chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Ηλεκτρονική Πλατφόρμα για την Εκπαίδευση Ενηλίκων στην Ευρώπη

 
 

Ιστολόγιο

Ισότητα και ένταξη στην εκπαίδευση βασικών δεξιοτήτων ενηλίκων

27/03/2018
by David Mallows
Γλώσσα: EL
Document available also in: EN PL LV MT FR DE IT ES SL RO HU HR

/el/file/basic-skills-adult-educatorsBasic Skills adult educators

Basic Skills adult educators

Ο Θεματικός Συντονιστής της EPALE David Mallows συζητά το πώς οι εκπαιδευτές βασικών δεξιοτήτων των ενηλίκων μπορούν να κάνουν τη μάθηση ενηλίκων πιο περιεκτική.

 

Γεφυρώνοντας το κενό μέσω της εκπαίδευσης βασικών δεξιοτήτων ενηλίκων

Η ισότητα και η ένταξη αποτελούν θεμελιώδη ζητήματα για όσους εμπλέκονται στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Βασικών Δεξιοτήτων - European Basic Skills Network. Πολλοί από εμάς συμμετείχαν σε αυτόν τον τομέα μέσω μιας δέσμευσης για την ιδέα μιας πιο δίκαιης και ισότιμης κοινωνίας και μιας πεποίθησης ότι η εκπαίδευση βασικών δεξιοτήτων των ενηλίκων έχει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της ανισότητας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Οι έρευνες από τις βρετανικές μελέτες, μεταξύ άλλων, κατέδειξαν ισχυρούς συσχετισμούς μεταξύ των χαμηλών βασικών δεξιοτήτων και των κοινωνικοοικονομικών μειονεκτημάτων:

Τα άτομα με τα χαμηλότερα επίπεδα αλφαβητισμού είχαν μια σχετικά μειονεκτική εγχώρια ζωή κατά την παιδική ηλικία, τόσο οικονομικά όσο και σε επίπεδο εκπαίδευσης και εκπαιδευτικής υποστήριξης που προσέφεραν οι γονείς. Οι περισσότερες οικογένειες των ατόμων με τα χαμηλότερα επίπεδα ήταν οι πιο πιθανό από όλους να έχουν βιώσει αυτές τις μορφές μειονεκτήματος.

Ενώ γνωρίζουμε ότι η συσχέτιση δεν είναι αιτιώδης συνάφεια, θα ήταν δίκαιο να υποθέσουμε ότι η υποστήριξη των ενηλίκων για τη βελτίωση των βασικών δεξιοτήτων τους (προκειμένου να συμμετάσχουν σε περαιτέρω εκμάθηση ή προσαρμογή στις αλλαγές στην εργασία ή στο σπίτι) θα συμβάλει στη μείωση των κενών μεταξύ κοινωνικο –οικονομικών ομάδων, ειδικά εάν μέσω αυτής της εκπαιδευτικής εμπειρίας οι συμμετέχοντες γίνονται επίσης πιο κοινωνικά και πολιτισμικά ευαισθητοποιημένοι.

 

Η συμβολή των ασκούμενων εκπαιδευτικών στις πολιτικές προσέγγισης είναι πολύτιμη

Για να διασφαλιστεί ότι κάθε ενήλικος έχει ισότητα ευκαιριών όσον αφορά την πρόσβαση στην κατάλληλη και προσωπικά πολύτιμη μάθηση, χρειαζόμαστε, πάνω απ 'όλα, πολιτική δέσμευση. Η ανάληψη αυτής της δέσμευσης και η συμμετοχή των ενδιαφερομένων μερών σε βιώσιμες μακροπρόθεσμες συμπράξεις είναι έργο του EBSN και των μελών του.

Ωστόσο, οι εκπαιδευτικοί συχνά δεν έχουν την εξουσία να ασχολούνται και να αλλάζουν τις πολιτικές που διέπουν την οργάνωση των μαθημάτων εκπαίδευσης ενηλίκων στα οποία εργάζονται. Εργάζονται εντός των ορίων ενός συστήματος για το οποίο έχουν περιορισμένο έλεγχο και η φωνή τους δεν ακούγεται αρκετά συχνά σε συζητήσεις.

Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να δώσουν μια εικόνα για τις ομάδες μαθητών που είναι πιο δύσκολο να προσεγγιστούν - την αναγνώρισή τους και, βεβαίως, την υποστήριξη τους στη μετάβαση στην εκμάθηση. Με την προσεκτική παρακολούθηση των μαθητών και την κατανόηση των αναγκών τους, μπορούν να επισημάνουν στη διοίκηση όταν οι μαθητές βρίσκονται σε μειονεκτική θέση και προτείνουν την αλλαγή. Η φωνή των μαθητών μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τα εμπόδια στη μάθηση, όπως η φροντίδα των παιδιών ή οι κακές μεταφορικές συνδέσεις, και να εξασφαλίσουμε ότι οι ευκαιρίες μάθησης διατίθενται αποτελεσματικά σε όσους τις χρειάζονται περισσότερο. Οι εκπαιδευτικοί και οι άλλοι που εμπλέκονται στην εκπαίδευση ενηλίκων είναι σε θέση να κατακτήσουν αυτή τη γνώση.

 

Η αλλαγή ξεκινά από την τάξη

Προσαρμοσμένη προσέγγιση

Όμως, είναι στη δική τους τάξη (ή ό, τι είναι το μαθησιακό περιβάλλον) που οι εκπαιδευτικοί μπορούν να έχουν το μεγαλύτερο αντίκτυπο. Εδώ, οι μεμονωμένοι δάσκαλοι μπορούν να κάνουν πολλά για να εξασφαλίσουν ότι όλοι οι εκπαιδευόμενοι τους έχουν πρόσβαση στο πρόγραμμα σπουδών και έχουν δίκαιη πιθανότητα επιτυχίας. Αυτό αποτελείται από απλά πράγματα, όπως η εξασφάλιση σαφών κανόνων συμπεριφοράς που διαπραγματεύονται οι ίδιοι οι μαθητές και στη συνέχεια η αμφισβήτηση των αρνητικών ή διακριτικών στάσεων που εκφράζονται. Κατά τον σχεδιασμό τους, οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν την ποικιλομορφία της τάξης - ίσως με τον εντοπισμό ευκαιριών για τους μαθητευόμενους να συνεργάζονται σε διάφορες ομάδες και πάνω απ 'όλα, εξασφαλίζοντας ότι οι διαφορετικές εμπειρίες ζωής των μαθητευομένων αντλούνται από το σχεδιασμό του προγράμματος σπουδών και της ομαδικής δραστηριότητας. Αυτή η ατομική, προσαρμοσμένη προσέγγιση στο σχεδιασμό των ευκαιριών μάθησης είναι θεμελιώδους σημασίας για τη δημιουργία μιας τάξης χωρίς αποκλεισμούς.

 

Διδακτικό υλικό και αξιολόγηση

Τα μαθησιακά υλικά που χρησιμοποιούνται είναι επίσης μεγάλης σημασίας: σε ένα απλό επίπεδο, τα μαθησιακά υλικά δεν θα πρέπει να κάνουν διακρίσεις σε συγκεκριμένες ομάδες ή να παρουσιάσουν πολιτισμικά στερεότυπα - οι εκπαιδευόμενοι θα πρέπει να δουν τους εαυτούς τους και τους συνομηλίκους τους στα υλικά που χρησιμοποιούν στην τάξη. Αυτό συχνά δεν συμβαίνει με εμπορικά παραγόμενα υλικά που προορίζονται για μια πολύ ευρεία αγορά.

Φυσικά, η ισότητα και η ένταξη δεν είναι μόνο θέμα πολιτισμικής ταυτότητας. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να βεβαιωθούν ότι χρησιμοποιούν μια ποικιλία μεθόδων διδασκαλίας για να εξασφαλίσουν ότι αναγνωρίζονται οι διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους οι άνθρωποι μαθαίνουν. Θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιούν μια σειρά μεθόδων αξιολόγησης για να επιτρέψουν στους μαθητές να αποδείξουν τη μάθησή τους. Οι αξιολογήσεις σχολικού τύπου μπορεί να απειλούν τους ενήλικες με αρνητικές προηγούμενες εμπειρίες εκπαίδευσης και οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να εξετάσουν εάν οι παραδοσιακές αξιολογήσεις υπό τη μορφή δοκιμίων ή γραπτών εξετάσεων είναι ο δικαιότερος τρόπος μέτρησης και κατανόησης της προόδου των μαθητών. Πάνω απ 'όλα, οι εκπαιδευτικοί πρέπει να εξασφαλίσουν ότι όλοι αισθάνονται πως η συμβολή τους εκτιμάται και ότι απαιτείται η ενεργή στάση του από τον εκπαιδευτικό στη δημιουργία και τη διατήρηση ενός περιεκτικού και υποστηρικτικού μαθησιακού περιβάλλοντος.

