chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Ηλεκτρονική Πλατφόρμα για την Εκπαίδευση Ενηλίκων στην Ευρώπη

 
 

Ιστολόγιο

«Μαλακές» δεξιότητες, δυσκολίες και ευρύτερες προοπτικές - γονική άδεια ως άτυπη μαθησιακή εμπειρία

30/06/2019
by Maria Parmakli
Γλώσσα: EL
Document available also in: EN CS HU SL

Συγγραφέας: Marcus Palmen

Μετάφραση από το αγγλικό κείμενο.

 

Όπως θα παραδεχόταν ο οποιοσδήποτε γονέας, η ανατροφή ενός παιδιού αποτελεί μετασχηματιστικό έργο και εμπειρία. Αλλά θεωρούν οι γονείς των μικρών παιδιών το χάος αλλά και την ευδαιμονία της καθημερινής τους ζωής ως άτυπη εμπειρία μάθησης;

Για να κατανοηθούν καλύτερα οι μαθησιακές πτυχές της γονικής άδειας, η EPALE συζήτησε με τρεις γονείς μικρών παιδιών, όλοι με εμπειρία στη φροντίδα παιδιών στο σπίτι.

 

Ruth Sarrazin: ‘Έχω αποκτήσει νέες προοπτικές για τη ζωή και την εργασία"

/el/file/ruth-sharrazin-epaleRuth Sharrazin EPALE

Ruth Sharrazin EPALE

Η Ruth Sarrazin, 38, μένει στο Bonn, στη Γερμανία. Η Ruth και ο σύζυγός της είναι γονείς της Martha, ενός τρίχρονου γεμάτου ενέργεια. Όταν γεννήθηκε η Μάρθα το 2016, η Ruth αισθανόταν πως για να συνηθίσει στη νέα της κατάσταση έπρεπε να αποχωρήσει από την εργασία της.

«Ήξερα επίσης ότι δεν ήθελα να μείνω στο σπίτι για μια πολύ μεγάλη περίοδο. Στη Γερμανία, οι μητέρες τείνουν να παραμένουν στο σπίτι περισσότερο - συχνά για πολλά χρόνια - και στη συνέχεια να εργάζονται με μερική απασχόληση, γεγονός που φυσικά επηρεάζει το εισόδημα και τη σταδιοδρομία τους. Αλλά αυτό αλλάζει, λόγω νέων προτύπων και βελτιωμένου συστήματος παιδικής μέριμνας».

 

Η Ruth κατέληξε να μείνει στο σπίτι για άδεια μητρότητας για εννέα μήνες, και ακολούθως η Martha εντάθηκε στο νηπιαγωγείο.

Οι μέρες στο σπίτι περνούσαν για μητέρα και κόρη μέσω μιας χαλαρής ρουτίνας, με επισκέψεις στο πάρκο, περιπάτους και συναντήσεις με άλλους γονείς, όλα διαμορφωμένα γύρω από ένα πρόγραμμα θηλασμού.

«Ήταν μια καλή και πολύ χαρούμενη περίοδος, αλλά ήταν επίσης παράδοξη. Κατά τους πρώτους μήνες ένιωθα συχνά συγκλονισμένη και υποτιμημένη ταυτόχρονα. Ήμουν υπεύθυνη για τα πάντα, αλλά όλα με τη σειρά τους ήταν κατανοητά υπαγορευμένα από τις ανάγκες του παιδιού. "

Πολλά από τα συντριπτικά συναισθήματα οφείλονται στην έλλειψη ύπνου που προκαλείται από τις ξάγρυπνες νύχτες με ένα νεογέννητο. Η Ruth εξεπλάγη από τις τεράστιες φυσικές απαιτήσεις της επιβίωσης των ημερών χωρίς ύπνο. Η σημασία της φροντίδας της δικής μας ευημερίας - ως προϋπόθεση της φροντίδας των άλλων - έγινε αισθητή εκείνη την εποχή. Ακόμη και μια μικρή στιγμή προσωπικού χρόνου βοήθησε στην πορεία.

Για τη Ruth, η μαθησιακή εμπειρία κατά τη διάρκεια της άδειας μητρότητας ήταν να μαθαίνει να «οργανώνεται σε ένα ανοργάνωτο περιβάλλον». Συζητά για την απόκτηση μεγαλύτερης ευελιξίας και της ορθής χρήσης του ελάχιστου διαθέσιμου χρόνου που έχει για να προσπαθήσει να ολοκληρώσει ένα συγκεκριμένο έργο ή εγχείρημα. Η εμπειρία φαίνεται να σχετίζεται και με τις ατομικές δεξιότητες επίσης.

«Νομίζω ότι ως γονέας έχω κερδίσει μια ευρύτερη προοπτική για τη ζωή με την οποία γενικά έχω λιγότερο άγχος για μικρά πράγματα, ακόμα και στη δουλειά. Επίσης, υπάρχει αυτή η αίσθηση του θαυμασμού για αυτόν τον εσωτερικό προγραμματισμό μας ως ανθρώπινα όντα. Όλοι ακολουθήσαμε ένα δρόμο διαρκούς μάθησης για να γίνουμε αυτοί που είμαστε.»

 

 

Mikko Salokangas: «Είμαι καλύτερος στη δουλειά μου λόγω της γονικής άδειας»

/el/file/mikko-salokangas-epaleMikko Salokangas EPALE

Mikko Salokangas EPALE

Ο Mikko Salokangas, 33, ζει στο Ελσίνκι της Φινλανδίας, και είναι ο περήφανος πατέρας δυο παιδιών. Η πρώτη του κόρη θα γίνει σύντομα τεσσάρων χρονών. Ο μικρός της αδελφός θα γίνει σύντομα δύο χρονών.

Το επάγγελμα του Mikko είναι φροντιστής, και δουλεύει με άτομα με αναπηρίες και αυτισμό.

Ο Mikko πήρε μισό χρόνο γονική άδεια για την κόρη του, και εφτά μήνες για τον γιο του. Όταν μιλήσαμε μαζί του, του έμειναν δυο μήνες άδειας.  Συζητά για ανάμεικτα συναισθήματα για την επιστροφή του στην δουλειά.

«Απολαμβάνω τη δουλειά μου, αλλά αγαπώ ακόμα περισσότερο το χρόνο μου στο σπίτι με τα παιδιά! Όταν άρχισα την πρώτη άδειά μου, ήμουν λίγο ανήσυχος αλλά αυτό υποχώρησε όταν συνειδητοποίησα ότι είμαι πολύ καλός με την παιδική φροντίδα».

Στη Φινλανδία οι πατέρες που επιλέγουν να παραμείνουν στο σπίτι αποτελεί μια πρακτική όλο και περισσότερο αποδεκτή και φυσιολογική από κοινωνική άποψη, παρόλα αυτά οι μητέρες εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το μερίδιο της γονικής τους άδειας. Στην οικογένεια του Mikko, η μητέρα και ο πατέρας έμειναν στο σπίτι για περίπου τον ίδιο χρόνο. Ένα παρόμοιο εισόδημα μεταξύ των συζύγων σήμαινε ότι μπορούσαν και οι δύο να πάρουν γονική άδεια, χωρίς την ανησυχία της προστασίας ενός υψηλότερου μισθού.

Γύρω στις εφτά, παίρνουν χαλαρά το πρωινό τους, και ακολουθεί το νηπιαγωγείο, όπου η κόρη του Mikko ξοδεύει τη μισή της ημέρα. Μια σταθερή ρουτίνα δημιουργεί ένα ομαλό και ασφαλές ημερήσιο πρόγραμμα τόσο για τα παιδιά όσο και για τον πατέρα. Πριν το μεσημέρι είναι η ώρα παιδότοπου. Ο Mikko παρκάρει το καρότσι του δίπλα σε μια μακρά σειρά ποδηλάτων και καροτσιών άλλων επισκεπτών του πάρκου.

«Στα πάρκα συναντάς άλλους γονείς. Έχουμε κάτι σαν δίκτυο μπαμπάδων, ένα καλό μέρος για υποστήριξη από ομότιμους! "

Ο Mikko θεωρεί ότι η γονική άδεια είχε σαφή επίδραση στις επαγγελματικές δεξιότητές του. Για να τα καταφέρει, ο Μίκκο εργαζόταν για τον εργοδότη του ενώ ήταν στην άδεια. Απέκτησε καλύτερη κατανόηση των ψυχικών καταστάσεων των πελατών του, έχοντας φρεσκάρει τις κοινωνικές του δεξιότητες στο σπίτι.

