chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Ηλεκτρονική Πλατφόρμα για την Εκπαίδευση Ενηλίκων στην Ευρώπη

 
 

Ιστολόγιο

Το μέλλον της εκπαίδευσης ενηλίκων και ο ρόλος του βιώματος του ενήλικα στην χάραξή του

28/08/2019
by VASILIKI TSEKOURA
Γλώσσα: EL
Document available also in: EN

Εμπειρίες και σκέψεις με αφορμή την παρακολούθηση του συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Εκπαίδευσης Ενηλίκων (ΕΑΕΑ) « Ποιο το μέλλον της εκπαίδευσης ενηλίκων στην Ευρώπη- What future for adult education in Europe», στα πλαίσια κινητικότητας του προγράμματος ERASMUS ΚΑ1 και συγκεκριμένα του εγκεκριμένου έργου «Professionalism for Adult Educators  and emotional readiness for the 'new'», από την Αγγελική Γιαννακοπούλου, Ερευνήτρια  Ευρωπαϊκών Έργων στην Εκπαίδευση Ενηλίκων , ΔΑΦΝΗ ΚΕΚ.

 

Κατά τον Freire η παιδαγωγική πρέπει να έχει νόημα, προκειμένου να είναι κριτική και μετασχηματιστική. Αυτό σημαίνει ότι η προσωπική εμπειρία είναι αποφασιστική προϋπόθεση, η οποία προσφέρει την ικανότητα στους μαθητές να συσχετίσουν τις δικές τους αφηγήσεις, κοινωνικές σχέσεις και ιστορίες με ό,τι πρόκειται να διδαχτούν. Με τα παραπάνω σαν βασική εναρκτήρια νοοτροπία γύρω από την εργασία στα πλαίσια της εκπαίδευσης ενηλίκων δεν θα μπορούσαμε να βρεθούμε σε καταλληλότερο μέρος πέρα από αυτό που φυσικά και θεωρητικά σχημάτισε η Ευρωπαϊκή Ένωση Εκπαίδευσης Ενηλίκων (ΕΑΕΑ) για την διοργάνωση του συνεδρίου με τίτλο «Ποιο το μέλλον της εκπαίδευσης ενηλίκων στην Ευρώπη- What future for adult education in Europe» στις 6 και 7 Δεκεμβρίου του 2017 στις Βρυξέλλες.

Το μέλλον της εκπαίδευσης ενηλίκων αυτής καθ’ αυτής, έγινε σαφές ότι οφείλει να καθοριστεί ακριβώς από την ίδια την κινητήριο δύναμη των εκπαιδευομένων της ž το βίωμα και την προσωπική ιστορία. Η τεχνική της αφήγησης της προσωπικής ιστορίας (storytelling) -όπως ιδιαίτερα προβλήθηκε μέσα από τα προϊόντα του έργου FINALE αλλά και μέσω της καίριας θέσης που καταλαμβάνει η τεχνική στο έργο του Εθνικού Οργανισμού για την Εκπαίδευση Ενηλίκων της Ιρλανδίας (AONTAS)- φάνηκε το βασικότερο όχημα σύνδεσης της ίδιας της εκπαιδευτικής διαδικασίας, με την προσέγγιση και την ενδυνάμωση των εμπλεκομένων σε αυτή μέσα από το ίδιο το βίωμα, αυτούσιο.

Το λογικό της εκπαίδευσης ενηλίκων, δηλαδή η στήριξη και σύνδεση του προσωπικού βιώματος με την διαδικασία της αλλαγής και της  μάθησης, πολλές φορές για λόγους οικονομίας και τεχνοκρατικής ακρίβειας σχηματισμού πανομοιότυπων «ποιοτικών» προγραμμάτων, παραγκωνίζεται. Η προσπάθεια ως εκ τούτου του έργου FINALE να διεκδικήσει την χρηματοδότηση του κλάδου της εκπαίδευσης ενηλίκων με όχημα την προσωπική ιστορία και με στόχο την έμπρακτη κοινωνική αλλαγή, ήταν τουλάχιστον μία πηγή έμπνευσης για εμάς. Πώς η πραγματικότητα έχει την δυνατότητα και το καθήκον να διεκδικεί και να μάχεται για ένα κομμάτι της «πίτας», αυτούσια και ειλικρινής. 

Ως νεότερη η ίδια στον χώρο της εκπαίδευσης ενηλίκων και με έναν ρόλο που ποσοστιακά είναι ερευνητικός αντί για άμεσα εκπαιδευτικός, «δυνάμωσα» όταν είδα το σθένος για αλλαγή και διεκδίκηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των ατόμων που βρεθήκαμε εκεί. Η προσωπική ιστορία ήταν το βασικότερο μέσο έκφρασης, είτε όταν πρόβαλε την εμπειρία του ίδιου του ομιλητή είτε όταν ο ομιλητής είχε κατακτήσει απόλυτα το βίωμα των εκπαιδευομένων. Δεν μπορούμε χωρισμένοι σε δύο στρατόπεδα, ένα παραγωγής και ένα κατανάλωσης, να ελπίζουμε σε αλλαγή στην εκπαίδευση, και δη στην εκπαίδευση ενηλικών. Οφείλουμε να συνδιαμορφώνουμε τα θέλω και τις ιδέες μας και να διεκδικούμε όλοι μαζί, ερευνητές, εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι, ενδιαφερόμενα μέλη και πολιτικοί. Δεν θα μπορούσα να αισθανθώ πιο τυχερή που βρέθηκα σε ένα χώρο που μου έδειξε ότι πολλοί το θέλουμε και το μπορούμε.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn