentisanje informacionih sistema za upravljanje obrazovanjem (EMIS) ka inkluzivnijem i na jednakosti zasnovanom kvalitetnom obrazovanju i cjeloživotnom učenju, UNESCO (Miguel Subosa, Mark West), 2018

Uticaj informacionih sistema za upravljanje obrazovanjem: slučaj Avganistana , Svjetska banka (Samantha de Silva,Pradeep Valsangkar), 2015

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn