chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE - Plataforma electrónica dedicada a la enseñanza para adultos en Europa

Blog

Co pomaga nie tracić chęci do życia, gdy wydarzy się coś złego? Czyli jak zacząć szukać pracy w kryzysie

18/05/2020
por Barbara Habrych
Idioma: PL

Ekonomiści szacują, że w okresie od połowy marca do końca kwietnia 2020 roku w Polsce straciło pracę ponad 100 tys. osób. Większość tych osób będzie po raz pierwszy od wielu lat szukać nowej pracy, w dodatku w kryzysie gospodarczym, przy zwiększonym bezrobociu, a więc i konkurencji. Sytuacji nie ułatwia fakt wciąż obowiązującego „dystansu społecznego”, który wpływa negatywnie na naszą psychikę, blokuje proaktywność.

Jak się przygotować do szukania nowej pracy? Jak pomóc sobie nie tylko znaleźć nową pracę, ale i nowy sens, nowe miejsce, nowy sposób działania dla siebie w zmienionym świecie?

Dariusz Użycki w książce „Czy jesteś tym, który puka?”[1] proponuje „scenariusz planowania kariery”, który składa się z dziewięciu kroków. Dopiero w etapie ósmym umieszcza działania, od których większość ludzi poszukujących pracy zaczyna swoją aktywność:

Etap 8. Skąd świat ma się o tobie dowiedzieć?. Mieści się tu aktualizacja CV, profilu na portalach biznesowych, budowanie sieci kontaktów, kontakt z rekruterami i aplikowanie do firm, na ogłoszenia rekrutacyjne.

Co znajduje się w krokach poprzedzających ten etap ?

Etap 1. Warunek startowy. Jest to zaproszenie do  eksperymentu intelektualnego: „Załóż, że od jutra nie ma twojej firmy i twojego miejsca pracy”.

W roku wydania książki – 2018 – takie założenie miało zachwiać przekonaniem pewnych grup pracowników, że pracy jest pod dostatkiem i można wybierać w ofertach.

W maju 2020 roku, wiele osób mierzy się z faktem utraty miejsca pracy i nie ma już potrzeby  przeprowadzać eksperymentów myślowych…

Etap 2. Autorefleksja. Autor przeprowadza czytelników przez ten etap proponując zestaw pytań i ćwiczeń, które stanowią większą część książki.

W sytuacji, w jakiej obecnie jesteśmy, proponuję jednak sięgnąć po narzędzie, które pomoże na nowo określić swoje miejsce zawodowe, ale także pokaże kierunek, który pozwoli zadbać o nasze zdrowie, odporność i dobre samopoczucie:

IKIGAI. W dosłownym tłumaczeniu oznacza: „coś, po co się żyje, cel w życiu, powód istnienia”[2].

W kulturze japońskiej panuje przekonanie, iż każdy człowiek posiada swoje ikigai, a odnalezienie go jest zadaniem  rozwojowym oraz warunkiem osiągnięcia szczęścia.

Badania pokazują także, że życie z zgodzie ze swoim ikigai wpływa na wydłużenie życia i zachowanie  dobrej kondycji. Znaleziono związki  ikigai z funkcjonowaniem płatów przedczołowych, które odgrywają rolę w zdrowym radzeniu sobie ze stresem.  A to z kolei wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego i w konsekwencji na zdrowie oraz długość życia.

Elementy składowe ikigai to praca, pasja, misja i powołanie, które tworzą razem harmonijną całość, pozwalającą człowiekowi na odnalezienie równowagi w życiu.

Na gruncie polskim pojęcie to nie jest zbyt popularne. Badania jakościowe[3] pokazały, że seniorzy niezbyt często odwołują się do składowych ikigai.

Na pytanie „Co pomaga nie tracić chęci do życia, gdy wydarzy się coś złego?” (jakże zasadne  w czasie pandemii) badaczki otrzymały odpowiedzi odwołujące się jedynie do pasji. Pozostałe elementy koncepcji: praca, misja i powołanie nie pojawiły się w wypowiedziach badanych.

A gdyby tak wykorzystać obecną sytuację jako impuls do zapoczątkowania nowego kierunku zawodowego w twoim życiu? Gdybyś mógł zacząć od nowa, włączyć obszary pasji, misji i powołania do swojej pracy? Znaleźć wspólny mianownik, czyli ikigai?

Od czego zacząć? Od autorefleksji, zadania sobie pytań, które prezentuje diagram i wpisania w niego odpowiedzi.

Twoja praca to połączenie tego co robisz dobrze i sprawnie z tym, za co inni zapłacą.

Powołanie odnajdziesz w części wspólnej dla tego, czego potrzebuje świat, a inni mogą za to zapłacić.

Misja łączy w sobie to, czego potrzeba światu z tym co kochasz robić.

Pasją możesz nazwać część wspólną dla tego, co uwielbiasz, z tym co robisz świetnie.

Dzięki uzupełnieniu diagramu otrzymasz mapę swoich zasobów. Analiza pomoże pełniej spojrzeć na to, w jakim kierunku możesz rozwijać swoją ścieżkę zawodową.

A co dalej?

Dalej już „tylko” planowanie, czyli droga do celu:

Etap 3. Gdzie chcę być docelowo?

Etap 4. Kim chcę być docelowo?

Etap 5. Kiedy ma to się stać?

Etap 6. Jakie będą kamienie milowe?

Etap 7. Jakie będą koszty? (co poświęcisz dla zmiany?)