«Ορισμένα από τα άτομα με ειδικές ανάγκες τα οποία φροντίζω, μπορεί να είναι ενήλικες αλλά συχνά συμπεριφέρονται σαν ένα μικρό παιδί. Έχω μια πιο ξεκάθαρη προοπτική αυτής της συναισθηματικής δυναμικής τώρα. Συστήνω ανεπιφύλακτα τις γονικές άδειες για τους πατέρες. Ο γονέας μαθαίνει όσα και το παιδί, και το παιδί δημιουργεί ισχυρούς δεσμούς και με τους δύο γονείς!

 

Teresa La Marca: “Βλέπω το παιδί που κρύβεται μέσα σε όλους»

/el/file/teresa-la-marca-epaleTeresa la Marca EPALE

Teresa la Marca EPALE

Ένα χαμόγελο διαγράφεται στο πρόσωπο της Teresa La Marcas καθώς περιγράφει τον εξάχρονο γιο της Francesco.

“Έχουμε ένα πολύ χαλαρό, χαρούμενο αγόρι! Νομίζω ήταν το μόνο παιδί που δεν έκλαιγε όταν τον αφήσαμε στο νηπιαγωγείο για πρώτη φορά!’

Η La Marca, 47, μένει στη Νάπολη, στην Ιταλία, και εργάζεται ως εκπαιδευτικός. Η πρώτη μέρα του νηπιαγωγείου που θυμάται η Teresa ήταν όταν ο Francesco ήταν ενός ετών. Προηγουμένως, τον φρόντιζε η μητέρα του στο σπίτι, καθώς είχε δύο ολόκληρους μήνες άδεια.  Τα υπόλοιπα καλύπτονταν και ρυθμίζονταν με τη βοήθεια του συζύγου και της γιαγιάς. Στην Ιταλία, οι πατέρες μένουν όλο και περισσότερο στο σπίτι, αλλά η γονική άδεια που πληρώνεται πλήρως καλύπτει μόνο κάποιες ημέρες.

«Ομολογώ πως, ως γυναίκα, ανησυχούσα για τη δουλειά μου κατά τη διάρκεια της άδειας.»

Όμως, πέρα από τις ανησυχίες της για την δουλειά, η Teresa σκέφτεται την άδεια μητρότητας ως μια εκπληκτική εποχή μικρών, αλλά σημαντικών στιγμών: χαρούμενες στιγμές στη γιόγκα μητέρας-μωρού, φροντίδα του κήπου μαζί, και παραθαλάσσιοι περίπατοι. Και τον Μότσαρτ.

«Ακούγαμε πολύ τον Μότσαρτ! Πιστεύω ότι βελτιώνει τις γνωστικές ικανότητες. Όταν ήμουν έγκυος έβαζα Μότσαρτ να παίζει συνέχεια».

Για την Teresa, η άδεια μητρότητας και το όλο ταξίδι της γονικής μέριμνας έχει αποδειχθεί ως μια μαθησιακή εμπειρία. Εργάζεται με παιδιά ειδικών αναγκών, έτσι ώστε οι πιο δύσκολες δεξιότητες του σχεδιασμού, της διαχείρισης του χρόνου και των «απλών εργασιών» που χρειάζονται στην εργασία είναι όμοιες με αυτές που χρειάζονται στο σπίτι. Οι μαλακές δεξιότητες, ωστόσο, είναι αυτό που ορίζει την γονική μέριμνα για την Τερέζα.

«Ο Francesco με έχει διδάξει να ακούω ενεργά τους άλλους και να είμαι λογική ως προς τις ανάγκες τους. Νομίζω ότι στη δουλειά αναπτύσσω πολύ γρήγορα μια σχέση με τους μαθητές μου επειδή αισθάνονται αυτή την ανοιχτότητά μου. Είναι σαν να βλέπω ένα παιδί σε όλους. Επίσης, το εσωτερικό παιδί σε ενήλικες - όλοι έχουμε ένα! "

Θα μπορούσε να επικυρωθεί η άτυπη μάθηση που λαμβάνει χώρα κατά την γονική άδεια;

Η ΕΕ ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν ρυθμίσεις επικύρωσης για τη μη τυπική και άτυπη μάθηση, π.χ. μέσω μιας Πρότασης του Συμβουλίου το 2012.

Εάν η Ruth, ο Mikko και η Teresa, από το πιο πάνω άρθρο, επιθυμούσαν να επικυρώσουν τη μάθηση που έλαβε χώρα κατά την γονική άδεια, ποια θα ήταν τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουν;

Ο Odd BjØrn Ure είναι σύμβουλος και ανεξάρτητος ερευνητής στον τομέα της εκπαίδευσης και των οργανώσεων εργασίας. Η επικύρωση είναι μία από τις ειδικότητές του.

