chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Elektronická platforma pro vzdělávání dospělých v Evropě

 
 

Blog

Intercultureel leren bij volwasseneneducatie

25/06/2018
od NSS EPALE Nederland
Jazyk: NL
Document available also in: EN EL LV FI DE SL ET HU ES FR IT PL RO

/cs/file/intercultural-learningIntercultural learning

Intercultural learning

Geschreven door David Mallows

David Mallows denkt na over de manier waarop intercultureel leren doeltreffender gemaakt kan worden zodat migranten gemakkelijker kunnen integreren in hun gastland en zodat de lokale gemeenschap meer inzicht krijgt in culturele diversiteit.

 

Kritisch bewustzijn is onontbeerlijk

Een in mei verschenen podcast van EPALE ging over intercultureel leren bij volwasseneneducatie. De context was migratie in Europa. Het is voor de vele volwassenen die uit andere Europese landen komen erg belangrijk om de cultuur van hun nieuwe gastland te leren begrijpen. Interculturele misverstanden worden vaak veroorzaakt door onwetendheid of verkeerde informatie en kunnen een negatieve invloed hebben op het zelfvertrouwen van de migranten. Als gevolg daarvan kan het moeilijker zijn om mee te draaien in hun nieuwe gemeenschap. Culturen kennen natuurlijk grenzen, die worden gebruikt om onderscheid te maken tussen leden en niet-leden van een groep. Misverstanden ontstaan als een persoon geïntegreerd is in de ene cultuur en dan in contact komt met een heel andere cultuur. Dat kan leiden tot wantrouwen, angst en daardoor tot vreemdelingenhaat. Het kan zijn dat leden van de gastcultuur bepaalde zaken uit de migrantencultuur als vreemd ervaren en dat kan ertoe leiden dat ze een stuk minder bereid zijn om met migranten om te gaan en ze te ondersteunen. In het ergste geval kan het leiden tot negatieve reacties en onwil om mensen uit andere culturen te accepteren, met als enige reden dat ze ‘anders’ zijn. In deze context moeten docenten in de volwasseneneducatie zich erop richten dat al hun leerlingen kritisch leren nadenken, zodat de volwassen bevolking in staat en bereid is om vraagtekens te zetten bij de heersende sociaaleconomische cultuur, te zien waar vreemdelingenhaat vandaan komt en die haat te verwerpen.

 

Oppervlakkige en interne cultuur

Welke rol kan de volwasseneneducatie hierbij spelen? We moeten eerst vaststellen wat we met ‘cultuur’ bedoelen. Het is heel normaal om op scholen de vele culturen van de leerlingen te ‘vieren’ met een vermelding op het mededelingenbord. Het gaat meestal om afbeeldingen en teksten met de vijf meest gebruikte feest-ingrediënten: lekker eten, mooie kleding, beroemde mensen, vrolijke festivals en gekleurde vlaggen. Maar wat zeggen die vijf ingrediënten echt over de cultuur van iemand, de cultuur van een gemeenschap? Wat zeggen kroketten en Johan Cruijff eigenlijk over de Nederlandse cultuur?

Deze vijf ingrediënten kunnen we zien als oppervlakkige cultuur – cultuur die zichtbaar is, die we kunnen zien, voelen en horen. Deze oppervlakkige cultuur kan tegenover de interne cultuur worden gesteld; interne cultuur heeft te maken met overtuigingen, waarden en normen, en denkwijzen. In tegenstelling tot oppervlakkige cultuur is interne cultuur vaak onbewust, met andere woorden, we realiseren ons niet dat onze meningen cultureel bepaald worden. Interne cultuur is ook vaak subjectief; we delen sommige aspecten met anderen uit onze ‘gemeenschap’, maar andere dingen ontwikkelen zich als reactie op onze lokale, persoonlijke ervaringen. Wat hierin belangrijk is voor ons is dat oppervlakkige cultuur expliciet wordt aangeleerd en onderhevig is aan frequente veranderingen, terwijl de interne cultuur impliciet aangeleerd is, grotendeels door middel van ervaringen, en erg moeilijk te veranderen is. In deze diepere cultuurvorm vinden we bijvoorbeeld de invloed van geloofsovertuigingen, sociale normen en waarden en hoe die in verschillende omstandigheden op verschillende manieren voorkomen, de manier waarop we naar jonge en oude mensen kijken, en een gezamenlijk historisch besef, ook wanneer de bronnen ervan twijfelachtig zijn. Deze cultuurelementen bepalen ons dagelijkse gedrag en spelen een rol bij veel van de sociale beslissingen die we nemen.