Η ισότητα και η ένταξη είναι, βεβαίως, θεμελιώδη ζητήματα για πολλούς από εσάς που διαβάζετε αυτό το άρθρο και είμαι εξίσου βέβαιος ότι πολλοί από εσάς συμμερίζεστε την πεποίθησή μου ότι η εκπαίδευση ενηλίκων για βασικές δεξιότητες έχει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της ανισότητας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Πρέπει να θυμόμαστε ότι όχι μόνο χρειαζόμαστε περισσότερη και καλύτερη εκπαίδευση βασικών δεξιοτήτων για τους ενήλικες για να δημιουργήσουμε μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς, αλλά χρειαζόμαστε επίσης εκπαίδευση ενηλίκων βασικών δεξιοτήτων ώστε να είναι όσο ισότιμη όσο δύναται να να επιτευχθεί.

 

Θα θέλαμε να σας καλέσουμε να συμμετάσχετε στη ζωντανή συζήτηση της EPALE σχετικά με τον τρόπο εξασφάλισης της βέλτιστης ένταξης στην εκπαίδευση ενηλίκων ως προς τα επίπεδα παροχής και πολιτικής. Η συζήτηση θα είναι στα Αγγλικά και θα γίνει σε αυτή τη σελίδα στις 22 Μαρτίου 2018. Θα συντονίζεται από τον Θεματικό Συντονιστή της EPALE Simon Broek.

Ελπίζουμε να σας δούμε εκεί!


Ο David Mallows έχει 30 χρόνια εμπειρίας στην εκπαίδευση ενηλίκων ως εκπαιδευτικός, εκπαιδευτής εκπαιδευτικών, διευθυντής και ερευνητής. Διετέλεσε Διευθυντής Έρευνας του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Ανάπτυξης για τον Αλφαβητισμό και την Απεικόνιση των Νέων (NRDC) στο Ινστιτούτο Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, και αντιπροσωπεύει σήμερα το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Βασικών Δεξιοτήτων στο EPALE ως θεματικός συντονιστής για τις Δεξιότητες Ζωής.

 

 

