chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE - Elektronická platforma pro vzdělávání dospělých v Evropě

Blog

Veel aandacht voor diversiteit, maar te weinig voor gelijkheid – hoe kan Engels voor anderstaligen (ESOL) bijdragen aan de aanpak van racisme?

17/07/2020
od NSS EPALE Nederland
Jazyk: NL
Document available also in: EN ES DE

Dit oorspronkelijk Engelstalige artikel is geschreven door Nafisah Graham-Brown

Diversity | Equality

 

De dood van George Floyd leidde in de VS en over de hele wereld tot racismeprotesten en werkte als katalysator voor kritisch onderzoek naar en discussie over racisme binnen bestaande structuren. Floyd overleed in een tijd waarin er disproportioneel meer coronaslachtoffers vallen onder mensen met een zwarte of minderheidsachtergrond. De eerste bevindingen van onderzoekers in het Verenigd Koninkrijk wijzen erop dat institutioneel racisme een ‘fundamentele oorzaak ’ is. Een groot deel van de mensen in zwarte, Aziatische en andere etnische minderheidsgroepen (BAME-groepen) zijn nieuwkomers, en een deel daarvan zijn vluchtelingen en migranten die Engels leren via onze ESOL-lessen (English for Speakers of Other Languages).

In een recent EPALE-blog werd ingegaan op de rol van volwasseneneducatie in de aanpak van racisme en werd opgeroepen tot meer inclusieve lesprogramma’s en onderwijsmethoden. ESOL-lesprogramma’s in het Verenigd Koninkrijk bevatten van oudsher nuttige, functionele taal om nieuwe migranten te helpen hun weg te vinden binnen hun nieuwe gemeenschap. De lessen gaan bijvoorbeeld over inschrijving en het maken van afspraken bij de huisarts, winkelen, enzovoort. Aan de hand van deze thema’s wordt Engels geleerd. Verder wordt er in ESOL-lessen veel aandacht besteed aan de positieve kant van culturele verschillen. Hiermee wordt de positieve waarde van diversiteit voor de Britse samenleving onder de aandacht gebracht. Veel inspectierapporten prijzen dan ook het uitstekende werk van ESOL-afdelingen op dit gebied. Maar er is ook een andere kant van de medaille, waarvoor naar mijn mening te weinig aandacht is: de fundamentele waarde van gelijkheid. En echte gelijkheid is volgens mij alleen haalbaar als we racisme aanpakken.

 

Breng de buitenwereld in het klaslokaal

Newcastle Upon Tyne / UK - June 14th 2020: Black Lives Matter protests take place on the streets of Newcastle Upon Tyne

Maar hoe kunnen we deze anti-racismeboodschap inpassen in onze lessen? Ik denk dat we, om te beginnen, de buitenwereld in het klaslokaal moeten brengen (zie Baynham, 2006; Simpson en Whiteside, 2011). We moeten aandacht besteden aan wat onze ESOL-cursisten in het dagelijks leven meemaken, en daarbij ook ingaan op gebeurtenissen in het nieuws en binnen hun gemeenschap. Soms doen gebeurtenissen zich voor als we al een perfecte les hebben voorbereid. Dan is het begrijpelijk dat we niet op het laatste moment nog dingen willen gaan veranderen. En soms is er ook niet meteen geschikt materiaal te vinden. In die gevallen kunnen organisaties als NATECLA hulp bieden [*]. Aan de andere kant geven we les in een vacuüm als we grote ontwikkelingen als de huidige ‘Black Lives Matter’-beweging negeren. Door geen aandacht te besteden aan belangrijke gebeurtenissen in de landelijke politiek, terroristische aanslagen of oorlogen in het land van herkomst van onze lerenden, wekken we bovendien de indruk dat we geen waarde hechten aan onderwerpen die voor onze lerenden vaak heel belangrijk zijn.

 

Kies een participatieve aanpak om taal voor kritisch denken te ontwikkelen

Verder denk ik dat we, naast functionele taal voor gebruik in het dagelijks leven, ook taal moeten ontwikkelen voor het stellen van kritische vragen en het aangaan van de discussie. Zo ontwikkelen we op een participatieve manier kritisch denken. Willen we een democratisch klaslokaal, dan moeten de lerenden in staat zijn om hun gedachten en zorgen te uiten, en dat kan soms meningsverschillen opleveren. Afspraken vooraf over hoe met elkaar, met wederzijds respect, discussies kunnen worden gevoerd, kunnen ruimte scheppen voor kritische discussies zonder ruzie. Focussen op de taal die tijdens de lessen wordt gebruikt, kan helpen de discussie in goede banen te leiden. Als docent moeten we ons wellicht zelf ook wat inlezen over participatieve ESOL-lesmethoden (zie: Reflect voor ESOL) én over het onderwerp, zodat we beter voorbereid zijn op eventuele vragen. Soms kan het ook helpen om leidinggevenden te betrekken bij onze planning. Ik heb gehoord over docenten die hun leidinggevenden vooraf laten weten dat ze bepaalde onderwerpen gaan bespreken, voor het geval lerenden verdere vragen hebben.

 

Verdiep je in racisme in het dagelijks leven en ontwikkel taal die lerenden nodig hebben om racisme te herkennen en hierop te reageren

A photo of 3 women seated and having a discussion with a board full of post-it notes in the background

Tot slot gaan lessen tegen racisme niet alleen over Black Lives Matter of actuele gebeurtenissen rond racisme. Racisme manifesteert zich in dagelijkse situaties die onze lerenden meemaken en in sommige gevallen herkennen zij gebeurtenissen niet eens direct als racisme. Als we onze lerenden leren hoe ze een afspraak kunnen maken met de huisarts, leren we ze dan ook wat ze moeten doen als de assistente ze niet serieus neemt omdat ze niet goed Engels spreken? Als we lerenden onderwijzen hoe ze in het Verenigd Koninkrijk kunnen solliciteren, leren we ze dan ook wat ze kunnen doen als bij het sollicitatiegesprek naar hun etnische achtergrond wordt gevraagd?

 

Nog een aantal andere voorbeelden uit mijn eerdere onderzoek over situaties die lerenden hebben meegemaakt:

  • Een lerende die nog steeds in tijdelijke huisvesting woont, terwijl iemand anders in het complex met een andere etnische achtergrond wel doorstroomt naar andere huisvesting.
  • Een buschauffeur die tegen een lerende begint te schreeuwen omdat deze een vraag niet begrijpt.
  • Een lerende die van de leerkracht hoort dat haar kind de hele dag in een natte broek heeft gelopen, omdat het niet verteld had dat het een ongelukje had gehad.
  • Een lerende die racistische opmerkingen krijgt van haar schoonfamilie.

 

Niet in alle situaties hierboven hoeft sprake te zijn van racisme. In mijn ogen laten ze echter wel zien dat we naar de ervaringen van onze lerenden moeten luisteren en deze ook een plek in het klaslokaal moeten geven. We moeten nadenken over welke taal ze nodig hebben om te kunnen omgaan met dit soort op het eerste gezicht niet-problematische situaties. Bij ESOL gaat het er niet alleen om dat lerenden een taal leren. We leren ze ook hun weg te vinden in onze complexe Britse samenleving. En om ze daar goed op voor te bereiden, moeten we ze alle kennis en hulpmiddelen aanreiken die ze nodig kunnen hebben om discriminatie en racisme te herkennen. Nog beter is het als we onze lerenden kunnen helpen om racisme te benoemen en in deze situaties voor zichzelf op te komen. De eerste stap is dat we erkennen dat racisme in het Verenigd Koninkrijk bestaat en er met onze lerenden over praten.

 

NATECLA

**Er is een samengestelde lijst beschikbaar met ESOL-specifieke (en algemene voor het voortgezet onderwijs bestemde) leermiddelen voor lessen over Black Lives Matter en racismebestrijding. Onderdeel van deze verzamelde leermiddelen is een lijst met inleidend en meer diepgaand leesmateriaal voor docenten.

 

 

A photo of Dr Nafisah Graham-Brown

Dr Nafisah Graham-Brown

Nafisah is een van de landelijke medevoorzitters van NATECLA, de nationale vereniging voor het onderwijzen van Engelse en andere communautaire talen voor volwassenen in het Verenigd Koninkrijk. Op dit moment neemt ze een sabbatical van haar functie als hoofd Sociale vaardigheden en Gemeenschap bij ELATT, een educatieve liefdadigheidsorganisatie in Londen. Recent promoveerde ze aan het UCL Institute of Education.

Ze deed onder meer onderzoek naar de ervaringen van vluchtelingen en migranten bij het leren van Engels en hun integratie in de Britse maatschappij, de rol van docenten in talenonderwijs, basisvaardigheden van volwassen in het VK, en de relatie tussen aanbieders in het veld van volwasseneneducatie en vervolgeducatie. Haar proefschrift ging over de relatie tussen sociale interactie in het Engels en het gevoel van ‘erbij horen’ bij de deelnemers.

Nafisah woont in Londen met haar New Yorkse echtgenoot en is dol op katten.

 

 

Je zou ook geïnteresseerd kunnen zijn in: 

ESOL for Refugees: resources for new arrivals (resource)

The Sankofa Intergenerational Learning Hub: Writings on a Journey Part 1 (blog)

EPALE UK 5th Anniversary Highlights 

Forum Theatre: Its empowerment of, and community building role amongst, migrant women (blog)

Free webinars on digital accessibility and inclusion to create effective remote learning (blog)

Share on Facebook Share on Twitter Epale SoundCloud Share on LinkedIn Share on email