chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Plataforma electrónica dedicada a la enseñanza para adultos en Europa

 
 

Blog

O co gramy w edukacji kulturowej?

10/11/2019
por Sebastian Wacięga
Idioma: PL

Artykuł bierze udział w konkursie Historie mocy – Historie pracy w kategorii Edukacja kulturowa:
„Jak pracujecie w edukacji kulturowej?"

Anna Sarlej
Sebastian Wacięga

Gry inspirowane dziedzictwem we współczesnej edukacji kompetencyjnej

Kultura to uprawa myślenia, działania i wrażliwości. Poprzez wykorzystanie dziedzictwa kulturowego można uczyć tzw. kompetencji miękkich, np. dobrej współpracy, dochodzenia do porozumienia i skutecznego realizowania planów, czyli szeroko rozumianej przedsiębiorczości. W Małopolskim Instytucie Kultury w Krakowie (MIK) szukamy inspiracji w historii regionu, w poznawaniu jego dziedzictwa i bohaterów. Poprzez interpretację dziedzictrwa działamy w taki sposób, by zainspirować ludzi współczesnych, pobudzić ich wyobraźnię oraz sprowokować do krytycznego myślenia i współpracy.  

Skutecznym narzędziem edukacji kulturowej są gry inspirowane historią, które opracowaliśmy w MIKu, a w które zagrało kilkadziesiąt tysięcy osób. Rozgrywki odbywały się głównie w Polsce, ale również za granicą - na Węgrzech, Ukrainie i w Mołdawii. Ekonomiczne gry symulacyjne Chłopska Szkoła Biznesu (CSB) oraz Oil City - galicyjska gorączka czarnego złota (OC), mogły dotrzeć do wielu środowisk, dzięki współpracy MIKu z licznymi lokalnymi partnerami na terenie całego kraju.

Z czego czerpiemy i jak pracujemy? Krótko o metodzie

Zasobem, na którym się opieramy w swoich działaniach, jest dziedzictwo - historia, miejsca, postaci, tradycje, itp. Jak uczyć przedsiębiorczości poprzez dziedzictwo kulturowe? Po pierwsze, poszukać interesującego dziedzictwa - obszaru tematycznego, który będzie nadawał się do sfabularyzowania, jak np. historia maziarzy z małopolskiej wsi Łosie (międzynarodowych dostawców produktów ropopochodnych), czy dzieje andrychowskich drelicharek i drelicharzy - skutecznych dostawców płótna z Andrychowa, którzy wpisali się w krajobraz ziem polskich.

Drelicharka i drelicharz z Andrychowa w opracowaniu K. W. Kielisińskiego

/pl/file/15422784drelicharkaidrelicharzpng15422784_drelicharkaidrelicharz.png

drelicharka i drelicharz z Andrychowa rys. Kajetan Wawrzyniec Kielisiński

źródło: Błachowski (2011) oraz Towarzystwo Miłośników Andrychowa

Kiedy wybraliśmy już zakres wiedzy historycznej, na której się oprzemy, zaczynamy pracować nad jej interpretacją, czyli stworzeniem fabuły. Staramy się, aby przebieg opowieści był jak fascynujący film. Do tego konieczny jest wybór tematu. Atrakcyjne ujęcie tematu ułatwia nam potem dalszy wybór faktów, o których opowiemy i sposobu snucia opowieści. 

Atrakcyjny temat zapada w pamięć, intryguje i pobudza do dyskusji.

Temat gry o andrychowskich drelicharzach mógłby brzmieć następująco: “Gospodarka chłopska w Andrychowie na przełomie XVIII i XIX wieku”. My wybraliśmy jednak tytuł gry historyczno-ekonomicznej “Chłopska Szkoła Biznesu”, żeby wzbudzić większe zainteresowanie odbiorców. Wcześniej stawialiśmy również prowokujące pytania na wystawach w Izbie Regionalnej Ziemi Andrychowskiej, z którą współpracowaliśmy przy tworzeniu gry. Przy okazji wystaw poruszaliśmy intrygujące wątki i stawialiśmy wiele pytań np. “Chłopska Szkoła Biznesu. Jak chłop stał się biznesmenem?”, czy “W gronie siła. Jak współpracowali rzemieślnicy andrychowscy?”. Pytania te  służyły do snucia opowieści o tym jak pańszczyźniani chłopi, dzięki umiejętnościom rzemieślniczym przyczynili się do otrzymania przez wieś Andrychów praw miejskich w 1767 roku. Dzięki tej opowieści mogliśmy również wyjaśniać sposób działania współeczesnych klastrów (gron) gospodarczych.

Uzyskaliśmy atrakcyjną kanwę do działań edukacyjnych realizowanych od 2007 roku: imprez muzealnych, wystaw czasowych, warsztatów z przedsiębiorczości dla młodzieży, a wreszcie dla powstania gry historyczno-ekonomicznej o ogólnopolskim zasięgu. Początkowo gra miała służyć jedynie promocji Izby Regionalnej Ziemi Andrychowskiej, ale wkrótce „zaczęła żyć własnym życiem” i zyskiwać coraz szersze grono użytkowników m.in. nauczycieli, doradców zawodowych, trenerów biznesu, animatorów kultury.

Gra symulacyjna Chłopska Szkoła Biznesu (2010, 2012, 2015)

/pl/file/chlopskaszkolabiznesu-fotakuczara2jpgchlopska_szkola_biznesu_-_fot._a._kuczara_2.jpg

Gra Chłopska Szkoła Biznesu (2010, 2012, 2015)

Milowym krokiem w rozwoju gry było objęcie prototypu gry patronatem Europejskiego Roku Kreatywności i Innowacji w 2009 roku.

    Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
    Refresh comments Enable auto refresh

    Mostrando del 1 - 2 al 2
  • Imagen de Marcin Szeląg
    Podoba mi się ten projekt nie tylko ze względu na formułę i założenia. Chociaż na uwagę zasługuje zastosowanie formatu gry i podkreślenie, że poprzez dziedzictwo można uczyć nie tylko historii, ale kształtować umiejętności i kompetencje, które są ważne współcześnie w codziennym życiu, w jego wymiarze pragmatycznym. Ale właśnie z punktu widzenia nauczania historii wydaje się on równie interesujący. Koncentruje się przecież na dziedzictwie kultury chłopskiej, która zbyt rzadko pojawia się jako temat edukacji kulturowej w Polsce. Po okresie "słusznie minionym", w którym ta tematyka była z kolei, aż nadto eksploatowana ideologicznie, ciągle chyba brakuje języka wydobywającego z niej zagadnienia, które mogą być współcześnie znaczące. Dlatego też, tego typu projekty pokazują jak można to robić inaczej, próbując ominąć pułapki przesadnej ideologizacji. 
  • Imagen de Beata Ciężka
    Osoby zajmujące się edukacją kulturową z pewnością zainteresuje działalność POLLANDO - Szkoły Języka i Kultury Polskiej działającej przy Uniwersytecie w Białymstoku na Wydziale Filologicznym. Więcej o nich można przeczytać na http://pollando.uwb.edu.pl/pollando/ Ostatnio wydali ciekawą książkę do nauki języka polskiego, którą przygotowali lektorzy POLLANDO, dzięki której można uczyć polskiego w oparciu o podlaskie legendy. Swoją droga publikacja jest ciekawa nie tylko dla lektorów. Publikację „Podlasie w legendach. Teksty z ćwiczeniami dla obcokrajowców” autorstwa Konrada Kazimierza Szamryka i Katarzyny Szostak-Król można pobrać bezpłatnie na stronie: https://www.dropbox.com/s/cs24wjcg8t9qs6n/Podlasie%20w_legendach.pdf?dl=0