Wanneer wij dus aan volwassen migranten lesgeven en we ze iets willen leren over de cultuur van hun gastland, om het intercultureel leren te stimuleren, moeten we dat doen over de normen en waarden van onze cultuur, niet over de symbolen. In plaats van bespreken wat er op een bepaalde nationale feestdag gebeurt, moeten we ons bezighouden met onze sociale normen en waarden en de effecten ervan op de alledaagse communicatie, die de migranten ervaren. Als ze die niet kennen, kunnen het obstakels worden voor integratie en welzijn.

 

Laten zien, niet vertellen

We moeten ook niet vergeten dat iets tonen krachtiger is dan uitleggen. Als vertegenwoordigers van de gastcultuur moeten we ons eigen kritisch bewustzijn van de gastcultuur ontwikkelen om te kunnen verduidelijken welke aannames er schuilen achter veel van de dagelijkse situaties en interacties die migranten beleven. In de podcast van EPALE wijst mijn collega Markus Palmen er terecht op dat onze klaslokalen zelf een weergave zijn van onze cultuur en ons onderwijsconcept. Voor migranten die gewend zijn aan een formeel onderwijssysteem kan het concept van groepswerk, creatieve leermethodes of het minder hiërarchische klimaat in de klas, met intercollegiaal leren en intercollegiale toetsing, als een schok worden ervaren. Onze ideeën over onderwijs komen wellicht niet overeen met die van andere culturen en dat geldt ook voor veel andere dingen in het dagelijks leven.

 

Integratie is geen eenrichtingsverkeer

Het is in de discussie over intercultureel leren belangrijk dat we niet het standpunt innemen dat het erom gaat migranten iets te leren over ‘onze’ cultuur. Het gaat er bij integratie niet alleen om dat we migranten de instrumenten geven waarmee ze in de nieuwe samenleving kunnen slagen en zich kunnen aanpassen, het gaat er ook om dat we de obstakels uit de weg ruimen die hun ervan weerhouden dat ook daadwerkelijk te gaan doen. Soms betekent integratie dat migranten in de oude stijl assimileren; de migrant geeft zijn eigen cultuur op en maakt zich de taal, cultuur en praktijken van het gastland eigen. In andere gevallen wordt integratie gezien als een wederkerig proces waarin migranten en de gastsamenleving zich aan elkaar aanpassen. Als we integratie niet zien als eenrichtingsverkeer kan volwasseneneducatie een belangrijke rol spelen bij de ondersteuning van volwassenen in alle gemeenschappen, zodat ze meer begrip krijgen van hun eigen interne, verborgen cultuur en van de contrasten en mogelijke spanningen tussen die cultuur en andere culturen in de gemeenschap. Intercultureel leren kan uitstekend ondersteund worden met sociale interactie met leden van de gastgemeenschap, waarbij elementen van de interne cultuur worden verduidelijkt en besproken.

Om ervoor te zorgen dat volwasseneneducatie bijdraagt tot de ontwikkeling van een cultuurrijke, cultuurbewuste en harmonieuze samenleving moeten we proberen de gastgemeenschap te betrekken bij de onderwijsprogramma’s voor migranten. Bovendien moeten we een multiculturele aanpak nastreven waarin we de cultuur van de migranten én de gastgemeenschap accentueren en daarmee op waarde schatten.


David Mallows heeft als docent, docentenopleider, manager en onderzoeker al dertig jaar ervaring in volwasseneneducatie. Hij was vroeger directeur van de afdeling Onderzoek op het National Research and Development Centre for adult literacy and numeracy, onderdeel van het UCL Institute of Education in Londen, en op dit moment vertegenwoordigt hij als themacoördinator voor levensvaardigheden het European Basic Skills Network bij EPALE.

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Zobrazuje se 1 - 10 ze 13
  • Obrázek uživatele Filomena Montella

    I totally agree with the above. As a history teacher in evening classes, I base my lessons on sources and on the comparison of different cultures for a truly inclusive approach. Even with the teaching of Italian literature I propose a comparison of the texts from a thematic and formal point of view. The cultural comparison is richness and enrichment for the host community and for the guests who voluntarily choose to stay with it or not.
  • Obrázek uživatele Guenther Dichatschek MSc
    Im "Netzwerk gegen Gewalt" sind Anregungen zur Interkulturalität in der Erwachsenenbildung enthalten. Voraussetzung scheint ein Wissen von interkultureller Kompetenz und Politischer Bildung zu sein. Nach den bisherige Erfahrungen ist die Zahl der Teilnehmenden gering. Allerdings bei den notwendigen Sprachschulungen ist große Bedarf vorhanden.

    "Allgemeine Erwachsenenbildung" kämpft mit wenig Interesse, wenngleich die Notwendigkeit interkultureller und politischer Bildung vorhanden ist. Ebenso notwendig ist die Aus- und Fortbildung Lehrender in der Erwachsenenbildung.

    IT-Hinweise
    www.netzwerkgegengewalt.org > Index: Erwachsenenbildung, Interkulturelle Kompetenz, Lernkulturen in der Erwachsenenbildung, Vorberufliche Bildung in Österreich, Politische Bildung, Diakonisches Lernen und Lehren

    Dr. Günther Dichatschek MSc  -  stv. Leiter des Evangelischen Bildungswerks in Tirol, Kursleiter/Lehrender an den Volkshochschulen des Landes Salzburg in Zell/See, Mittersill, Saalfelden und Stadt Salzburg, Lehrbeauftragter im Fachbereich Geschichte/Universität Salzburg/Lehramt/Didaktik der Politischen Bildung  - Absolvent der Universitätslehrgänge Politische Bildung/Universität Salzburg-Klagenfurt(2008) und Interkulturelle Kompetenz/Universität Salzburg(2012), der Weiterbildungsakademie Österreich(2010), des Internen Lehrgangs für Hochschuldidaktik/Universität Salzburg(2016), des Fernstudiums Erwachsenenbildung/Evangelische Arbeitsstelle Fernstudium-Comenius Institut Münster(2018) 
     