Etap 8. (dopiero teraz!) Skąd świat ma się o tym dowiedzieć?

A co w etapie dziewiątym? Na tym etapie zadaj sobie pytanie, które pomoże Ci działać. Na przykład: „Co byś zrobił, gdybyś miał 100% gwarancji sukcesu?”

Etap 9. Ruszaj!


[1] Użycki D., „Czy jesteś tym, który puka?”, Wydawnictwo Słowa i Myśli, 2018

[2] Sikorska I., Mostowik J.,Lipp N., Stadtmuller K. „Na tropach ikigai. Zaangażowanie w życie jako aspekt pomyślnego starzenia się”, w: Kierlar-Turska M. (red.), „Siła umysłu w starości” Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum, 2019

[3] tamże

Barbara Habrych – pedagożka, ekspertka HR, trenerka biznesu i edukacji. Specjalizuje się w tematyce rekrutacji i rynku pracy, procesów HR, uczenia się dorosłych, tutoringu  i rozwijania kompetencji przyszłości. Ambasadorka EPALE.

  

Zobacz także:

Jak wspierać zaangażowanie i efektywność w pracy? Podpowiedź od Arystotelesa, Google, Gallupa i psychologii pozytywnej.

   

Jesteś zainteresowany rozwojem pracowników i doradztwem zawodowym? Szukasz inspiracji, sprawdzonych metod i niestandardowych form?

Tutaj zebraliśmy dla Ciebie wszystkie artykuły na ten tem

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn Share on email
Refresh comments Enable auto refresh

Mostrando del 1 - 5 al 5
  • Imagen de Monika Hausman-Pniewska
    W organizacji, w której pracuje spora cześć działań dotyczy aktywizacji zawodowo - społecznej. IKIGAI doskonale wpisuje się w nasze myślenie o rozwoju zawodowym i społecznym człowieka.  Pracując na zasobach, nie deficytach, szukamy obszarów, w których spotykają się umiejętności, pasja/ zainteresowania i praca zarobkowa. Doskonałym przykładem jest jeden z naszych uczestników z dużym bagażem wyobcowania, nieumiejętności radzenia sobie ze sobą i własnym życiem, trudnościami w komunikacji  itp. Podczas pracy z doradcą ujawnił swoje zainteresowania makrofotografią, a fotografował maleńkie owady, niemal cały dzień spędzając w lasach i szuwarach. No i sporo o tych owadach wiedział! W ramach cyklu "Prezentacje", który realizujemy, prezentując najczęściej artystyczne wytwory rąk i umysłów naszych uczestników,  przygotowaliśmy go do wystawienia swoich zdjęć, pomogliśmy zrobić wernisaż, zaprosiliśmy gości, zadbaliśmy o informacje  w mediach. Zdjęcia okazały się tak dobre, że dziś ten młody człowiek fotografuje owady dla znanej agencji prasowej  i prowadzi dla nich bloga. 
     Twój artykuł wysłałam ku inspiracji wszystkim naszym pracownikom pracującym z osobami dorosłymi. Dziękuję.  
  • Imagen de Piotr Maczuga
    Ikigai to świetna koncepcja, aż dziwne, że stosunkowo mało popularna. Myślę, że byłoby nam zdecydowanie lepiej, gdyby była tłumaczona już od szkoły podstawowej, bo chyba większość z nas dochodzi do tego w wieku dorosłym, jeśli w ogóle. To też jedna z różnic mentalnych między nami, a Japończykami. Nie znam publikacji, którą cytujesz, ale z obserwacji mam wrażenie, że nie widzimy, szczególnie pokolenia naszych rodziców, tego balansu pomiędzy wszystkim, co ważne. Tak, jakbyśmy mieli: szare życie codzienne na które składają się elementy obowiązku i przyjemności, praca i hobby - dwa oderwane od siebie składniki.
  • Imagen de Monika Sulik
    Dziękuję Barbaro za świetny tekst oraz inspirację do pracy z osobami dorosłymi. Szczególnie cenny jest dla mnie sposób zadawania pytań. Jestem przekonana że wykorzystam Twoje wskazówki oraz narzędzie do pracy ze studentami i z pewnością podzielę się swoimi spostrzeżeniami. 
  • Imagen de Rafał Kunaszyk
    W tamtym roku byliśmy razem z moją rodziną w Japonii. Codzienne spotykaliśmy ludzi , którzy odnaleźli równowagę w życiu. Dzięki ciężkiej pracy, zaangażowaniu i wyznaczonemu celowi uzyskują harmonię i poczucie szczęścia. Kierowca zatrzymuje autobus i biegnie za turystką, która zostawiła portfel, kobieta prowadząca lodziarnię z najlepszymi lodami matcha uśmiecha się nakładając każdą gałkę,  młody mężczyzna wysiada z metra, aby wytłumaczyć jak dojechać do wybranej stacji. Filozofia Ikigai towarzyszy Japończykom w codziennym życiu i jest efektem edukacji od najmłodszych lat. Warto czerpać z ich doświadczenia szczególnie teraz kiedy wskaźnik bezrobocia znowu zacznie rosnąć.
  • Imagen de Małgorzata Rosalska
    Bardzo użyteczne metodycznie narzędzie. Dziękuję za inspirację. Lubię pracować z wykorzystaniem technik opartych na pytaniach. Mam wrażenie, ale też doświadczenie, że uruchamiają one refleksję zadecydowanie bardziej skutecznie niż testy. Pytania w tym modelu są bardzo podstawowe, i pewnie dlatego tak bardzo użyteczne.