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Εμφάνιση 1 - 9 από 9
  • Εικόνα Revita Zariņa
    Pēc raksta rodas daudz pārdomu. Piekrītu autoram, ka cilvēka prasmju līmenis bieži saistīts ar cilvēka sociālekonomisko stāvokli. Man rodas jautājums, kā mudināt šos cilvēkus apmeklēt mācības! Esmu saskārusies ar situācijām, kur cilvēkiem tiek piedāvāta iespēja izglītoties, bet viņi tam neredz nekādu jēgu, viņi to negrib. Šādās ģimenēs, kurās aug bērni šādu attieksmi pret izglītību manto arī bērni. Bieži šiem bērniem izglītības iestādē ir grūti iemācīt daudzas lietas, jo viņiem jau ir izveidojusies attieksme, kura mantota no viņu vecākiem!
  • Εικόνα Alfrēds Mežulis
    Man šķiet, ka tas ir smalks un apjomīgs process — ir jādomā nevis kā mudināt indivīdu mācīties, bet gan kā pamudināt visu atbilstošo sabiedrības daļu novērtēt izglītības nozīmi un aktualitāti. Šķiet, ja sabiedrība domās par mācībām kā par prioritāti, tad arī dažiem no vecākiem mantotie uzskati lēnām, bet pamatīgi mainīsies, un tad būs jādomā nevis par to, kā piedabūt mācīties, bet gan par to, ko un kā labāk mācīt.
  • Εικόνα Lelde Nakurte-Ruņģevica
    Piekrītu raksta autoram, ka viņa prasmju līmenis bieži arī nosaka kāds ir cilvēka sociālekonomiskais stāvoklis. Diemžēl, cik esmu novērojusi, cilvēki, kuriem ir zems sociālekonomiskais stāvoklis īsti nevēlas savu dzīvi mainīt, jo viņam ir labi tāpat. Ko viņam mainīt? Pabalsti viņam tiek piešķirti un viss ir labi. Bēdīgākais, ka šajās ģimenēs aug bērni un viņi redz kāda ir vecāku attieksme pret izglītību un darbu. Svarīgi ir, lai jaunā paaudze nekļūst par tādiem pašiem kā viņu vecāki. Bērniem ir svarīgi iemācīt izglītības un darba nozīmīgumu. Ir svarīgi, lai viņi saprastu, ka gan pamatprasmes, gan jebkuras citas prasmes, kuras dzīves laikā viņš iegūs, nāks tikai viņam par labu un nodrošinās labākus dzīves apstākļus nākotnē.
  • Εικόνα Jānis Kairišs
    Piekrītu raksta autora par to, ka ir svarīgs šādu apmācību saturs un veids, kā tas tiek novadīts un izvērtēts. Nereti gadās kursi, pēc kuru apguves no izglītojamiem var dzirdēt tādas atsauksmes, kā, piemēram, apmācības nebija sasaistītas ar reālas dzīves situācijām, pasniedzēji nebija ieinteresēti mūs apmācīt, bet dara to "ķeksīša pēc". Pēc šādu kursu apmeklējuma var rasties negatīvas asociācijas ar apmācību programmām. Lai no tā izvairītos, ir svarīgi pasniedzējam izveidot mūsdienīgus un uz reālas dzīves situācijām balstītus kursus, kuros ikviens var brīvi izteikt savu viedokli vai pieredzi, lai grupā veidotos viedokļu apmaiņa, kā arī padomāt par to, lai zināšanu pārbaude nenotiktu vienveidīgi, bet gan ar dažādām metodēm, jo katrs esam atšķirīgi un katram ir sava tuvākā metode, kā mācīties, gan arī kā pārbaudīt zināšanas. Vissliktāk ir tad, kad pasniedzējs neuzklausa citu viedokli, ja tas nesakrīt ar pasniedzēja, līdz ar to zūd vēlēšanās izteikties - nejūties novērtēts un saklausīts. Izglītoti cilvēki rada izglītotus cilvēkus. Ja indivīdam nav svarīga izglītība, kāpēc gan tā būtu svarīga bērnam? Izglītojamies un izglītojam apkārtējos!
  • Εικόνα Elīna Kairiša
    Labdien, 
    Pēc šī raksta izlasīšanas rodas pārdomas par sabiedrības izglītības līmeni un kādēļ bērni mūsdienās aizvien mazāk un mazāk vēlas mācīties un uzzināt jaunu. Protams, ka nevar turpmāk rakstīto pieņemt kā 100% patiesību, taču šķiet, ka tas varētu likt aizdomāties. 
    Vecāki un viņu bērni ir cieši saistīti, vismaz veselīgā ģimenē tā vajadzētu būt. Ja vecākam nav pārāk liela izpratne par izglītības iegūšanu, prasmju racionālu un jēgpilnu pielietošanu, tad arī viņu bērniem tas nešķiet tik svarīgi. Esmu matemātikas skolotāja bērniem 6.klasē un esmu piedzīvojusi gadījumu, kad skolēns apgalvo, ka nav vajadzīgs aprēķināt, cik kvadrātcentimetru ir nepieciešams aplīmēt ar tapetēm (konkrētajā uzdevumā) tikai tādēļ, ka viņa mamma tā nedara. Skolēna ģimenē vecāki aiziet uz veikalu, nopērk nepieciešamo daudzumu uz sajūtām, ja paliek pāri noliek pagrabā vai kādā "stūrī" un par lieki iztērēto naudu nesatraucas. Šis varbūt ir tāds primitīvs piemērs, taču, manuprāt, ļoti spilgts, jo parāda ciešo saistību starp bērna viedokli un viņa vecāku viedokli. Skolēnam zūd motivācija mācīties, jo vecāks neprot dzīvē pielietot laukuma aprēķināšanas būtību. Ar šī piemēra palīdzību vēlējos akcentēt, cik būtiski ir vecākiem izprast pamatskolas sniegtās prasmes (pamatprasmes), lai viņu bērniem arī būtu vēlme izprast šīs lietas. 
    Pati esmu pārliecināta, ka mūžizglītība ir vienīgais variants attīstīties, pilnveidoties un nedegradēties. Pieaugušajiem būtu nepieciešama arī darba, sabiedrības vide, kura liecina, ka nepieciešams sevi pilnveidot, iegūt jaunu pieredzi, apskatīt jaunas metodas un iepazīties ar cita veida praksi jeb kādā jomā. 
  • Εικόνα Rolands Marcinkevics
    Ideja laba, tomēr jāņem vērā, ka pieaugušajiem jau šobrīd ir dažādas iespējas pilnveidot savas prasmes pieaugušo tālākapmācībā. Protams šo iespēju izmanto galvenokārt tie pieaugušie, kuri jau ir izglītoti un vēlas sevi pilnveidot, viņus papildus pamudināt nav nepieciešams. Esmu sastapies ar cilvēkiem, kuriem tiek piedāvāts apgūt šādu pamatapmācību, ko apmaksā darba devējs, piedāvājot pēc apmācībām stabilu darbu, tomēr pieaugušais atsakās, jo vieglāk dzīvot sevi arī turpmāk nepiepūlot.
    Daudz svarīgāk šobrīd būtu iesaistīt tieši skolēnus savu prasmju apzināšanā un dzīves izveidošanā, lai neveidotos vēl viena paaudze, kas šo nevienlīdzību vēl vairāk palielina. Un tikai tad, kad visi bērni un jaunieši būs iesaistīti, izglītosies un sapratīs izglītības nozīmi, var sākt apmācīt pieaugušos. Savādāk tā ir kā cīņa ar vējdzirnavām - mēs apmācām pieaugušos, kuri līdz šim nav apguvuši pamatprasmes, bet brīdī, kad tas ir izdarīts, ir izaugusi jauna paaudze, ar kuru jāsāk apmācība no sākuma...
  • Εικόνα Guna Brenda Pogule
    Pilnībā piekrītu Rolandam par salīdzinājumu ar vējdzirnavām un sekojošo paskaidrojumu. Vissvarīgāk ir pievērsties jaunajai paaudzei, lai tā veidotos ar īstajām dzīves vērtībām un nodotu tās saviem bērniem. Jāatzīst, ka arī skolotājs visvairāk savu audzēkni var ietekmēt kā bērnu un jaunieša gados, jo tieši tajā vecumā viss vēl ir priekšā un personība tikai veidojas. 
    Vai pasniedzējs/skolotājs spēj ietekmēt jau pieaugušu cilvēku? Mani māc šaubas. Ja vien šis cilvēks ir tiešām motivēts izmainīt savu dzīvi vai pasniedzējs pamanās pateikt/parādīt kaut ko, kas otram liek aizdomāties. Vai tas notiek gana bieži, nezinu.
    Neesmu arī pārliecināta, vai ir iespējams piesaistīt tieši tos cilvēkus, kuru sociālais stāvoklis ir zemāks un kuriem būtu nepieciešama pamatprasmju izglītība. Ideja tiešām ir laba, bet realizēt to ir grūti.
  • Εικόνα Etelberto Costa
    Hello. To enter the discussion from Portugal maybe i pick up this first point: 

    Change starts in the classroom! Maybe not (of course if only considering School environment we can agree).

    Family and the society is the critical point. There persists a far distance of inclusion of adults coming for instance from the VET courses or the NEET's more! 

    For nex week discussions: what is meaning for "classroom".! Adults learn more and better trough informal learning (EU papers emphasize that) and specially when joining networks and social media contexts.
    Only to put in question and not to forgot for next week discussions. The digital divide is the critical point for exclusion and inequality for the next years...not in the future, but nowadays happening.     

  • Εικόνα Elena Trepule
    All adults despite their background need to feel that their experience is valued and may be a source of learning. We, adults, tend to see our own experience as the core of our identity. So if a teacher is neglecting my experience I feel he is neglecting the very me indeed. Inspiring teachers may help learners to see their experience as something of value...