  • Obrázek uživatele Karina Tambovska
    Raksts skar mūsdienu ļoti aktuālo tēmu, jo migrācija turpina savu aktīvo darbību. Cilvēks var adoptēties gandrīz jebkurā kultūrā, jo cilvēkam ir jāizdzīvo. Biežāk cilvēks pats atrod to zelta griezumu starp savu kultūru un citas vides kultūru un tas ir tā ”pieredze” – saprast, pieņemt, secināt, veidot attieksmi utt. Retāk cilvēks gatavs pārņemt citu kultūru, ja pat dzīvo citā kultūras vidē visu savu mūžu. Manuprāt, jāzina valoda, bez tas nav iespējams pilnīgi saprast kultūru, jo saprašana vairākkārt realizējas socializācijā. Kā minēts rakstā – parādīšana darbojas daudz labāk nekā izskaidrošana – cilvēkam ne tikai jāzina teorija, bet jāpārbauda to praksē, kā jebkurā lietā. Protams, tas ir svarīgi un lietderīgi izskaidrot un parādīt cilvēkiem (iebraucējiem) kāda ir uzņēmējvalsts iekšējā kultūra, dzīvojošo cilvēku uzskati un vērtībās, domāšanas veids, tāda veidā pazeminās starpkultūru konfliktu skaits un paaugstinās spēja iebraucējiem iekļauties vietējā sabiedrībā.
  • Obrázek uživatele David Mallows
    I've asked Google to translate it for those of us who don't speak Latvian: 
    The article touches upon today's very topical issue, as migration continues its active work. A person can be adopted in almost any culture as a person must survive. More often, a person finds himself a golden cut between his culture and other cultures of the environment and this is his "experience" - to understand, accept, conclude, form an attitude, etc. Unlikely, a person is prepared to take on another culture, even if he lives in another cultural environment for his entire life. In my opinion, it is necessary to know the language, without it it is impossible to fully understand the culture, because understanding is realised in socialisation many times. As mentioned in the article, displaying works much better than explaining - people need not only know the theory but have to test it in practice, as in any case. Of course, it is important and useful to explain and demonstrate to people (inmates) the host culture, the attitudes and values ​​of the people living in it, the way of thinking, thus reducing the number of intercultural conflicts and increasing the ability of immigrants to enter the local community.
  • Obrázek uživatele Ināra Juškāne
    Raksts skar ļoti nozīmīgu un modernajā sabiedrībā ļoti aktuālu integrācijas jautājumu caur kultūru izpratni. Ikdienā strādājot un skaidrojot jauniešiem dažādu kultūras izpausmju formu jautājumus, šajā rakstā atradu arī sev noderīgas atziņas, kā cilvēks no malas vispirms redz citas tautas kultūru, ar ko tā vispirms to asociē. Šeit atradu skaidrojumu tam virspusējam jeb ārējam kultūras redzējumam un iekšējam. Un tieši šis otrais tik tiešām ir tas dziļākais redzējums, ko visgrūtāk uzreiz ieraudzīt un saprast - uzskatus, vērtības un domāšanas veids. To var atklāt tikai esot informētam ne tikai kaut kur sēžot lekcijās, auditorijās, bet gan iepazīstot konkrētās tautas kultūru tieši praksē - vērojot un domājot līdzi tam, ko tu redzi. Viena no labākajām atziņām, ko šajā rakstā atklāju, ka kultūras elementi ir pamatā mūsu uzvedībai un sabiedrības lēmumiem. Bet tā arī ir. To dziļāko katras tautas kultūras būtību tik tiešām nevar atklāt tikai zinot konkrētās tautas simbolus, bet gan iepazīstot kultūras vērtības, ko var atklāt tikai līdzvērojot, kā tauta uzvedas ikdienā caur sociālajām normām, un tad, kā tā kopj savas tradīcijas, kas veido tās vērtības.      
  • Obrázek uživatele David Mallows
    Normal 0 false false false EN-GB X-NONE X-NONE

    I've asked Google to translate it for those of us who don't speak Latvian:

    The article touches upon a very important and very modern society of issues of integration through cultural awareness. By working and explaining to young people the issues of various forms of cultural expressions, in this article I also found some useful lessons that one sees from the edge first of all with the other cultures of the people with which it is first associated with it. Here I found an explanation for this superficial or external view of culture and the inner one. And precisely this second is really the deepest vision that is most difficult to see and understand at once - views, values ​​and way of thinking. It can only be discovered by being informed, not only while sitting in lectures, in classrooms, but rather by learning the specific culture of a particular nation in practice - by observing and thinking about what you see. One of the best ideas in this article is that cultural elements are at the core of our behavior and community decisions. But that's it. Indeed, the depth of the essence of each of these folk cultures can not be revealed only by knowing the symbols of a particular nation, but by learning cultural values ​​that can be discovered only by matching, how people behave in daily life through social norms, and then, as it treats its traditions that make up its values.

  • Obrázek uživatele Andrew McCoshan
    Hi David, very though-provoking.  2 thoughts in particular:

    (i) It must take great (cultural) sensitivity to explore underlying values as you suggest 

    (ii) I wonder what experiences EPALE users have of getting host communities involved? Sounds like quite a challenge!  

    Andrew
  • Obrázek uživatele Gina Ebner
    Hi Andrew,
    I came across this fascinating article: https://www.zeit.de/zeit-magazin/leben/2017-02/sex-education-refugees-ge... This is certainly a key topic for cultural and intercultural learning! And a good example how we need to combine knowledge and social norms
    Gina
  • Obrázek uživatele Graciela Sbertoli
    I think the Scandinavian countries have a bit of experience on this. I will try to get somebody working in that field to comment this here.
  • Obrázek uživatele David Mallows
    (i) Yes, it does. But I think that for teachers working with migrants (and migrants in those teachers' classes) exploring cultural values (including, or perhaps especially, our own) is interesting and valuable (even if it is hard). 
    (ii) Good question. I would certainly be interested to hear from EPALE users about that.