Odd BjØrn Ure: ‘«Ένα πρόσωπο που επιθυμεί να επικυρώσει τις εμπειρίες που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια της γονικής άδειας πρέπει πρώτα να ρωτήσει: Για ποια εκπαιδευτική τροχιά θέλω να επικυρώσω αυτές τις εμπειρίες; Μόλις απαντηθεί αυτό το ερώτημα, πρέπει να επικοινωνήσετε με τον εν λόγω φορέα παροχής εκπαίδευσης. Ωστόσο, πρέπει να γνωρίζετε ότι οι εκπαιδευόμενοι μπορεί να χρειαστεί να λάβουν συμβουλευτική πριν από τη λήψη αυτής της απόφασης. Αυτή είναι συνήθως η καλύτερη προσέγγιση σε περίπτωση που δεν υπάρχει συγκεκριμένο πρόγραμμα για την επικύρωση των εμπειριών που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια της γονικής άδειας. Δεν έχω συναντήσει κανένα τέτοιο σχέδιο.

Γνωρίζω ότι ορισμένα εκπαιδευτικά ιδρύματα επιτρέπουν σε έναν μαθητευόμενο να ζητήσει εγγραφή (αλλά γενικά όχι για συντόμευση εκπαιδευτικών προγραμμάτων) με βάση τις γονικές εμπειρίες. Ωστόσο, αυτό ισχύει κυρίως για προγράμματα όπου οι εμπειρίες αυτές θεωρούνται ιδιαίτερα χρήσιμες για την επαγγελματική πρακτική »

EPALE:: “Υπάρχει κάποιο συστηματοποιημένο πρόγραμμα επικύρωσης της άτυπης μάθησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο;

Ure: 'Δεν υπάρχει κάποιο συστηματοποιημένο πρόγραμμα επικύρωσης της άτυπης μάθησης που να είναι ίσο με το ECTS σύστημα μεταφοράς πιστωτικών μονάδων στην ανώτερη εκπαίδευση. Όμως, κάθε έθνος έχει συστηματοποιήσει σε διαφορετικό βαθμό τις πρακτικές επικύρωσης του.  Μια ματιά στον Ευρωπαϊκό κατάλογο για την επικύρωση της άτυπης ή ανεπίσημης μάθησης το καταδεικνύει αυτό.'

EPALE: «Στην ακαδημαϊκή κοινότητα και την κοινότητα των εμπειρογνωμόνων, πώς θα συνοψίζατε την τρέχουσα συζήτηση σχετικά με την επικύρωση;

Ure: «Στον τομέα της επικύρωσης, ένα καίριο ζήτημα είναι πώς να αξιολογούνται οι μη-τεκμηριωμένες ικανότητες που κατέχουν οι μετανάστες, ιδιαίτερα εκείνοι που έφθασαν στην Ευρώπη από το 2015 και μετά».

Στους πιο περιορισμένους κύκλους, μια συνεχής συζήτηση είναι ο τρόπος με τον οποίο συνδέεται η επικύρωση της άτυπης και μη-τυπικής μάθησης στα εθνικά πλαίσια προσόντων και στα πολιτικά μέσα της ΕΕ ευρύτερα. Για παράδειγμα, οι εμπειρίες που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια της γονικής άδειας θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στο βιογραφικό σημείωμα Europass ενός ατόμου. Ωστόσο, η μετάβαση από αυτό το πρώτο βήμα, για παράδειγμα, στην αυτόματη συμπερίληψη των γονικών εμπειριών σε συμπλήρωμα διπλώματος, παραμένει ασαφής.

 

Περαιτέρω Ανάγνωση

Η φροντίδα των παιδιών στην Ευρώπη (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 2014), έρευνα σχετικά με το πώς αλληλοεπιδρούν η παιδική μέριμνα και η γονική άδεια στην Ευρώπη.


Ο Markus Palmen είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας και οπτικοακουστικός παραγωγός, και ελεύθερος επαγγελματίας. Από τον Αύγουστο του 2017 είναι Θεματικός Συντονιστής της EPALE για την Πολιτική. Για οκτώ χρόνια ο Markus ήταν ο Διευθυντής Επεξεργασίας και Αρχισυντάκτης του Ευρωπαικού Περιοδικού Δια Βίου Μάθησης.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn